Raf Yorumu: BayRaydi (@raydi)

raydi 11 months ago

Sınırsız Zihin: Sınırları Aşarak Öğren Yönet ve Yaşa

Herkesin, özellikle de öğretmenlerin mutlaka okuması gereken bir kitap. Jo Boaler eğitim öğretimde korkunç sonuçlara yol açan ve kişinin hayatına da sirayet eden zararlı fikir kalıplarını gözler önüne seriyor. Özetle diyor ki öğrenmek, doğuştan yeteneklilere has bir nitelik değil, herkesin…devamıHerkesin, özellikle de öğretmenlerin mutlaka okuması gereken bir kitap. Jo Boaler eğitim öğretimde korkunç sonuçlara yol açan ve kişinin hayatına da sirayet eden zararlı fikir kalıplarını gözler önüne seriyor. Özetle diyor ki öğrenmek, doğuştan yeteneklilere has bir nitelik değil, herkesin paylaşabileceği bir yolculuktur. Yeter ki 6 anahtarla "sınırsız zihnin" kilitleri açılsın: - Etiketleri reddetmek - Hataları ve zorlukları fırsat bilmek - Olumlu düşünmek - Hızlı değil esnek olmak - Beynin farklı bölgelerini aktifleştirmek - Sosyal etkileşime açıklık İyi okumalar... 📌 Birkaç Alıntı 🌟 Sınırsız, kilitsiz bir yaşam sürmenin ilk adımı, beynin sürekli olarak yeniden düzenlendiğini, büyüdüğünü ve değiştiğini bilmektir. Hayatımızda her yeni güne değişmiş bir beyinle uyanırız. Hayatımızın her anında beynimiz bağlantı kurma, yolakları güçlendirme ve yeni yolaklar oluşturma fırsatlarına sahiptir. Zorlu bir durumla karşı karşıya kaldığımızda, yeterince iyi olmama korkusundan dolayı kendimizi geri çekmek yerine, durumun beyin büyümesi için fırsatlar sunduğunu bilerek öne atılmamız gerekir. 🌟 Öyle ya da böyle bir şeyde başarısız olmadan yaşamak imkansızdır; tabii neredeyse yaşamamış sayılacak kadar dikkatlice yaşarsanız o başka, ama o durumda zaten baştan kaybetmişsinizdir. 🌟 Üç yaşından itibaren çocukların kendilerine zarar veren sabit bir zihinsel yapıyı benimsemelerinin arkasında, çok masum gibi görünen ve durmadan tekrar edilen bir kelime yatıyor. "Zeki" kelimesi. Ebeveynler çocukları özgüven geliştirsin diye onlara zeki deyip duruyor. Halbuki artık biliyoruz ki çocuğumuzu zeki diye övdüğümüz zaman, çocuğun ilk düşüncesi "Oh be, zekiymişim," oluyor ama sonra zorluk yaşadığında, başarısız olduğunda veya herhangi bir şekilde işler yolunda gitmediğinde herkes gibi onlar da "Eyvah, ben zeki değilmişim ki," diye düşünüyor. Kendilerini sürekli bu sabit fikir üzerinden ölçer hale geliyorlar. Çocukları övmekte sakınca yok, fakat övgünün konusu onların eylemleri ve yaptıkları olmalı; şahısları değil.