. (@merdumgriz)

"Kendini ciddiyetle düşündüğünde -ki siz de bilirsiniz, kendini ciddiyetle ele alanın ne berbat biri olduğunu-, sorsan ki, 'kaybolmak isteyen bir yazar denebilir mi sana?' Sevgili okurlar? (Nereden sevgili oluyorsanız) bu soruya sizler bu metnin tümünü okumadan veremezsiniz karar ama unutulma…devamı

merdumgriz 1 day ago

Tuhaf Bir Kadın

Leyla Erbil

5 Gönderi

"Bakın buraya Şemsettin Saminin mavi gözlü, kırmızı ciltli, sarı saçlı, kemerli burunlu adamlardır, zeki ve çalışkan olurlar, lafları bolcadır dediği adamlar-dan biri ölmek üzere... Hiç bir şey yapmadan. Dama-dın yüzü kalınlaşmış, Sinan paşanın torunu karım öm-rünce ateşimiliter karısı olamadığının acısı…devamı

merdumgriz 2 days ago

Dört Mevsim Sonbahar

Ahmet Altan

2 Gönderi

"Kapı çalınıyor. Kim geldi acaba? Kimi istersem, kimin ismini yazarsam o gelir. Yazmanın bu yararı var işte, küçük bir işaretle, canımın istediğini getiririm. İstersem fikrimi değiştiririm. Kim ne yapabilir? Hadi bakalım, kapının zili çalmadı, gelen giden yok. Tamam mı?"

merdumgriz 1 week ago

Kuyucaklı Yusuf

Sabahattin Ali

206 Gönderi

“(...) Memleketin bütün sözü geçen takımı seferber hale gelerek Salâhattin Bey’i sıkıştırmaya başladı. İlk zamanlarda rica ve kandırma yolu tutan bu adamların sözleri Salâhattin Bey’in mütemadi redleri karşısında yavaş yavaş bir tehdit kılığı alır oldular. Zavallı adam, işin bu şekle…devamı

merdumgriz 1 week ago

Bizim Köy

Mahmut Makal

6 Gönderi

Türk edebiyatında ilk köy anlatılarından sayılan bu romanı okurken aklıma Adnan Binyazar'ın romana dair söylediği şu cümleler geldi: "Çünkü köyden yükselen yoksulluk çığlığı, kulaklarını ve gözlerini her türlü olumsuzluğa kapamak isteyenlere; köyleri yemyeşil, bereketli, güzel köylü kızlarının berrak pınarlardan su…devamı

merdumgriz 2 weeks ago

Sokakta

Bahaeddin Özkişi

6 Gönderi

"Hatırlıyorum, sakin sokağımızda ilk değişme insanı sersem eden bir biçimde kendini göstermişti. O günden başlayarak herşey, itibar edilen bütün değerler, evler, evin içinde yaşayanlar, kadınlar, erkekler, gençler, yaşlılar hep değişmiş durmuşlardı. Değişme, sokağımızda durmak bilmeyen ve devamlı büyüyen bir yuvarlanma…devamı

merdumgriz 1 month ago

Fahim Bey ve Biz

Abdülhak Şinasi Hisar

5 Gönderi

"Bir gün, gazetelerde, "Hazin bir vefat" başlığı altında kısa bir fıkra çıktı: "Bursa eşrâfından, eski maslâhatgüzarlarımızdan, Tütün İnhisarı İdaresi Mütercimi Ahmet Fahim Bey eceli mev'udiyle vefat etmiştir. Merhum, her cihetle faziletli, hür fikirli, geniş bilgili, çok nezaketli, şahsına hürmet telkin…devamı

merdumgriz 1 month ago

Tutunamayanlar

Oğuz Atay

152 Gönderi

“Herkes birikmiş bizi seyrediyor. Dağılın! Kukla oynatmıyoruz burada. Acı çekiyoruz!”

