Raf Yorumu: obey ☪︎ (@obey)

obey 9 months ago

Devamı : pınar ülgen// Avrupa tarihi orta çağ – cinsellik yalnızca üreme amaçlı görülüyordu. zevk için yapılan her ilişki “günah” sayılırdı. – kilise, evlilik dışında cinsel ilişkiyi şeytani sayardı. mastürbasyon bile ölümcül günağındı. – bakirelik kutsaldı; kadınlar evlenmeden önce muayene…devamıDevamı : pınar ülgen// Avrupa tarihi orta çağ – cinsellik yalnızca üreme amaçlı görülüyordu. zevk için yapılan her ilişki “günah” sayılırdı. – kilise, evlilik dışında cinsel ilişkiyi şeytani sayardı. mastürbasyon bile ölümcül günağındı. – bakirelik kutsaldı; kadınlar evlenmeden önce muayene ettirilirdi. “bekâret kemeri” efsaneleri buradan türedi. – rönesans öncesi birçok rahip, gayriresmî olarak metres tutar ya da çocuk tacizine karışırdı, ama bu genelde gizlenirdi. – cinsellik konuşulmaz, yazılmaz, bastırılırdı; ama gizli günah defterlerinde papazlar tarafından kayıt tutulurdu. – kilise, cinselliği sadece üreme amaçlı onaylardı; zevk ve arzu günah sayılırdı. – mastürbasyon, homoseksüellik ve zina ağır günahlar olarak cezalandırılırdı. – cinsel hayat genellikle gizli tutulur, evlilik dışında ilişki yaşam “şeytani etki” olarak görülürdü. – rahiplerin gizli günah itirafları, dönemin cinsel tabularının ve ikiyüzlülüğünün kanıtıdır. – cinsellik tamamen kilisenin kontrolündeydi; evlilik dışı ilişki cezaları ağırdı. – mastürbasyon, sapkınlık ve şeytani etki olarak görülürdü; suçlu yakalanırsa cezalandırılırdı. – kadınların çoğu cinsel bilgisizlikle büyür, evlendikten sonra bile seks bir tabu olarak kalırdı. – seks sırasında zevk almak “günah” sayılırdı, ancak bu konuda halk arasında farklı uygulamalar ve inanışlar vardı. – kutsal metinler cinsel hayata dair detaylar vermekten kaçınsa da, gizli günlüklerde ve manastır kayıtlarında itiraflar bulunurdu. – kilise cinsel ilişki sırasında konuşmayı, gülmeyi, yüz yüze bakmayı bile günah sayardı. – evli çiftler belli günlerde (örneğin pazar, bayramlar, oruç zamanları) seks yapamazdı. aksi halde cehennem tehdidi vardı. – papazlar gizlice fahişelerle ilişki yaşar, sonra bunu “şeytani sınav” olarak açıklar, halka itirafta bulunurdu. – bazı sapkın mezhepler, tüm cinselliği şeytan işi sayar, hadım olmayı erdem kabul ederdi. – mastürbasyon için kilise kayıtlarında “şeytanın eliyle kendini kirletmek” ifadesi geçer. suçu itiraf edenlere domuz dışkısı yedirilirdi. kadınlar antik çağ – antik mısır'da kadınlar mülk sahibi olabilir, boşanabilir ve ticaret yapabilirdi. görece özgür sayılırlardı. – yunan'da kadınlar vatandaş sayılmazdı. oy kullanamaz, tiyatroya gidemez, evden tek başına çıkamazdı. – roma'da bazı kadınlar kendi işlerini kurmuştu: bakkal, terzi, parfümcü… ama politikaya karışamazlardı. – amazonlar, erkek egemenliğine karşı kurgulanan savaşçı kadınlar efsanesiydi. kaynağı hâlâ tartışılır. – sparta'da kadınlar atletizm yapar, savaşçı doğumlar için güçlü olmaları istenirdi. – antik roma'da zengin kadınlar parfüm, makyaj ve saç stilleriyle sosyal statülerini gösterirdi. – kadınların siyasete doğrudan katılması yasaktı, ama güçlü kadınlar saray entrikalarında gizlice rol oynardı. – doğum sırasında kadınların hayatını kurtarmak için özel rahip ve doktorlar vardı. – bazı antik kültürlerde kadınların, büyü ve şifa sanatları konusunda bilgili olduğu ve toplumda saygı gördüğü bilinir. – yunan mitolojisinde güçlü kadın figürler (medusa, artemis, athena) hem korkulan hem saygı duyulan figürlerdi. – mısır'da kadınlar evlenmeden önce mülk sahibi olabilir, boşanabilir ve ticaret yapabilirdi. – roma'da kadınlar kamuya açık alanlarda sınırlı haklara sahipti ama ev içi rollerine sıkı sıkıya bağlıydı. – yunan kadınları sosyal hayattan büyük ölçüde dışlanmıştı; ev dışında görünmek nadirdi. – sparta kadınları eğitimli, özgür ve fiziksel olarak güçlü yetiştirilirdi; bu onları toplumda farklı kılardı. – atina'da kadınlar evlilik öncesi “korunacak varlık” sayılırdı, düğün gecesi bile kadının sesi duyulmazdı. – antik mısır'da bazı kadın firavunlar erkek gibi giyinir, sakal takardı. çünkü iktidar sadece “erkek” formunda meşru sayılırdı. – roma'da zengin kadınlar kürtaj yaptırabiliyor, düşük yapma ilaçları pazarda satılıyordu. – bazı yunan kentlerinde kadınların tiyatro izlemesi bile yasaktı. komedilerde bile “kadınlar sadece evde kalmalı” esprisi yapılırdı. – sparta'da kadınlar erkeklerle birlikte çıplak koşar, turnuvalara katılırdı. doğurganlık yarışması bile düzenlenirdi. orta çağ – kadınlar yasal olarak erkeğin malıydı. kocasının izni olmadan mahkemeye bile çıkamazlardı. – “cadı” suçlamasıyla yakılanların çoğu dul, yalnız ya da bilgili kadınlardı. – bazı kadınlar gizlice “erkek kılığına girerek” savaşlara katılırdı. kimlikleri yıllar sonra ortaya çıkardı. – kraliçeler genelde evlilik yoluyla güce ulaşırdı ama istisnalar vardı: ingiltere'de matilda ve fransa'da jeanne d'arc gibi. – doğum, kadınlar için büyük riskti. tıbbi bilgi az olduğundan doğumda ölüm oranı yüksekti. – kadınların çoğu erkeğin gölgesinde yaşadı; yasal ve sosyal hakları çok kısıtlıydı. – cadılık suçlamalarıyla binlerce kadın idam edildi; çoğu asılsız, siyasi ya da kişisel düşmanlık nedenliydi. – bazı kraliçeler ve soylu kadınlar siyasette önemli rol aldı ama genel toplumda kadınlar ikinci sınıftı. – doğum ve kadın sağlığı alanında bilgi eksikliği nedeniyle kadın ölümü oranları çok yüksekti. – kadınların eğitim hakkı çok kısıtlıydı; okuma yazma genelde manastırlarda sınırlı sayıda kadına öğretilirdi. – kadınların büyük bölümü ev işleri ve çocuk bakımıyla meşguldü; bağımsız mülk sahibi olmak nadirdi. – cadılık suçlamaları çoğunlukla bağımsız düşünen, bilge ya da alışılmışın dışında kadınlara yöneltilirdi. – kraliçeler ve soylu kadınlar bazen diplomasi ve savaş planlamalarında etkili olsalar da, genel olarak erkek egemen toplumdaydı. – kadınlar çoğunlukla kocalarının ya da babalarının kararlarına tabi olurdu; boşanma neredeyse imkânsızdı. – avrupa'da kadınlar “günahın kaynağı” olarak görülürdü. havva yüzünden tüm insanlık cezalandırılmıştı; bu inanç yüzyıllarca sürdü. – dulluk, kadın için en tehlikeli statüydü. kocasız kadın her an “cadı” ilan edilip yakılabilirdi. – evlilik sözleşmeleriyle kadın, erkeğin “malı” sayılırdı. dövme hakkı bile meşruydu. – kadınlar bilimle ilgilendiğinde “büyücü” damgası yerdi. birçok kadın hekim ya yakıldı ya da susturuldu. – kadınların sesini kısmak için “ağız kelepçesi” icat edildi. bağıran ya da çok konuşan eşlere uygulanırdı. s a v a ş antik çağ – roma lejyonları milimetrik disiplinle hareket ederdi. birliğini terk eden asker diri diri gömülürdü. – antik yunan'da savaş meydanlarında müzik çalınırdı. spartalılar flüt eşliğinde saldırırdı. – pers orduları, filler ve savaş arabaları kullanırdı. kalabalık, renkli ve gösterişliydiler. – savaş öncesi “kurban