Raf Yorumu: obey ☪︎ (@obey)

obey 1 year ago

Spoiler içeriyor dinleyin sürüngenler; sizler özel değilsiniz, sizler güzel ya da eşi benzeri olmayan kar tanesi de değilsiniz, sizler işiniz değilsiniz, sizler paranız kadar değilsiniz, bindiğiniz araba değilsiniz, kredi kartlarınızın limiti değilsiniz, sizler iç çamaşırı değilsiniz, sizler herkes gibi çürüyen birer organik…devamıdinleyin sürüngenler; sizler özel değilsiniz, sizler güzel ya da eşi benzeri olmayan kar tanesi de değilsiniz, sizler işiniz değilsiniz, sizler paranız kadar değilsiniz, bindiğiniz araba değilsiniz, kredi kartlarınızın limiti değilsiniz, sizler iç çamaşırı değilsiniz, sizler herkes gibi çürüyen birer organik maddesiniz.! bizler bu dünyanın şarkı söyleyip dans eden pislikleriyiz. hepimiz aynı pisliğin lacivertleriyiz. ben pisliğim. senin ve bütün dünyanın gözünde ben pisliğin, iğrencin, ruh hastasının tekiyim. nerede yaşadığım, ne hissettiğim, ne yiyip ne içtiğim, çocuklarımın karnını nasıl doyurduğum ya da hastalandığımda doktor parasını nerden bulduğum senin umrunda bile değil. ve evet, aptal, bıkkın ve güçsüzüm; ama yine de senin çözmen gereken bir sorunum. biz tarihin ortanca çocuklarıyız. bizi bir gün milyoner olacağımıza, film yıldızı, rock yıldızı olacağımıza inandıran televizyon programlarıyla büyüdük; ama bunların hiçbirini olamayacağız. ve bu gerçek kafamıza ancak dank ediyor. postala onu diyor tyler. yaşı çok küçük.diyorum ki, kaç yaşın altı çok küçük sayılıyor?fark etmez diyor tyler. aday gençse, yaşının çok küçük olduğunu söyleyeceğiz. şişkoysa, çok şişkosun diyeceğiz. yaşlıysa, çok yaşlısın diyeceğiz. zayıfsa, çok zayıfsın. beyazsa, çok beyazsın. siyahsa, çok siyahsın.budist mabetlerinde adaylar milyonlarca yıldır böyle sınanmıştır, diyor tyler. adayı geri çevirirsin. aday eğer kapının önünde aç susuz, yağmura çamura aldırmadan, cesaretlendirici bir söz duymadan üç gün bekleyecek kararlılığa sahipse, işte ancak o zaman içeri girebilir ve eğitime başlayabilir. güçlü kadın ve erkeklerin oluşturduğu bir sınıf var ve bunlar hayatlarını bir şeye feda etmek istiyorlar. reklamlar insanları gerek duymadıkları arabaların ve kıyafetlerin peşinden koşturuyor. kaç kuşaktır insanlar nefret ettikleri işlerde çalışıyorlar; neden? gerçekte ihtiyaç duymadıkları şeyleri satın alabilmek için... bu hayatta ya tozu dumana katarsın yada tozu dumanı yutarsın... mobilya satın alırsınız. kendinize dersiniz ki, bu hayatım boyunca ihtiyaç duyacağım son kanepe. kanepeyi alırsınız ve sonraki birkaç yıl boyunca, hangi işiniz ters giderse gitsin, en azından, kanepe sorununuzu çözmüş olduğunuzu bilirsiniz. sonra aradığınız tabak takımı. sonra hayallerinizdeki yatak.. perdeler.. halılar.. sonra o güzel yuvanızda kısılıp kalırsınız. bir zamanlar sahip olduklarınız artık sizin sahibiniz olur.