merdumgriz 3 months ago

Mikadonun Çöpleri

Melih Cevdet Anday

4 Gönderi

Melih Cevdet Anday, çoğu zaman ezberci edebiyat öğretiminin ona biçtiği dar ve neredeyse karikatürleşmiş “Garip şairi” kimliğiyle anılsa da, bu çerçevenin çok ötesine geçen bir yazardır. Onun edebiyatında insan, yalnızca toplumsal roller üzerinden değil; felsefi, psikolojik ve çoğu zaman iç…devamıMelih Cevdet Anday, çoğu zaman ezberci edebiyat öğretiminin ona biçtiği dar ve neredeyse karikatürleşmiş “Garip şairi” kimliğiyle anılsa da, bu çerçevenin çok ötesine geçen bir yazardır. Onun edebiyatında insan, yalnızca toplumsal roller üzerinden değil; felsefi, psikolojik ve çoğu zaman iç içe geçmiş çelişkiler aracılığıyla anlatılır. Garip akımından devraldığı ironi, okuru hafif bir gülümsemeyle metnin içine çekerken; toplumcu duyarlılığı, “anlaşılıyoruz” hissini kısa bir anlığına da olsa mümkün kılar. Küçük insanın hayatta tutunduğu o geçici, kırılgan sevinçler, Anday’ın dünyasında birer yaşama gerekçesine dönüşür. Bu bağlamda Mikadonun Çöpleri, Türk edebiyatının en başarılı absürt tiyatro örneklerinden biri olarak yalnızca biçimsel bir deneme değil, derin bir insanlık alegorisi sunar. Oyunun adı, bu alegorinin anahtarını verir. Mikado oyunu, dikkat, sabır ve hassasiyet gerektiren bir oyundur; bir çöpü çekmeye çalışırken diğerlerini yerinden oynatmamak neredeyse imkânsızdır. Anday’ın “çöpler”i ise insan ilişkilerini, kelimeleri ve anlamı temsil eder. İnsan, bir sözü çekip almak isterken—yani kendini ifade etmeye çalışırken—başka anlamları yerinden oynatır, istemeden kırar ya da bozar. Oyundaki diyaloglar bu durumu somutlaştırır: Kadın bir şey söyler, adam alakasız gibi görünen bir cevap verir. Aslında ikisi de aynı anlam yığını içinden bir çöp çekmeye çalışmaktadır; fakat her hamle, ortak anlam zeminini biraz daha dağıtır. Görünürde konuşma vardır, fakat iletişim yoktur. Kelimeler söylenir, ancak anlam karşıya geçmez. Bu noktada absürtlük, komik olmaktan çıkar; insanın varoluşsal yalnızlığına dönüşür. Mikadonun Çöpleri, anlambilimin yaşantı, bağlam ve bireysel deneyim üzerinden açıkladığı anlam kırılmalarını sahneye taşır. Her birey kelimeye kendi geçmişini, acılarını ve beklentilerini yükler; bu nedenle aynı sözcük, iki kişide bambaşka yankılar uyandırır. Anday, bu kaçınılmaz durumu ironik bir mesafeyle sunar ve bizi şu düşünceye yaklaştırır: İnsan, konuştuğu hâlde anlaşılmayan tek varlıktır. Ve belki de en büyük trajedi, sessiz kalmak değil; konuşup da karşıya ulaşamamaktır. Bu yönüyle oyundaki mikado çöpleri, yalnızca bir oyun nesnesi değil; insanın kelimelerle kurmaya çalıştığı ama her seferinde biraz daha dağıttığı anlam evreninin simgesidir. Gülümseten diyalogların ardında, anlaşılmamanın yıpratıcı ve derin acısı gizlidir. Bir de şiir bırakalım kendisinden işte Bolluk şiiri: Yonca pazar günü toplanır, insan pazartesi Peygamber çiçeği bilmeden ölür Omaholar çiçek koparmaz gece Çünkü bolluğu ölüler getirir bize Suda boğulmuş martı ölümsüzdür Ve yaşlandım, buzlu camın havailiği gibi Savaşan yalnızlığın gökyüzü kış Sabah yumuşak karla yükseldikçe Artık ölüm tümden yeşermezmişcesine Belleğin eşiği yunmuş yıkanmış Deniz sen her zaman kusursuz düşündürdün Çok eskidenmiş gibi ölüyorum Tanımadığım otlarla içiçe Çünkü bolluğu ölüler getirir bize Ama bir şey daha var, biliyorum

merdumgriz 3 months ago

Doktorasını bitirmiş bir hocam, akademide kendine yer bulamadığı için yedi yıldır beklediğini söylemişti. “Kadro yok diye dövündüm mü? Hayır. Oturdum, makale yazdım,” demişti. Bazıları mücadeleyi bir karakter özelliği hâline getirmiş. Onları görünce insan anlıyor: Benimkisi mücadele değil, hafif dozlu bir…devamı