Raf Yorumu: byfrodo (@byfrodo)

🪷@sari_papatya ile izlediğimiz mükemmel dizi. Birine Kore dizisi önerecek olsaydım ilk bunu önerirdim. ⚱️Konusu: İntihar eden bir adamın, Tanrı tarafından cehennemde sonsuza kadar cezalandırılmadan önce, ona bir şans tanınıp ‘Ölüm’ tarafından cezalandırılması üzerine başlıyor. Bir surete bürünmüş olan ‘Ölüm’, adama…devamı🪷@sari_papatya ile izlediğimiz mükemmel dizi. Birine Kore dizisi önerecek olsaydım ilk bunu önerirdim. ⚱️Konusu: İntihar eden bir adamın, Tanrı tarafından cehennemde sonsuza kadar cezalandırılmadan önce, ona bir şans tanınıp ‘Ölüm’ tarafından cezalandırılması üzerine başlıyor. Bir surete bürünmüş olan ‘Ölüm’, adama on iki hayat hakkı tanınacağını ve eğer bir hayatında ölmemenin yolunu bulabilirse, Tanrı’nın onu cehennemle cezalandırmayacağını söylüyor. Biz de, kendi hayatında intiharı seçen bir adamın, ona bahşedilen on iki yaşam boyunca ölümle imtihan edilmesini seyrediyoruz. Webtoon'dan uyarlama olan bu dizi, birçok senaryodan kaliteli. Dizinin temposu asla sıkmıyor, sadece sekiz bölüm olmasına rağmen her bölüm dolu dolu ve anlamlı. Bir bölüm korkuyor, bir bölüm aksiyonla heyecanlanıyorsunuz ve tempo artmışken, bir sonraki bölümü hüzünlü bir aşk hikayesi üzerine sakin geçiriyorsunuz. Yani içinde yok yok, dramından romantiğine korkusundan aksiyonuna, dizi sizi bir duygu roller coasterına bindiriyor. Ve bütün bunların yanı sıra, baştan sona dizide anlamsız olan, sizi düşündürmeyen bir an dahi yok. 🪦 Dizinin intihar üzerine işlediği perspektifi ve vermek istediği mesajı beğendim. Ancak son bölümde, sadece bu noktada fikrimde bir değişiklik oldu. İntihar bana göre toplumsal bir problemdir. Yalnızlaştırılmış, sesi duyulmamış, anlaşılmamış ya da yardım edilmemiş insanları, nehirlerin kenarlarına korkuluklar yaparak intihardan vazgeçiremeyiz. Ya da bu dizinin işlediği perspektiften verilen mesaj, birini bu karardan vazgeçirmek için yeterli değildir. Çünkü kendi canına kıymayı beceremese bile, çoktan ölmüş ruhlarla dolaşan milyonlarca insan var bu dünyada. Onların durumları bana göre gerçek bir intihardan pek de farklı değil. Önemli olan insanı bu duruma düşmekten korumak, bu duruma düşmüş olanı onarmaktır. Benim bu hayatta gördüğüm şeye göre, neredeyse kimsenin farkında olmadığı bir durum var. Söz konusu olan durum: Yardım etmek kavramının bazen işe yaramadığını ve hatta mevcut durumu daha da kötü hale getirdiğini kimsenin fark etmemesi. Kimse kötü niyetle yardım etmek istemez tabi. Ancak, bazen insan sadece duyulmak ister, anlaşılmak ve yargılanmadan fark edilmek ister. Örneğin, dizide intihar eden ana karakterimizin annesi, oğlunun kapısında bir sürü içki şişesi görüyor. Ve tabi onun haline üzülüyor ve yatağının yanına, yaptığı yemeklerden koyup, oğlunun yanında olduğunu belirten destekleyici güzel bir not bırakıyor. Bu elbet çok güzel bir şey ve birçok kişi böyle düşünceli insanlara sahip bile değil. Ancak yüksek başarısına rağmen bir türlü işe giremeyen, onu tek başına büyüten annesini mutlu etmek isteyen ana karakterimiz, yapamadığı şeylerin altında ezilmiş bir durumda utanç içindeyken; annesinin onun için böyle çabalaması onu daha da işe yaramaz hissettiren bir şey. Belki de sadece annesinin ona sarılıp, onu anladığını hissettirmesi