Raf Yorumu: snowman97 (@snowman97)

İnsanın insanla uğraşması başlı başına zor bir şey özellikle birde karşınızda ki hastaysa, insanın gerçekten sabır timsali olması gerekiyor. Film,hayatımızın içinden bir kesiti,sadece bir nöbetine tanıklık ettiğimiz başrol hemşirenin, izlerken insanı yoran bir mesai gününü anlatıyor.Filmin konusunu okumadan izledim,okusam sıkıcı…devamıİnsanın insanla uğraşması başlı başına zor bir şey özellikle birde karşınızda ki hastaysa, insanın gerçekten sabır timsali olması gerekiyor. Film,hayatımızın içinden bir kesiti,sadece bir nöbetine tanıklık ettiğimiz başrol hemşirenin, izlerken insanı yoran bir mesai gününü anlatıyor.Filmin konusunu okumadan izledim,okusam sıkıcı olabilir deyip izlemezdim belki de,izlemenizi tavsiye ederim nasıl bittiğini anlamıyorsunuz. Empati yapabilme açısından çok başarılı olmuş. Bizim insanımıza bu filmi kaşıkla şurup içirilmeye çalışılan çocuklar gibi zorla izletmek lazım.Hayat zaten yeterince zor ve stres dolu anlar yaşıyoruz.Karşı taraftaki insanın iç dünyasında neler yaşadığını bilmeden,nasıl bir hengâmenin içinde olduğunu bilmeden yüklenmemek lazım. İnsanın filmi izlerken kadına yardım edesi geliyor.Kadının cılkı çıktı. Bizim sağlık sektöründe,sabırsız ve tahammülsüz insanlarımızın hemşireleri nasıl uğraştırdığını tahmin etmek çok güç değil.Tüm bunların üstüne dayak yeme ihtimaliniz var. Çeşitli meslek dallarında olduğu gibi ilerleyen yıllarda hemşirelik mesleğinde yaşanacak açığa da dikkat çekmek istemişler,filmde.Başrol oyuncusu meslek etiğini mükemmel bir şekilde icra eden bir karakter bu arada onu da belirtmek lazım. Mehmet Akif Ersoy'un güzel bir sözü vardır. "İşleri var,dinimiz gibi;dinleri var,işimiz gibi." Avrupa da yenidoğan çetesi gibi bir rezillik çıksa ülkeler nasıl tepki verir kestirmek çok güç değil.Bizde maddi çöküş yaşandığı gibi ahlâki çöküşte beraberinde geldiği için hastasından doktoruna kimin nasıl bir zihin yapısında olduğunu kestiremiyorsun,ülke neresinden tutsan elinde kalıyor. Bugün insana verilmeyen değeri 19.yüzyılda ecdad havada uçan kuşa bile veriyordu.Gurabahane-i Laklakan diye leylek hastanesini aratırsanız ne zarif düşünceli insanların bir zamanlar bu topraklarda yaşadığını görebilirsiniz.Köşk,cami,çeşme gibi eserlere dahi kuş evleri taşa hayat verilerek ince ince nakşedilirmiş.Bugün binalarda pencere önlerine ve teraslara dikenli plastikler yerleştiriliyor.İnsana değer verilmiyor ki hayvana verilsin...