Filmin en akılda kalan repliği —“Bence benim suçum değil, armudun suçu”— bir espri gibi dursa da, tam anlamıyla bir dönüm noktasını işaretliyor. Fettah’ın yolda karşılaştığı cazibeler, özellikle de içki ve kadın üzerinden yaşanan “kontrol kaybı”, onun evliliğini, onurunu ve Paris…devamı