gerekiyordu. Ya da, kız arkadaşı yazarlık yarışmasından kazandığı parayı, daha taze iş başvurusu reddedilmiş olan ana karakterimize uzatırken çok iyi niyetliydi. Ama yıllarca emek vermesine, en yüksek puanı elde etmesine rağmen iş başvuruları reddedilen, cebinde beş kuruş parası olmayan; sevdiği kız için bir şeyler yapmak isteyen ana karakterimiz, hissettiği o eksiklik ve acı içindeyken, kız arkadaşının ona neredeyse psikolojik olarak tükendiği bir noktada ‘İyi niyetle’ para uzatması, gururunun daha da çok kırılmasına sebep oluyor. O parayı uzatmaması, ona yaşatacağı gurur kırıklığından daha iyi olurdu elbet. Devamında peş peşe gelen felaketler de ateşi körükleyen şey oldu. Yani etrafında sadece iyi insanların olması bile, seni yiyip bitiren bir mahcubiyet duygusuyla öldürebilir. Bana göre insanı anlamak, ona iyi niyetler besleyip, yardım etmek isteğiyle hareket etmekten daha çetrefilli ve aynı zamanda daha kolaydır. Bazen sadece gözlerine bakıp, ne hissettiğini görmek ve ona göre davranmak. Sadece duyulmak isteyeni duymak, görülmek isteyeni görmek; herkesin bilinçsizce kaçındığı bir empati halidir. Her zaman düşünürüm. Empatisi olmayan iyilik, genelde zarar veren bir şeye dönüşür diye. Zamanında, bir şairin intiharı üzerine, “Neden bir insan intihar eder?” başlıklı bir yazı yazmıştım: “Onlarca şeyi terk etmekle beraber, tek kendini terk etmek bir arada. Geride kalanlar mı düşünülmeli şimdi, yoksa giden mi? Her şeyden vazgeçebilmek kolay mı, ya da zor olduğundan mıdır bu elvedalar. Gerçi intiharın bir hoşçakalı var mı? Haklı yere olan intihar var mı? Bu bir bencillik mi, kaçış mı? Ne kadar yalnız insan, etrafında binlercesi olsa bile. Nedir intihar, bir söz mü yalnızca, bir ses mi? Yorgunluk mu desem öfke mi? Sessizlik mi yoksa çığlık mı?Çıkmaz bir sokak değil desem kaçış sayılır mı? Hiçbir şeyden vazgeçemeyen insan, kendinden vazgeçebildi; onu sevenleri terk ettiğinden habersiz miydi yoksa? Gidebilmek sonsuz bir bırakışla, bir şair hiç mi sevmezdi dünyayı? Ağaçlar dahi değil miydi bizi meftun eden. Kıyabilir miydin denizi bırakıp gitmeye. Şair sonsuz bir sevgi değil miydi, kederlerin yanı sıra. Sevgi değil miydi şiirler? İntihar yakışır mıydı insana. Ah insancığım, kim soğuttu seni rüzgardan, güneşten. Neden gittin ki, ta buradan benim içim yandı. Neden giderdi ki insan, sevilecek onlarca şey varken. Hiç sevilmesek bile biz sevmeyi bilirdik be! Herkesin yerine de severdik olmaz mıydı? Ah insancığım keşke bir amaç, bir sebep sunabilseydim sana, tutup çekebilseydim düştüğün kuyulardan. İnsan sevebilmeli, dertlerini unutacak kadar sevebilmeli, kaçabilecek, uçabilecek kadar sevmeli. Ah insancığım, seni tanımasam da çok sevdim, yaktın içimi, yaktın...” ------------------------------- Son olarak... Sevgili Staayy, Bu dizide bana eşlik ettiğin için teşekkürler 🤍 Mixtape#1'dan bu bölümü sana ithaf ediyorum:) Laying down restless regretting life choices An anchor dragging me down like I always feel hopeless But again I'm not the kind to fall in Devil's hands Gotta drop my rusty chains this is where I stand This is my life, my time, won't stop thank God I'm back alive resurrected with the right mind believing myself all times we gonna make it Proud of ourselves we will never break into many ah 🐺🐶🐥🐷🐰🦊🥟🐿️