Raf Yorumu: giriş kat filozofu (@halenur)

#eve dönene kadar her gün bir kitap okuyorum (abartı) serisi 3 merhabalar, güzel geceler. günler önce (alt tarafı 3 gün önce) böyle bi seriye başlamıştım ama bugün bunu devam ettirecek hiçbir gücüm, enerjim, modum yoktu. güne anlamsız ve zor bi…devamı#eve dönene kadar her gün bir kitap okuyorum (abartı) serisi 3 merhabalar, güzel geceler. günler önce (alt tarafı 3 gün önce) böyle bi seriye başlamıştım ama bugün bunu devam ettirecek hiçbir gücüm, enerjim, modum yoktu. güne anlamsız ve zor bi anksiyete atağıyla başlamak sanırım bunun en büyük nedeni. bir de bunu kimseye belli etmeden atlatmaya çalışmak kendi kendine telkinler vermek.. her neyse hatırlamak istemediğim saatler. günün devamında kendimi biraz daha iyi hissettiğim hâlde asla elime kitap alacak enerjim yoktu (ya sen ne anlatıyon be abla dediğinizin farkındayım ama ben asla kitap yorumlarında sadece kitap yorumu yapmam içimi dökerim bunu anlamış olmanız lazım eğer anlamadıysanız o sizin probleminiz) kafamı dağıtacak birkaç aktivite sonrası dedim ki niyetlendiğin bir şeyi de bitir be kızım. bu kötü ruh halinin seni ele geçirmesine izin verme, bırak beyninde düşünceler kol gezsin sen onlara tıka kulağını. bu anlık gazla 52 sayfacık kitabı bitirdimmmmm. insanlık için küçük (hatta küçük bile değil insanlığa etki eden hiçbir şey yok) benim için koocccaman bi adım oldu. 37 satırlık ön sözden sonra kitaba gelecek olursak eğer (elhamdülillah) bayıldım. özellikle kızıl elma hikâyesi, o inceden yanık sevda beni öylesine güzel etkiledi ki. belki okurken bölünmemiş olsaydı ağlayabilirdim de (heh başladı benim duygusallık mesaisi) ama sağlık olsun. çok keyifli hasret dolu, aşk dolu, hayal kırıklığı dolu iki hikâyeydi. kalbimi sanırım kızıl elma'da bıraktım. oradaki o terk edilmişlik hissi öylesine güzel yansıtılmış ki... bilmiyorum sadece açıp okuyun demek geliyor içimden. kızıl elmayı hediye edenle kızıl elmayı hak eden asla denk gelmiyor. hep yanlış kişiler, yanlış hikâyeler yaşanıyor. bir aşk başlıyor bir aşk bitiyor bazen yarım kalıyor. üzülen birisi oluyor üzüldüğüyle kalıyor. insan çoğu zaman kalbinin kırıklarıyla içine dönmeye mahkûm oluyor. devam edersem cemal süreya falan olacağım o yüzden şşş. her neyse, yeterince zor bir gündü yarın ne olur, devam eder miyim bilmiyorum o kadar uzun vadeli planlar yapmıyorum artık (artık:10 saniyedir) ha bu arada sürekli depresifsin şöylesin böylesin diye mesaj atmayın nolur. tamam en depresif en hüzünlü benim valla yeter bunu dillendirmeyin... zaten mutlu olduğumda buraya girmek ya da bir şeyler yazmak aklıma dahi gelmiyor, içimi döküp çıkıyorum. bi burası var zevkim ona da laf etmeyin teşekkürler iyi forumlar 🌚