Raf Yorumu: eylül (@sircafanusta

jung felsefesi veya mistisizm unsuru barındıran herhangi bir öğreti bana hep batıl gelmiştir, ama jung’un freud’a göre inanç olgusuna ve insan kalmaya daha bağlı olduğunu çıkararak ona saygı duyabiliriz. rüya tabirleri, mitler benim için psikoloji bilimiyle bu kadar içkin olacak…devamıjung felsefesi veya mistisizm unsuru barındıran herhangi bir öğreti bana hep batıl gelmiştir, ama jung’un freud’a göre inanç olgusuna ve insan kalmaya daha bağlı olduğunu çıkararak ona saygı duyabiliriz. rüya tabirleri, mitler benim için psikoloji bilimiyle bu kadar içkin olacak alt başlıklar değiller ama psikolojiyi fizikle harmanlama fikri oldukça bilimsel ve çözümcü geldi bana. çift yarık deneyindeki gibi gözlemcinin konumunun önemini vurgulayıp bu deneyle, bilinçdışı şeyleri bilinç yüzeyine çıkarmak bağlamında benzerlik kurulması cidden dahiyane. ayrıca jung’un anima ve animus arketipleri oldukça ilgi çekici ve günümüz insanına da dair geldi bana. şu dişil/eril enerji muhabbeti mevzubahis ya hani. uğraştığı şey bilim mi yoksa sanat mıydı kendisi bile şüphe etmiştir ama ruhçözümlemeciliğine çok şey kattığı bariz olan büyük bir ismi irdeledim ve çıkardığım şeylerden biri de persona ve gölge arasında kurulması gereken denge haline birçoklarımızın ulaşamamış halde olup bocalamamızın temel sebebinin bu olduğudur. gölgenin kişisel bilinçdışının karanlık koridorlarında gezinen kötücül bir hayalet gibi tanımlanmasına rağmen yaratıcı bir hale evriltilmeye açık olduğuna değinen yer çok güçlü bir kabullenme gerektiriyordu. kendi epizodlarımda pekişen yaratıcılığımı aklıma getirdi direkt. enantiodromia yani kutupluluk kendi içimde taşıdığımı bildiğim bir şey olmuştu hep ve bunu bir felsefe çerçevesinde okumak uyandırıcıydı. herkesi kendi benzersiz imgelerinin, mesajlarının anlamını irdelemeye çağıran bir kitap ve bu benzersizliğe sui generis deyip herkesin yine kendi serüveninden sorumlu olduğunu hatırlatır. bir personanızın olması ve kendini göstermesi başlı başına bir sorun değildir, yeter ki sadece göründüğümüz gibi olduğumuz fikrine kapılmayalım diye ekler jung. bu ayrımı yapamayan bizleri tatsız çatışmalar beklemektedir. ama her zaman her koşulda içe yönelmenin yeni bir yolu bulunabilir. jung’un yalancısıyım, kendisi nedensellikten çok rastlantısallığa inandığı için ne kadar güvenilir bir kaynak bilemiyorum ama hangimiz entropiyi heyecan verici bulmuyoruz ki?