Raf Yorumu: obey ☪︎ (@obey)

obey 11 months ago

“karanlık ve çaresizlikle biten”,korku filmleri 1. the mist / öldüren sis (2007) yönetmen:frank darabont oyuncular: thomas jane, marcia gay harden bir markete sığınan insanlar, dışarıda puslu bir dehşetle baş etmeye çalışır. ancak gerçek canavar dışarıda değil, içeridedir. ve finalde gelen…devamı“karanlık ve çaresizlikle biten”,korku filmleri 1. the mist / öldüren sis (2007) yönetmen:frank darabont oyuncular: thomas jane, marcia gay harden bir markete sığınan insanlar, dışarıda puslu bir dehşetle baş etmeye çalışır. ancak gerçek canavar dışarıda değil, içeridedir. ve finalde gelen o acı karar… insanlık, doğadan değil kendinden korkmalı. son sahnesiyle sinema tarihinin en sert ve umutsuz çözümlerinden biri olur. 2. hereditary / ayin (2018) | yönetmen: ari aster oyuncular: toni collette, alex wolff bir annenin yas süreciyle başlayan film, kuşaklar arası lanete dönüşür. her sahne, bilinçaltını eşeleyen bir bıçak gibi işler. aile bağları bazen sadece cehenneme zincirdir. sonunda ne kurtuluş vardır ne de açıklama – sadece ritüel, sadece karanlık. 3. the witch / the vvitch (2015) yönetmen: robert eggers oyuncular: anya taylor-joy, ralph ineson 17. yüzyıl new england'ında geçen film, tanrı korkusu ile cadı mitolojisini çatıştırır. bir ailenin inançla çürüyüşünü izleriz. finalde saflık yok olur, şeytan değil kurtuluş seçilir. büyüye değil, yalnızlığa teslim olunur. 4. martyrs / işkence odası (2008) yönetmen: pascal laugier oyuncular: morjana alaoui, mylène jampanoï fransız yeni dalgası'nın en acımasız örneklerinden biri. iki kadının travma, acı ve metafizik arasında sıkışmış hikâyesi. finalde ne ölüm huzur verir ne de yaşamak. gördükten sonra kolay kolay uyuyamazsın. 5. eden lake /cennet gölü (2008) yönetmen: james watkins oyuncular: kelly reilly, michael fassbender romantik bir kaçamak kabusa dönüşür. gençlerin şiddeti, sınıfsal öfkeyle birleşince ortaya tam anlamıyla distopik bir ingiliz kabusu çıkar. kurbandan katil yaratılır, ama son söz yine sistemindir. 6. antichrist / deccal (2009) yönetmen: lars von trier oyuncular: willem dafoe, charlotte gainsbourg bir çift, ormanda yas tutar ama doğa da, insan ruhu da şifa vermez. film gittikçe paganistik, cinsel, şiddetli ve nihilist bir kâbusa dönüşür. tanrı yok, doğa acımasız, kadın da erkek de şeytanın ta kendisi. 7. lake mungo(2008) yönetmen: joel anderson oyuncular: rosie traynor, david pledger mockumentary tarzında anlatılan bu sakin film, ölümden sonra bile huzur vermez. kayıp bir kızın arkasında bıraktığı boşluk giderek doğaüstü bir derinliğe dönüşür. hayaletin bile huzuru yoktur bu hikâyede. 8. noroi: the curse / lanet (2005) yönetmen: koji shiraishi oyuncular:jin muraki, rio kanno japon found-footage dehası. bir belgeselci, uğursuz bir laneti araştırırken sadece gerçeği değil, hayatını da kaybeder. lanet çözülmez, sadece yayılır. seyirciyi bile içine çeken bir uğursuzluk havası vardır. 9.it comes at night / gece gelen (2017) yönetmen: trey edward shults oyuncular: joel edgerton, riley keough bir virüs sonrası kapanma hikâyesi. tehlike dışarıda sanılır, ama asıl kabus evin içindedir. güvensizlik ve paranoya, iyiliği öldürür. hiçbir şeyin açıklanmadığı, iç daraltıcı bir final sunar. 