Raf Yorumu: Tsugumo (@hanshiro)

"Ürkek yıldız yükseldiğinde gökyüzünde Öylesine mahcup, kederle, Dinle uykulu akşamda Şarkı söyleyeni kapında. Çiyden daha yumuşaktır şarkısı Ziyarete gelmiş seni. Ah artık dalma hayale Akşam vakti o seni çağırırken, Dalma düşünceye: Kim olabilir bu diye Şarkısı yüreğime çöken? Anla ki…devamı"Ürkek yıldız yükseldiğinde gökyüzünde Öylesine mahcup, kederle, Dinle uykulu akşamda Şarkı söyleyeni kapında. Çiyden daha yumuşaktır şarkısı Ziyarete gelmiş seni. Ah artık dalma hayale Akşam vakti o seni çağırırken, Dalma düşünceye: Kim olabilir bu diye Şarkısı yüreğime çöken? Anla ki bu, âşığın şarkısı, Benim akşam vakti çalan kapını." (Sayfa 10) ¬¬ ¬¬ ¬¬ "Bu giden kim yeşil korulukta Ona tapınan bahar rüzgârıyla? Bu giden kim şen yeşil korulukta Daha da şenlendirerek koruyu? Bu geçen kim güneş ışığında Hafif ayak seslerini tanıyan yol boyunca? Bu geçen kim tatlı güneş ışığında Bir bakire edasıyla? Koruluğun bütün yolları Tatlı ve altın bir ateşle parıldıyor Kimin için taşıyor güneşli koruluk Böylesine cesur bir giysiyi? Ah, benim gerçek tatlı aşkım için tabii ki Giyiyor koruluk en güzel elbisesini Ah, benim gerçek aşkım için tabii ki Öylesine güzel ve sevimli" (Sayfa 14) ¬¬ ¬¬ ¬¬ "Şu çırpınan yürek yüreğimin yanında Ümidimdir benim, her şeyim, Ayrı kaldığımızda mutsuzdur, Mutludur öpücükler arasında; Ümidimdir-evet!- bütün her şeyim, Bütün mutluluğum. Çalıkuşlarının, yosunlu bir tünekte Saklaması gibi hazinelerini, Gözyaşı dökmeyi öğrenmeden önce Serdim orta yere bütün hazinelerimi Onlar gibi bilge olmayacak mıyız biz de Aşkın bir günlük ömrü olsa da?" (Sayfa 29) ¬¬ ¬¬ ¬¬ "Neşeyle gel veya git neşeyle: Yüreğin sana gösterse de kederi, Küçük vadileri, batmış güneşleri, Bırak dans etsin gülüşlerin, dağperisi, Saygısız dağ rüzgârları Dağıtıncaya kadar uçuşan saçlarını. Neşeyle, neşeyle -hep neşeyle: Aşağıdaki vadileri sarmalayan bulutlar Akşam yıldızı yükseldiği zamanlar Gösterişsiz arkadaştırlar; Aşk ve gülüşler şarkılar söyler Yürek ümitsizlik içindeyken." (Sayfa 31) ¬¬ ¬¬ ¬¬ "Sevgili yürek, niçin eziyet ediyorsun bana? Beni şefkatle azarlayan sevgili gözler, Hâlâ çok güzelsiniz -ama ah, Nasıl da yakışıyor güzelliğin sana! Tertemiz aynasından gözlerinin, Öpüşler içinde tatlı inleyişlerden, Kimsesiz rüzgârlar saldırıyor haykırışlarla Aşkın gezdiği karanlık bahçeye. Eriyip yokolacak aşk yakında Yabanıl rüzgârlar estiğinde üzerimize -- Ama sen, sevgilim, en sevgili bana, Heyhat! Niçin eziyet ediyorsun böyle?" (Sayfa 35) ¬¬ ¬¬ ¬¬ "Yağmur yağdı gün boyunca. Ah gel yağmur yüklü ağaçların arasına: Yapraklar yığılmış yoluna, Yoluna hatıraların. Biraz yürüyüp yol boyunca Hatıraların, ayrılacağız sonra. Gel, sevdiğim, gel de belki orada Girebilirim gönlüne." (Sayfa 38) ¬¬ ¬¬ ¬¬ "Karanlık maziden Bir çocuk doğuyor; Neşe ve kederle Kalbim parçalanıyor. Sükûn içinde beşikte Yaşayan yatıyor. Sevgi ve merhamet Açsın gözlerini! Genç yaşam buğulandı Camın üzerinde; Hiç olmayan dünya Geliyor geçmeye. Bir çocuk uyuyor: Yaşlı adam göçtü. Ah, terk edilen baba, Bağışla oğlunu!" (Sayfa 65) Modern edebiyatın en büyük kalemlerinden biri olarak görülen İrlandalı yazar James Joyce'un 1904 ve 1932 yılları arasında yazdığı şiir eseri. Kendisini daha önce hiç okumamıştım. Romanlarından önce şiirlerini okumak istedim. İyi ki de okumuşum. Müziğe olan ilgisi, onu şiir yazmaya itmiş. Ben çok sevdim. Türkçesinin yanında ingilizcesi de mevcut. Her şiir severin okuması gereken bir eser.