Raf Yorumu: Sonsuznisan (@sonsuznisan)

IMDb'sinin neden bu kadar düşük olduğuna bir türlü anlam veremediğim güzel bir aile filmi diyebilirim. İzlemeden önce birkaç sitede yorumuna baktım. Genel yorum ilk filmin daha çok beğenildiğini gösteriyor. Hatta 'keşke bu ikinci filmi yapmasalardı' diyen bile var. Ama ben…devamıIMDb'sinin neden bu kadar düşük olduğuna bir türlü anlam veremediğim güzel bir aile filmi diyebilirim. İzlemeden önce birkaç sitede yorumuna baktım. Genel yorum ilk filmin daha çok beğenildiğini gösteriyor. Hatta 'keşke bu ikinci filmi yapmasalardı' diyen bile var. Ama ben okuduğum yorumların tam tersini düşünüyorum.İlk filmden daha iyiydi bana göre, senaryosu daha doluydu bir kere, akıcılığı vardı. Sadece filmin adı hakkında biraz olumsuz bakıyor olabilirim. Çünkü her iki film de daha çok Vada ve onun hayatı üzerine.Daha kişiselleştirilmiş bir şeyler olabilirdi. Öncelikle ilk filmden kısaca bahsedeyim: Küçük bir kız olan Vada ölümle çok acı bir şekilde yüzleşiyor, şiirle tanışıyor ve en son final sahnesinde kendisine ilk gerçek şiirini yazdıran duygularla ... Mutlu son maskesini takan üzücü bir sona sahipti aslında film. Gelelim asıl ikinci filme, bu sefer Vada okulda verilen bir ödev sayesinde o doğduktan hemen sonra ölen annesi hakkında daha çok şey öğrenmek istiyor.Bu yüzden bahar tatilinde amcasının yaşadığı şehre gidiyor.Gelmeden önce her şeyi kafasında planlayan Vada, Nick ile birlikte araştırmalara başlıyor.İstediği bütün bilgileri topluyor.Bu filmde ise maske falan yok gerçekten mutlu bir son izliyorsunuz. Filmde anlatılmak istenen gerçekten çok ama çok sevdiğim bir sahne vardı. Vada annesini çok yakından tanıyan son kişiyle tanıştığında o kişi şunları söylüyor: "-Maggie(annen) bir bebeği olmasını istiyordu. Ben ise hiç istemezdim.Hiçbir şeyi kaçırmak istemezdi, hele anne olmayı hiç... Önünde uzun yıllar olduğunu düşünüyordum. Ama yokmuş." Demek ki düşündüğümüz kadar bir ömrümüz olmayabilir ya da düşündüğümüzden daha uzun bir ömre de sahip olabiliriz.Hayatımız düşüncelerimizden öyle bağımsız ki.Sadece hayatın bize sundukları kadarız işte .Geleceğin planlarını yaparken hep yıllarla uğraşıyoruz, yarının, bir saat sonranın da gelecek olduğunu unutarak. ... Ve Vada final sahnesinde annesinden bahseder: "-Betonda ayak izleri olmayabilir, ama dünyaya izlerini bıraktığı kesin.KENDİNİ BEĞENMİŞLİK GİBİ GÖRÜNSE DE ANNEMİN EN BÜYÜK BAŞARISININ BEN OLDUĞUMU SÖYLEYEBİLİRİM ." Şu cümleleri gururla söylemek istemeyen kaç kişi vardır acaba? İşte bunu bilemem. Ama isteyenlerin çoğunlukta olduğuna eminim. Mutlaka izlemeniz gerekir mi gerçekten bilmiyorum ama herhangi bir hayat kesitini küçük bir kızın gözünden izliyorsunuz.İçinde hayatı barındıran her şeyin çok özel olduğunu düşündüğüm için mutlakasını size bırakarak izlemenizi öneriyorum. Keyifli seyirler!!!!