Raf Yorumu: 🌬 (@midge)

"senin iraden güçlü değil hayatım, sadece tutkuların zayıf." bir ilk romana, yazarın tüm eserlerini okuyup öyle dönmek hangi akla hizmetti bilmem. fakat çıtanın en başından kalemle çizildiğini görmüş ve tatmış olduk. çok lezzet aldım bu okumadan. birkaç sene önce, kamu…devamı"senin iraden güçlü değil hayatım, sadece tutkuların zayıf." bir ilk romana, yazarın tüm eserlerini okuyup öyle dönmek hangi akla hizmetti bilmem. fakat çıtanın en başından kalemle çizildiğini görmüş ve tatmış olduk. çok lezzet aldım bu okumadan. birkaç sene önce, kamu davasını bitirmenin heyecanıyla başlamış ve bu kadar saçmalığa şu an katlanamam ya deyip devam etmemiştim. bu aralar sıcak tüm saçmalıkların babası olduğu için (annesi?? freud ile randevulaşamayacağımdan onun dünyadaki sekreteri profesörden bir randevu rica edeyim) (öyle bir dünya ki sekreterler bile psikolojiden anlıyor) (ki muhtemelen freud ile görüşmek istemezdim) için elime almış bulundum. bu sefer bırakamadım tabii. farklı hikayelerdeki çoklu ikililer evrenleri ve hangi evrenlere gönderme yapıldığını anlamamı zorlaştırdı başlangıçta. ama bu durum sonradan yok oldu, özellikle son elli sayfa su gibi aktı, bazı tartışmalar elle tutulacak cinsten canlıydı. sonunu da çok beğendim. deneyimlememiş herkesin bir kere olsun bu saçmalıkla eğlenebilmesini isterim. ”Profesör rahatsız bir şekilde oturduğu yerde kımıldadı. artık klinik psikoloji ve psikiyatriyi sorgulamak entelektüel kabul edilmenin baş koşulu hâline gelmişti. son on yıldır bütün zevzek öğrencilerin yepyeni bir şey keşfetmiş gibi heyecanla aynı sözleri tekrarlayıp duruyordu: "bir insan kendini napolyon sanıp bundan mutluluk duyabiliyorsa, onu sözde tedavi edip mutsuz kılmak doğru mu?" "sırf çoğunluğun normallik anlayışına ters düşüyor diye birine deli yaftası yapıştırıp onu bir tımarhaneye kilitlemek insanlık dışı değil mi?" ... "ya deliler haklıysa?" "delilere özgürlük!" ve en sinir bozucusu da, "bana normalin tanımını yapabilir misiniz?" sorusuydu elbette.” >>> denk geldiğim tüm alıntılarda napolyon'dan itibaren işaretlemesi ve geride kalan bir iki cümleciğin çok da kayda değer bulunmaması beni çok güldürdü. profesör'e de çok gülerdim zaten :) hakikat dolu bir insanmış.