Raf Yorumu: aleran (@aleran)

10/10 Muhtemel en sevdiğim seri olacak kitapların ilki. Rick Riordan'dan Şimşek Hırsızııı. Roman o kadar dehşet-ül vahşetti ki çok kısa bir süre içerisinde bitirdim. Yazar da çok akıcı ve samimi bir dille yazdığından dolayı okunması çok rahat olan bir kitap…devamı10/10 Muhtemel en sevdiğim seri olacak kitapların ilki. Rick Riordan'dan Şimşek Hırsızııı. Roman o kadar dehşet-ül vahşetti ki çok kısa bir süre içerisinde bitirdim. Yazar da çok akıcı ve samimi bir dille yazdığından dolayı okunması çok rahat olan bir kitap oldu benim için. Yazdığı üslubun bu kadar eğlenceli olması da okurken aldığım keyfi oldukça arttırdı. Kitapta bazı yerlerde baya sesli güldüm, o derece güzel yani arkadaşlar. Şimdi ben bu kitap hakkında konuşurken @perseusjackson 'a yer vermesem ayıp olurdu çünkü bu seriye başlamamı sağlayan yegane kişidir kendisi. Gerek kullanıcı adı gerekse içerikleriyle 'al bu kitabı oku!'diyordu sanki. Ben de yılllllaaaaaar sonra para biriktirip aldım ve zaman yorumlama zamanı arkadaşlar. Karakterlere bayıldım. Olay örgüsüne, mitolojiyle iç içe oluşuna ve bunları her yaş grubuna hitap edecek şekilde yazılması ile tamamen bir şaheser haline gelmiş bir kitap. Percy'nin gelişimi, Annabeth ile olan ilişkisi (shipliyorum), Kıvırcık ile olan arkadaşlığını okumak çok güzeldi. Ayrıca Percy gibi kendini dışlanmış hisseden birinin kitabın sonunda yalnız olmaması çok sevindirici. Ben böyle böyle paragraflarca methedebilirim bu kitabı ancak beğenmediğim, anlayamadığım yerleri de söylemezsem yorum olmaktan çıkıp güzelleme olacak o yüzden hemen beğenemediğim bir yeri söylüyorum: Ares'i kolayca yenmesi. Okurken bana oldukça garip geldi çünkü Ares gibi bir tanrının hatta koskoca savaş tanrısının Percy'e yenilmesi çok küçük düşürücü. Burada küçümsediğim Percy değil yanlış anlaşılmasın ama 12 yaşında biri olarak binlerce yıldır savaşan bir tanrıyı yenmesi çok absürt kaçtı. Bence oradan bir olay çıkacak çünkü bu kadar kolay olmamalı anlatabiliyor muyum, hatta size hemmmen bir tahminimden bahsedeceğim(daha ikinci kitabı okumadım hiçbir şey bilmiyorum.) kesin orada Kronos yardım etti. Yoksa imkansız abi yenmesi, sen gidip koskoca tanrıyı yenebiliyorsan eğitim almanın ne manası kaldı. Neyse bu durum beni irite ettirdi ama sonuçta Ares'i yenmiş olması gururlandırmadı da değil hani. Oy çocuğum benim diye sevesim geldi o derece. Çok çok fazla konuştum hemen beğendiğim alıntıları yazıp kaçıyorum. ⚡"Tamam, tanrı değiller mi önemli işleri olmalı. Ama arada bir arasalar sorsalar, bir gök gürlese falan olmaz mı? Dionisos canı çekti mi hiçlikten diyet kola yaratıyor. Neden babam, her kimse artık, bir telefon yaratamıyor?' ⚡"Keşke bana bağırsa, yumruk atsa, ne olursa olsun, bir şey yapsaydı. Görmezden gelineceğime, her gün kavga etmeyi yeğlerdim." ⚡" 'Dünya'ya geldiğin için üzgünüm, evlat. Sana bir kahramanın kaderini bahşettim ve bir kahramanın kaderi asla iyi olmaz. Sadece trajik bir sonla noktalanır.' Üzgün gözükmemeye çalıştım. Babam karşımda durmuş doğduğum için üzgün olduğunu söylüyordu.'Önemli değil baba.' 'Belki şu anda önemi olmayabilir,'dedi. 'Şimdi değil. Ama bu benim için bağışlanamayacak bir hataydı.' 'Ben gideyim o zaman,' diyerek, beceriksizce önünde eğildim. 'Sizi... Tekrar rahatsız etmeyeceğim.' Beş adım atmıştım ki bana seslendi. 'Perseus.' Geri döndüm. Şimdi gözlerinde daha farklı bir ifade vardı, biraz gururlu, biraz ateşli bir ifade. 'Gayet iyi bir iş çıkardın, Perseus. Beni yanlış anlama. Ne yaparsan yap, bana ait olduğunu bil. Sen Deniz Tanrısı'nın gerçek oğlusun."