Raf Yorumu: Erman (@galgenfrist)

Spoiler içeriyor Ünlü İngiliz ateist oyuncu ve yönetmen Ricky Gervais bu dizide eşini kaybeden Tony karakterini canlandırmaktadır. Tony kanser yüzünden hayatını kaybeden eşinin verdiği ızdırabın travmasını bir türlü üzerinden atamamaktadır. Sabahları dizüstü bilgisayarından eşinden miras kalan videoları izleyerek ona olan hasret duygusunu…devamıÜnlü İngiliz ateist oyuncu ve yönetmen Ricky Gervais bu dizide eşini kaybeden Tony karakterini canlandırmaktadır. Tony kanser yüzünden hayatını kaybeden eşinin verdiği ızdırabın travmasını bir türlü üzerinden atamamaktadır. Sabahları dizüstü bilgisayarından eşinden miras kalan videoları izleyerek ona olan hasret duygusunu bastırmaya çalışmaktadır. Tony Tambury adlı bir kasabadaki yerel gazetede çalışmaktadır, iş arkadaşlarıyla olan ilişkisi oldukça eğlenceli ve güven doludur. Tony bu dizide gerçek hayatında olduğu gibi ateisttir ve ölümden sonra yaşama inanmamaktadır. İş arkadaşlarıyla da zaman zaman din ve Tanrı hakkında tartışmaktadır. Tony inançsız kişiliğinin yanında intihara meyilli bir kişilik de arzetmektedir. Dizide yer yer uygunsuz cinsel şakalar, espriler, hafifmeşreplilik ve yüzeysel erotizm de olsa kendisini gerçekten izlettiriyor. Özellikle son bölümde Tony'nin lösemili çocukları ziyaret etmesi, bir lösemili çocuğun çektiği acılara bir umut olarak Tony'e "Tanrı'ya ve ölümden sonra yaşama inanıyor musunuz?" diye sorması üzerine Tony'nin dayanamayıp gözünden yaş gelerek "Evet inanıyorum." demesi ne yalan söyleyim beni de epey duygulandırdı ve gözlerimden yaş geldi. Diğer yandan Tony'nin çalıştığı Tambury gazetesinde taşıma işleri yapan Brian'ın sürekli kendisiyle alay etmesi, yaptığı esprilerle insanları güldürmek istemesi, son bölümdeki panayırda da sırf insanlar mutlu olsun diye kafasına domates attırması ona karşı bir sempati beslememe neden oldu. Aynı zamanda şişman çocuk ailesinden ayrı eve çıkmak isteyince ona kendi evinin kapılarını da açtı. İlginç olarak Brian'da çöp toplama ve istifleme hastalığı da mevcut. Yani bir zamanların Sufilerinin kendilerini insanlara aşağılatarak ve hor gördürterek nefislerini terbiye etmesi durumunu hatırlattı bana. Gerçekten güzel bir diziydi. Kısa olduğu kadar öz...