Raf Yorumu: BayRaydi (@raydi)

Ahmet Mithat'ın bu eseri malumunuz edebiyatımızın en meşhur klasiklerinden biri. Sanırım bu durum eserin yanlış batılılaşmayı konu almasından kaynaklanıyor. Çünkü bu mesele bugün bile tartışma konusu. Yazar, eserin dayandığı iki karakter üzerinden mesajını vermek istemiş. Savurgan, bilgiçlik taslayan, hovarda, mirasyedi…devamıAhmet Mithat'ın bu eseri malumunuz edebiyatımızın en meşhur klasiklerinden biri. Sanırım bu durum eserin yanlış batılılaşmayı konu almasından kaynaklanıyor. Çünkü bu mesele bugün bile tartışma konusu. Yazar, eserin dayandığı iki karakter üzerinden mesajını vermek istemiş. Savurgan, bilgiçlik taslayan, hovarda, mirasyedi bir tip olan Felatun Bey yanlış batılılaşmayı simgelerken kibar, mütevazı, zevk sahibi, çalışkan bir tip olan Rakım Efendi ise doğru örneği teşkil ediyor. Yazarın Rakım Efendi'ye yaptırdıklarından anlıyoruz ki doğru batılılaşma doğu değerlerini yitirmeden batı özelliklerini edinmek oluyor. Bu savı kitaptan somutlaştırmaya kalkınca işler karışıyor. Çünkü Rakım Efendi, ayarını bilmek kaydıyla alkol içen, Fransız bir kadınla dost hayatı yaşayan, ders verdiği kızlara karşı da pek masumane sayılamayacak duygular taşıyan bir karakter. Felatun Bey'in Rakım'dan farkı sanki sınırlarını bilememek, yanlış yerde yanlış adımlar atmak gibi nüanslardan ibaret gibi duruyor. Öyle olunca dünya görüşü olarak aralarında pek de fark kalmıyor. Yazarın doğru batılılaşmadan anladığı buysa diyecek söz bulamıyorum. Ama şunu belirtmeden geçemeyeceğim: Bu adamın okuyucuyu saran acayip bir üslubu var. İyi okumalar... 📌 Birkaç Alıntı 🌟 O şehvet denilen şey yok mu? Pek murdardır. Ama gerçekten murdardır. Aşk ruhu denilen hayali varlığın temiz eteği, murdar şehvetle kirlenince zevki kaçar. Lakin o zaman hırs ve kibir insanın gözlerine perde çektiğinden insan o lekeyi göremez. 🌟 İnsanoğlunun yaratılışının gereğidir; insan kendi mutluluğundan yalnız kendinin haberdar olmasıyla kanaat etmez, herkesi de haberdar etmek ister. Hatta bir insan esasında mutlu değilse bile, etrafa kendi mutluluğunu inandırmak için hilekarlığa ve yalancılığa bile düşer. 🌟 Ah insan kısmı böyledir! Bilhassa genç kısmı böyledir. İnsan başkalarının yaşadığı tecrübelere güvenemez, güvenmek içinse hazır denenmiş olanları bizzat denemek ister ve halbuki bu tecrübeden, pişmanlıktan başka bir şey hasıl olmaz. Ömrümüz o kadar azdır ki bu alemde en şiddetli ihtiyaçla muhtaç olduğumuz tecrübeleri bizzat yaşayarak onlardan edilecek istifadeyi etmeye süresi yeterli değildir. Başkalarının tecrübelerini kabul edip önemsersek belki rahatça, serbestçe, namusluca yaşayabilmeye muvaffak oluruz.