Raf Yorumu: Wolvi (@wolverineh)

Lise yıllarımda Son Ye Jin ve Jun Ji Hyun gibi prenses/kraliçeleri seyrederek Kore'nin romantik filmlerinde tatlı gezintiler yapmıştım. Hırçın Sevgilim, Hatırlanacak Bir Anı, Classic, Deiji filmleri çok özeldir mesela... Sonra tek bir türde duraklamayı asla sevmediğim için ve mantıklı bulmadığım…devamıLise yıllarımda Son Ye Jin ve Jun Ji Hyun gibi prenses/kraliçeleri seyrederek Kore'nin romantik filmlerinde tatlı gezintiler yapmıştım. Hırçın Sevgilim, Hatırlanacak Bir Anı, Classic, Deiji filmleri çok özeldir mesela... Sonra tek bir türde duraklamayı asla sevmediğim için ve mantıklı bulmadığım için Park Chan Wook izledim, Bong Joon Hoo izledim ve Kim Ki Duk ile sanatın zirvesine çıktım... Kim Jee Woon'un yönettiği Şeytanı Gördüm filmiyle Lee Byung Hun'a hayran kaldım. Yine bunlarla yetinmeyerek "Mazisi Olmayan Adam" filminde Won Bin'e nice övgüler yağdırdım. "Be adam bu nasıl hakiki bir oyunculuktur!" dedim. Tae Guk Gi ve yine Bong Jon Hoo yapımı olan "Ana" filmleriyle Won Bin'i ayakta alkışladım. Bir gün arkadaşımla Korku filmi izleyelim dediğimizde çok geçmeden Kore yapımı "The Wailing"i seçtik. İkimizde ağzımız açık, büyülenmiş şekilde bu felsefik, kasvetli ve bir o kadar da aksiyonlu filmi izledik. 2 buçuk saat sonrası bizim için bu film bitmedi. Akıllarımızda hep harika bir gün olarak kalacak... Daha nice mükemmel Kore filmi izlemişimdir ama hepsine yer veremeyeceğim... Fakat burada Gong Yoo ismi geçmezse ona hakaret etmiş gibi olurum. Train To Busan, Kore usulü kaliteli bir zombi filmi. Ve Gong Yo'nun burada çok çok başarılı bir performansı vardı. Sonra tesadüfen kendisinin Coffe Prince dizisini izledim Netflix'te. Orada Lee Sun Kyun da vardı hatta... Yine sıkılmadım yine hayran kaldım. Tür fark etmiyor. Çok pembiş (tamam pembe izlrdiklerim de var) ve saçma olmadığı sürece ben bu ülkenin işlerini seviyorum. Geçtiğimiz yaz Lee Sun Kyun beyefendi ve IU hanımefendinin başrollerini paylaştığı My Mister izlemiştim. Benim için çok özel bir yeri olmakla birlikte, izlediğim en manalı dizi olarak hatırlayacağım. Çünkü ele alınan konu öylesine olgun, öylesine içten, öylesine kederli ama öylesine huzurluydu ki bana sadece bu şahane manzarayı seyretmek kalmıştı... Bir hafta kadar evvel, Light Shop adlı bir Disney+ dizisine başlayıp, aşağı yukarı her akşam bir bölüm izleyerek bitirmiştim ancak finalini de gidişatını da beğenmemiştim... ancak: Mouse dizisi ile birlikte (Henüz ilk bölümünü seyrettim) yabancı kelimeye kayacağım özür dilerim, Wowwww dedim. Konu inanılmaz farklı, gizemi fevkalade bol, harika bir Kore dizisi... Bu ülke belki pembiş dizileri, Kpop tarzı müziklerle ayrı bir biliniyor olabilir ama hem sinema hem dizi sektöründe sanıldığından çok daha kaliteli işler çıkarıyor. Hep sevdim, hep seveceğim. Sevgiyle kalın.