10. funny games (1997 & 2007) yıl: 1997 / 2007 (iki versiyon da michael haneke'den) oyuncular: susanne lothar, naomi watts, michael pitt haneke, seyircinin sadizmini yüzüne çarpar. sıradan bir aile tatili, anlamsız şiddetin kurbanı olur. katil kazanır, kurban unutulur, seyirci mahçup olur. finalde kameraya bakar ve “devam” der – şiddet bitmez. doğa üstü korku “ karanlık ve çaresilikle biten “ korku filmleri. 1. the blair witch project (1999) yönetmen: daniel myrick & eduardo sánchez heather donahue, joshua leonard gerçek gibi sunulan bu found footage klasiğinde üç belgeselci kaybolur. ormanda, kameraları kalır geriye. cadı hiç görünmez ama her sahnesi tırmalayıcıdır. finalde kamera yere düşer. umut değil, boşluk kalır. yavaş yavaş delirten bir doğaüstü bilinmezlik. 2. the babadook (2014) yönetmen: jennifer kent essie davis, noah wiseman yas, travma ve anne-çocuk ilişkisi… peki ya içimizdeki karanlık bastırılmazsa? babadook bir canavar değil, bastırılan acının vücut bulmuş halidir. kurtulmazsın, onunla yaşamayı öğrenirsin. final, umut değil kabullenmeyle kapanır. 3. the wailing/ gokseong (2016) yönetmen: na hong-jin kwak do-won, hwang jung-min güney kore kırsalında geçen bu ürkütücü filmde, lanet bir köyü yavaş yavaş yutar. din, büyü, şeytan, şüphe ve delilik iç içe geçer. ne izleyici ne karakterler neye inandığını bilir. sonunda kötülük kazanır, masumlar kurban olur. 4. sinister (2012) yönetmen: scott derrickson ethan hawke, juliet rylance bir yazar, bulduğu eski kasetlerle korkunç bir varlığı uyandırır. “bughuul” çocukları kendi karanlığına çeker. finalde aile yok olur, lanet büyür. seyirciye geriye sadece uğursuzluk kalır. 5 // session 9 (2001) yönetmen: brad anderson david caruso, peter mullan terkedilmiş bir akıl hastanesinde geçen bu psikolojik doğaüstü korkuda, mekânın kendisi aklı çürütür. gerçeklik çözülür, geçmiş tekrar yaşanır. finalde suçlu kimdir, belli olmaz. belki de bina… 6. hereditary (2018) ayin yönetmen: ari aster oyuncular: toni collette, alex wolff, milly shapiro aile dramı gibi başlayıp, yavaş yavaş doğaüstü bir kabusa evrilen hereditary, travma, kalıtımsal delilik ve şeytani tarikatlarla bezeli bir başyapıt. toni collette'in tüyleri diken diken eden performansıyla güç kazanan film, izleyiciyi ilk dakikalardan itibaren rahatsız edici bir atmosferin içine çeker. finalde ise kurtuluş değil; bir şeytani varlığın doğumu, ve onun yeni bedende kutsanışı vardır. burası artık aile draması değil, cehennemin iç salonudur. “this is what it means to be reborn” der gibi biter. karanlık artık içeridedir. dışarısı yoktur. 7. the autopsy of jane doe (2016) yönetmen: andré øvredal brian cox, emile hirsch bir morgda otopsisi yapılan bir ceset, doğaüstü bir lanetin habercisidir. her katman açıldıkça gizem değil kabus büyür. finalde hiçbir şey çözülmez, sadece tekrarlanır. 8. hellraiser (1987) yönetmen: clive barker clare higgins, doug bradley cenobitler, haz ve acı arasındaki boyutta var olan sadistik varlıklardır. kutuyu açarsan, cehennemi çağırırsın. finalde ne ölüm kurtuluş olur ne de kapıyı kapatmak. 