Raf Yorumu: Tsugumo (@hanshiro)

"Benim mutlak yalnızlığım, senin hayalini nesnelerin üzerine düşürebilir diye düşünüyordum bir süredir, oğlum. Düşündüğüm şey doğru değilmiş. Gerçi arada belirdiği oluyor hayalinin. Ama bulanık, solgun, çekicilikten yoksun bir hayal. Seni, senin hatıranı, insanların, hayvanların, nesnelerin, dağlardaki kuşların, bahçedeki bitkilerin arasında…devamı"Benim mutlak yalnızlığım, senin hayalini nesnelerin üzerine düşürebilir diye düşünüyordum bir süredir, oğlum. Düşündüğüm şey doğru değilmiş. Gerçi arada belirdiği oluyor hayalinin. Ama bulanık, solgun, çekicilikten yoksun bir hayal. Seni, senin hatıranı, insanların, hayvanların, nesnelerin, dağlardaki kuşların, bahçedeki bitkilerin arasında daha iyi yakalıyorum, oğlum. Senin için kötü bir yanı yok belki de bunun. Yemin ederim, seni daha yakınımda, daha fazla içimde hissedebilmek için yapıyorum her şeyi. Yalnızlık, parmak uçlarımı kazılı adının üzerinde gezdirebileceğim güzel bir ağaç değil, Elia." (Sayfa 51) İspanyol yazar Camilo José Cela'nın 1953 yılında yayımlanan drama-deneysel eseri. Modern İspanyol edebiyatının önemli eserlerinden biri olarak kabul ediliyor. Roman, iletişimsizlik ve toplumsal yabancılaşma gibi derin temaları bir annenin bakış açısından oğluna yazılan mektuplarla (notlarla) aktarılıyor. Açıkçası ilginç buldum, stil olarak Edouard leve'ün "İntihar" kitabına benziyor ama konu olarak uzaktan yakından alakası yok.. Kitap, ege denizinde boğulan oğluna, ölümünden sonra mektuplar yazan Bayan Caldwell'ın monologlarından oluşuyor. Bu mektuplar, aslında Bayan Caldwell'ın zihinsel durumunun nasıl yavaş yavaş bozulduğunu ve gerçeklikten koptuğunu gösteriyor. Romanın stil olarak dikkat çeken özelliği, geleneksel anlatım yapısını reddeden deneysel kurgusu. Eser, Bayan Caldwell'ın dağınık ve parçalı bilinç akışı içinde ilerliyor. Okuyucu, bu bilinç akışıyla birlikte onun karmaşık ve absürt düşünceler dünyasına giriyor.. Yazar, trajik bir konuyu ele almasına rağmen, kara mizah ve ironi kullanarak hem trajik hem de komik bir etki yaratmış. Bayan Caldwell'ın tuhaf yorumları ve olaylara verdiği mantıksız tepkiler, bana göre daha nitelikli ve kapsamlı olmalıydı ancak evladını bir kaybetmiş bir annenin, bu noktada mantığı aşması çok da şaşırılacak bir durum değil. Ancak katılmadığım noktaları oldu ve bunu belirtmem gerekiyor. Ben bayılmamakla beraber sevdim. İspanya edebiyatı okuyacaklara tavsiye ederim. Yazar 1989 yılında nobel edebiyat ödülüne layık görülmüş.