kesme” törenleri yaygındı. kehanetlere göre savaş stratejisi belirlenirdi. – gladyatör dövüşleri bazen gerçek savaş taktiklerini halka göstermek için yapılırdı. – savaşta esir düşmek, kölelikten başka bir kader getirirdi; çoğu zaman hayatları ancak dövüşerek kurtulabilirdi. – roma ordusunda disiplin çok sertti; itaatsizlik ölümle cezalandırılır, grup cezaları uygulanırdı. – yunan savaşlarında düşmanlar arasında “onur” ve “adab-ı muaşeret” gibi kavramlar vardı ama yine de acımasızlık görülürdü. – kartaca'da çocuk kurban edilmesi, savaş sırasında tanrıları yatıştırma amacıyla yapılırdı. – perslerin düşmanı korkutmak için savaş alanında dev gibi kuklalar ve hayvan kostümleri kullandığı biliniyor. – roma'da asker kaçakları “decimatio” cezasına çarptırılırdı: 10 askerden biri kurayla seçilir, kendi arkadaşları tarafından öldürülürdü. – spartalılar için savaşta ölmek kutsaldı; geri dönmek ise utançtı. “kalkanınla dön ya da kalkanın üstünde” sözü buradan gelir. – kartaca'da çocuklar savaş tanrısına kurban edilirdi. tapınaklarda yüzlerce çocuk mezarı bulundu. – gladyatör dövüşleri “halkı oyalamak” için sistematik olarak kullanılırdı: ekmek ve eğlence politikası (“panem et circenses”). – antik ordularda askerlerin ailelerine savaşta ölmeleri halinde tazminat verilir, bu da sadakati artırırdı. – savaşta esir alınanlar genellikle köle yapılır, pazarda satılırdı. bazıları gladyatör dövüşçüsü yapılmak üzere seçilirdi. – savaş taktikleri arasında psikolojik savaş önemliydi: düşman kamplarına korkutucu sesler yaymak, hayvanları kullanmak yaygındı. – antik yunan'da bazı savaşlarda şehirler haftalarca aç bırakılarak teslim olmaya zorlanırdı. – roma'da lejyonların disiplini sertti; itaatsizlik veya kaçaklık ölüm cezası gerektirirdi. orta çağ – şövalyelik sadece savaş değil, aynı zamanda dini bir ideoloji ve davranış sistemiydi. – haçlı seferleri'nde bazı ordular açlıktan, hastalıktan savaşmadan yok oldu. silah kullanamadan ölenlerin sayısı fazlaydı. – kaleler hem savunma hem yaşam alanıydı. kuşatma aylar sürer, halk içeride kıtlıkla boğuşurdu. – kutsal kılıçlar, azizlere ait eşyalar uğur getirir diye cephede taşınırdı. – zırhlar çok ağırdı, at olmadan yürümek neredeyse imkânsızdı. düşen şövalyeyi kaldırmak için yardım gerekirdi. – bazı şövalyeler düşman askerlerinin kafataslarından içki kadehi yaptırırdı. savaş ganimeti olarak alınırdı. – savaşta ele geçirilen kadınlar “ganimet” sayılırdı. tecavüz ve köleleştirme neredeyse cezasızdı. – ateşli silahların öncesinde savaşlar “kokuşmuş etler”, “kanlı çamurlar” ve “bağıran yaralılar”la doluydu. hayal edilenden çok daha vahşiydi. – hac yolunda müslüman ya da hristiyan ayırmadan çapul yapan birçok haçlı, sadece zenginlik için savaşa katıldı. – zırhlar o kadar ağırdı ki, bazı şövalyeler savaş alanında devrildiğinde ayağa kalkamayıp ezilerek öldü. – savaşlarda kullanılan mancınık ve katapult gibi kuşatma makineleri, kaleleri birkaç hafta içinde yıkabilirdi. – haçlı seferleri sırasında savaşçılar bazen açlıktan, hastalıktan ya da iç karışıklıklardan ölebiliyordu. – savaş alanında “savaş ganimeti” elde etmek için esirlerin mal varlıkları yağmalanırdı. – bazı şövalyeler düşmanlarına “adaletli savaş” kuralları çerçevesinde davranmaya çalışsa da, çoğu zaman vahşet had safhadaydı. – kara ölüm salgını savaş kamplarında hızla yayılmış, savaşın seyrini değiştirmiştir. pınar ülgen // avrupa tarihi .