Raf Yorumu: ezellettaa (@ezellettaa)

Yerdeki Süper Yıldızlar — İnceleme ⭐ 7/10 Aamir Khan’ın filmleri çoğu zaman Hindistan sinemasının prestijini yukarı çeken, eğitici ve duygusal bir nitelik taşır. “Yerdeki Süper Yıldızlar” da bu çizginin bir devamı niteliğinde. Basketbol üzerinden bir dayanışma hikâyesi anlatsa da, beni…devamıYerdeki Süper Yıldızlar — İnceleme ⭐ 7/10 Aamir Khan’ın filmleri çoğu zaman Hindistan sinemasının prestijini yukarı çeken, eğitici ve duygusal bir nitelik taşır. “Yerdeki Süper Yıldızlar” da bu çizginin bir devamı niteliğinde. Basketbol üzerinden bir dayanışma hikâyesi anlatsa da, beni film boyunca hem etkileyen hem de rahatsız eden pek çok nokta oldu. Kısaca Konu Film, hayatın yüklerini omuzlarında taşıyan Gulshan’ın çevresinde şekilleniyor. Ailesiyle kurduğu kırılgan ilişkiden, çalıştığı okulda tanık olduğu sorunlara kadar pek çok mesele içinde sıkışmış bir adam. Bu esnada basketbola gönül veren bir grup gencin hikâyesiyle yolları kesişiyor ve ortaya azim, kayıp, dayanışma ve yeniden ayağa kalkmanın temaları çıkıyor. Eleştirilerim ve Düşüncelerim Filmin güçlü bir teması olsa da, karakter yazımı açısından eksik bulduğum yerler oldu. Özellikle Gulshan’ın başlangıçtaki hâli… Baştan sona sinir bozucu, kendini geliştirmeye kapalı, etrafındaki kimseye—özellikle de karısına—hak ettiği değeri vermeyen, neredeyse hiçbir olumlu yanı olmayan bir karakter. Böyle birine karısının hâlâ sevgiyle yaklaşması, hâlâ destek olma çabası bu durumu bir fedakârlıktan çok, kendine yapılan bir saygısızlık gibi hissettirdi. Kadına defalarca “Kendine gel, neye tutunuyorsun sen?” demek istedim. Bu ilişki dinamiği filmde üzerinde durulmadan geçilmiş ve bence en büyük duygusal eksikliklerden biri buradan doğuyor. Bir başka tutarsızlık ise basketbol takımında savcının yakını olmasına rağmen maddi imkânsızlıklar yüzünden neredeyse yarışa gidemeyecek olmaları. Koskoca savcı bu kadar küçük bir şeye müdahale edemiyorsa, hikâyenin inandırıcılığı biraz zedeleniyor. Bu noktada sanki dramatik etki için gerçekçilik feda edilmiş gibi hissettim. Basketbol eğitimi kısmının neredeyse tamamen geçilmesi de beni rahatsız eden diğer detaydı. Çocukların yarışlarda başarılı olduğunu görüyoruz; fakat bu başarıyı nasıl inşa ettiklerini görememek, hikâyenin yükünü hafifletiyor. Yine de bir şeyi teslim etmek gerek: Oyunculuklar sahici, ritmi iyi, finali tatmin edici. Eksiklerine rağmen film izleyiciyi yakalayan bir samimiyete sahip. **(Spoiler) Finalde ikinci olmaları özellikle hoşuma gitti.** Her hikâyenin birincilikle sonuçlanmadığını, bazen asıl zaferin yenilginin içindeki büyüme olduğunu göstermeleri güzeldi. Yine karakter gelişimi için başarılı bir filmdi. Filmlerinde hep tekrara düşüyor, hoş değil ama beni rahatsız da etmiyor nedense. Beni çok derinden etkilememiş olsa da başarılı buldum.