“ l am not her anymore but she is still me” Dün geceden beri bu sözü düşünüyorum ve bugünlerde çocukluğumdaki kişiliğimden ne kadar uzak olduğumu fark ediyorum, ben artık o değilim ama o hâlâ benim. Büyürken yaşadığımız olayların bizi bugün…devamı“ l am not her anymore but she is still me”
Dün geceden beri bu sözü düşünüyorum ve bugünlerde çocukluğumdaki kişiliğimden ne kadar uzak olduğumu fark ediyorum, ben artık o değilim ama o hâlâ benim. Büyürken yaşadığımız olayların bizi bugün olduğumuz kişi yaptığını biliyorum ama bu kadar olgunlaşmamı sağlayan tek şeyin hayatımdaki olumsuz olaylar olduğunu düşünüyorum çünkü yaşadığım güzel şeylerde hep çocukluğumdaki gibi davranmaya başlıyorum. Mesela yerimde duramıyorum kıpır kıpır oluyorum, yüksek sesle konuşmaya başlıyorum ve ellerim buz gibi oluyor. Çocukken de böyleymişim annemin dediğine göre. Şu an olduğum kişiyi seviyorum ama bazen çocukluğumu özlüyorum. Artık yaşadığım anlardan eskisi kadar zevk alamıyor ve bazı şeyleri gereğinden fazla kafaya takıyorum. İnsanlara fazla bağlanıyorum ve bunun yüzünden çok acı çektiğim zamanlar oluyor. Büyümeye devam ediyorum fakat eskisinden çok daha farklıyım, ama biliyorum ki o küçük kız hâlâ içimde bir yerlerde.
“ l am not her anymore but she is still me”
