Raf Yorumu: obey ☪︎ (@obey)

obey 5 months ago

Yönetmenlerin edebiyatı `1. klasiklerin ustaları` (temel taşlar) bunlar sinemanın dilini kuran, bugün izlediğimiz her şeyin köküdür. • `stanley kubrick` – soğuk zekâyla mükemmeliyetin birleşimi (2001: a space odyssey, a clockwork orange, the shining). • `alfred hitchcock` – gerilim denen duygunun…devamıYönetmenlerin edebiyatı `1. klasiklerin ustaları` (temel taşlar) bunlar sinemanın dilini kuran, bugün izlediğimiz her şeyin köküdür. • `stanley kubrick` – soğuk zekâyla mükemmeliyetin birleşimi (2001: a space odyssey, a clockwork orange, the shining). • `alfred hitchcock` – gerilim denen duygunun mucidi (psycho, vertigo, rear window). • federico fellini – rüya, ego ve toplumun tiyatrosunu birleştirdi (8½, la dolce vita). • `sergio leone` – zamanın uzamasını bir stile çevirdi (once upon a time in the west, the good, the bad and the ugly). • `françois truffaut `– duygunun fransız yeni dalgası (the 400 blows, jules et jim). `2. modern yazarlar `(2000 sonrası güçlü sesi olanlar) sinemayı dijital çağda bile “duygu”yla yapanlar. • `denis villeneuve `– görkemli görsellik + derin melankoli (arrival, blade runner 2049, dune). • `paul thomas anderson `– karakter manyağı, insanın içindeki cinneti anlatır (there will be blood, the master). • `christopher nolan` – zamanı ve mekânı matematik gibi çözer (inception, interstellar, oppenheimer). • `darren aronofsky` – ruhsal yıkımı fiziksel acıya dönüştürür (requiem for a dream, black swan, the whale). • `lars von trier` – rahatsızlığın filozofu (dogville, melancholia, antichrist). • `greta gerwig `– kadınlık, kimlik ve kırılganlığı cesurca yazan yeni dönemin sesi (lady bird, barbie). `3. doğu'nun ve avrupa'nın şairleri` zamanı, mekânı, hafızayı film gibi değil, şiir gibi işleyen yönetmenler. • `nuri bilge ceylan` – taşranın metafiziğini kuran yönetmen (bir zamanlar anadolu'da, kış uykusu). • `krzysztof kieslowski` – ahlakın ve kaderin matematiğini yazdı (three colors trilogy, the double life of véronique). • `hirokazu kore-eda` – japon aile sinemasının kalp atışı (shoplifters, broker). • `apichatpong weerasethakul` – rüya, ruh ve orman arasında gezer (uncle boonmee, memoria). • `asghar farhadi` – ahlakla yalan arasındaki gri alanı kurar (a separation, about elly, the salesman). `4. kült ve deli dahiler` kendine özgü, kural tanımaz, her biri kendi evreninde yaşar. • `david cronenberg` – bedenin korkusunu düşünceye çevirir (the fly, crash, crimes of the future). • `david lynch `– rüya ile kabus arasına sıkışan bilinçaltı (mulholland drive, blue velvet, twin peaks). • `harmony korine` – anarşinin modern dervişi (gummo, spring breakers). • `terry gilliam` – kaosun tiyatrosu (brazil, 12 monkeys). • `spike jonze` – teknolojiyle duygunun çatışması (her, being john malkovich). `5. latin, afrika ve bağımsız sesler` farklı coğrafyaların sinemaya getirdiği taze kan. • `alejandro g. inarritu` – varoluşu kırık anlatılarla kurar (birdman, babel, the revenant). • `alfonso cuaron`– zaman, bellek ve insanlık (children of men, roma). • `pedro almodovar` – renk, tutku ve kimlik patlaması (talk to her, volver, pain and glory). • `jordan peele` – korkuyla toplumsal eleştiriyi harmanlar (get out, us, nope). • `barry jenkins` – siyah kimliğin içsel şiiri (moonlight, if beale street could talk). toparlarsak: eğer bu listeyi “sinema bir insan olsaydı” şeklinde düşünürsek: • beyni: `kubrick` ve `tarkovsky` • kalbi: `kiarostami` ve `bergman` • ruhu: `fellini` ve `lynch` • damarı: `scorsese` ve `villeneuve` • yarası: `haneke` ve `von trier` • umudu: `kore-eda` ve `varda`