Raf Yorumu: BayRaydi (@raydi)

Basit bir ıssız ada macerası gibi başlayıp insan tabiatını sorgulatan korkunç bir öyküye dönüşüyor kitap. Üçüncü Dünya Savaşı sırasında İngiliz çocuklarını taşıyan bir uçağın saldırı sonucu ıssız bir adaya düşmesiyle başlıyor eser. Devamındaysa çocukların sergilediği demokratik ve medeni örgütlenme, gittikçe…devamıBasit bir ıssız ada macerası gibi başlayıp insan tabiatını sorgulatan korkunç bir öyküye dönüşüyor kitap. Üçüncü Dünya Savaşı sırasında İngiliz çocuklarını taşıyan bir uçağın saldırı sonucu ıssız bir adaya düşmesiyle başlıyor eser. Devamındaysa çocukların sergilediği demokratik ve medeni örgütlenme, gittikçe yerini vahşi ve ilkel bir hayat mücadelesine bırakıyor. Yazarı, herkesi içindeki Sineklerin Tanrısı'nın (Baalzevul) hükmünde olduğunu düşünmekle suçlamak yersiz olur bence. Çünkü bu çocukların Üçüncü Dünya Savaşı çocukları olduğunu unutmamak gerekir. Yani yazar insanı değil, modern çağın insanını yargılamaktadır belki de. İyi okumalar... 📌 Birkaç Alıntı 🌟 “Burada hiç büyük yok mu?” “Yok, bana kalırsa.” Sarışın çocuk, bunu ağırbaşlı bir halle söylemişti. Ama böylesine istediği bir durumun gerçekleşmesinden duyduğu sevinci tutamadı. Uçağın bıraktığı izin ortasında, başının üstünde amuda kalktı. Tepetaklak sırıttı şişman çocuğa: “Büyükler yok!” 🌟 “Toplantılar! Amma da bayılırız toplantılara! Tanrının günü toplantı olsun. Günde iki kez toplantı olsun. Konuşup duralım...” Dönüp dirseğine yaslandı: “Bahse girerim ki, şimdi denizkabuğunu öttürsem, koşa koşa gelirler hemen. Hepimiz ağırbaşlı haller takınırız. Biri kalkıp der ki, bir jet uçağı yapalım, ya da bir denizaltı, ya da bir TV alıcısı. Toplantı bittikten sonra, beş dakika çalışırlar; sonra gene basıp giderler ya da ava çıkarlar.” 🌟 Suyun kenarında ilerlerken, hayrete düştü ansızın: Her yolu kendin bulmak zorunda olduğun ve çoğu zaman ayağını nereye bastığına dikkat etmen gerektiği böyle bir yerde yaşamanın, onu ne denli bezdirdiğini anlayıvermişti. Kumsal şeridinde durdu; ilk gün, sanki çocukluğunun daha aydınlık bir döneminde yaşarcasına, bu adayı nasıl coşkuyla keşfettiğini anımsayınca, acı acı gülümsedi.