9. pulse / kairo (2001) yönetmen: kiyoshi kurosawa haruhiko kato, kumiko aso internetten yayılan bir intihar salgını… hayaletler artık yalnızlığı paylaşmak istemiyor. dünya gittikçe daha ıssız, daha soğuk bir yere dönüşüyor. finalde şehirler bile hayalet olur. 10. the dark and the wicked (2020) yönetmen: bryan bertino marin ireland, michael abbott jr. bir çiftlik evi, görünmeyen ama hissedilen bir kötülük tarafından ele geçirilir. aile bağları çözülür, inançlar kırılır. finalde ne cevap vardır ne umut. sadece sessiz bir karanlık. 11// the empty man (2020) yönetmen: david prior james badge dale urban legend havasında başlar, metafizik kabusa dönüşür. bir dedektifin lanetli bir tarikata ve başka boyuttan gelen varlığa sürüklenişi. finalde sadece bedenin değil, kimliğin de boşalır. içinde varlık kalmaz; sadece “o” konuşur artık. 13. apostle (2018) yönetmen: gareth evans dan stevens, michael sheen 1900'lerin başında bir tarikatın yaşadığı adaya giden bir adam, doğaüstü bir gücün esiri olur. kötülük, mistisizm ve şiddet iç içe geçer. finalde karakter tanrısallaşır mı yoksa lanetlenir mi? belirsiz ama ağır. 14. the others(2001) yönetmen: alejandro amenábar nicole kidman sisli bir ev, ışığa tahammülsüz çocuklar ve görünmeyen varlıklar. ancak gerçeği öğrenmek, kurtuluş değil, kabulleniş getirir. finalde hayaletin kendisi olduğumuzu öğrenmek, her şeyden beter. 15. the blackcoat's daughter (2015) yönetmen: osgood perkins kiernan shipka, emma roberts katolik okulda geçen soğuk ve ağır ritmli bu filmde, şeytani bir varlık genç bir kıza sahip olur. ama şeytan terk ettiğinde bile, özlemini duyarsın. finalde sadece boşluk değil, delice bir özlem kalır. 16. the devil's backbone / el espinazo del diablo (2001) yönetmen: guillermo del toro eduardo noriega, marisa paredes iç savaş dönemi ispanya'sında bir yetimhanede geçen hayalet hikâyesi. hayaletler öcünü alır ama hayatta kalanlar daha da yalnız kalır. del toro'nun melankolik gotik dokunuşuyla şekillenmiş. 17.event horizon (1997) yönetmen: paul w.s. anderson sam neill, laurence fishburne uzayda kaybolan bir gemi geri döner. ama artık içindekiler insan değil. cehennem sadece öteki dünyada değil; içeridedir. finalde uzay boşluğu, şeytani bir bilinçle birleşir. 18.the night house (2020) yönetmen: david bruckner rebecca hall eşinin ölümünden sonra evde yalnız kalan bir kadın, yavaş yavaş onun ölümünün ardındaki doğaüstü karanlığı keşfeder. kendi ölümünü bekleyen bir varlık fikri kadar iç ürpertici bir şey yok. 19. the medium (2021) yönetmen: banjong pisanthanakun narilya gulmongkolpech tayland yapımı bu filmde şamanlık, tanrılar ve şeytani varlıklar çatışır. finale yaklaştıkça gerçeklik, delilik ve şeytan iç içe geçer. ve sonunda, iblis sadece bedene değil, aileye de sızar. 20. the devil's candy (2015) yönetmen: sean byrne ethan embry,kiara glasco bir ressam, yeni evine taşınınca resmettiği şeytanî tablolar gerçek olmaya başlar. şeytan müziği sever ama aileleri de paramparça eder. final, kurbanın çığlıklarıyla değil, gitar rifleriyle kapanır.