Raf Yorumu: Mihri (@sadecemihri)

Selamün Aleyküm ve Merhaba! "Menkî senin bu ‘âlemde murâdın var imiş / Gör ki neyle geçti ömr-i bâkî" Şairin bu beyitindeki derin sitem, Tolstoy’un İvan İlyiç’in Ölümü adlı eserinde ete kemiğe bürünmüş gibidir. Hayatının muradını makamda, onayda, dışarıdan gelecek hayranlıkta…devamıSelamün Aleyküm ve Merhaba! "Menkî senin bu ‘âlemde murâdın var imiş / Gör ki neyle geçti ömr-i bâkî" Şairin bu beyitindeki derin sitem, Tolstoy’un İvan İlyiç’in Ölümü adlı eserinde ete kemiğe bürünmüş gibidir. Hayatının muradını makamda, onayda, dışarıdan gelecek hayranlıkta arayan İvan İlyiç, ölümle yüzleştiğinde her şeyin ne kadar boş olduğunu acıyla fark eder. Artık geçmişi değiştiremez, güzelleştirebileceği bir yarını da kalmamıştır. Bu kaçınılmaz fark ediş, hem onun hem de okurun içine bir ayna tutar: “Gerçekten yaşadın mı?” sorusu, hayatın son demlerinde değil, tam da şimdi sorulmalıdır. İvan İlyiç’in Ölümü beni derinden etkiledi. En çok da onun kendisiyle yüzleştiği an… Tüylerimi diken diken eden, işte o andı. Çünkü fark ettim ki, geçmişi değiştiremeyiz; ama hep içimizde geleceği güzelleştirme umudu taşırız. Her gece, yarınlarımızı daha anlamlı kılma düşüncesiyle başımızı yastığa koyarız. Ama ya bir yarın olmayacaksa? İvan İlyiç’in artık güzelleştirebileceği bir yarını kalmamıştı. Her şey bitmişti. Bu fark ediş, bir tokat gibi çarptı bana. Çünkü benim için de bitişin ne zaman geleceğini bilmiyorum. Bugün mü, yarın mı, yoksa bir dakika sonra mı? Ertelediğim, sürekli “bir gün düzeltirim” dediğim her şey için geç kalmış olabilirim. Bu kitap, içime dönmeme, gerçekten anlamlı yaşayıp yaşamadığımı sorgulamama vesile oldu. Zaten bir süredir, kim olduğumu ve kim olmak istediğimi, bugüne kadar kendimle getirdiğim her şeyi bir kenara koyarak düşünmeye çalışıyordum. Kitapla iç dünyamdaki bu sorgulama öyle güzel harmanlandı ki… Onu okumak için en doğru zamanı seçtiğimi hissettim. Belki de böyle kitaplar için “doğru zaman” diye bir şey yoktur. Ölümü hatırladığımız her an, onunla yüzleşmeye hazır olduğumuz her an, doğru zamandır. “Bütün lezzetleri kökünden söküp atan ölümü çokça anınız.” (Tirmizî, Zühd, 4) “Her nefis ölümü tadacaktır.” (Âl-i İmrân Suresi, 185. Ayet)