“kûn fe yekûn” — “ol der ve olur.” (yâsîn, 82) bu ifade, ilahî kudretin zamana, sebebe ve araca bağlı olmadan tecellisini anlatır. ama mesele sadece “`anında yaratma`” değildir; daha derin bir katmanı var: `1. zamanı aşan emir` “`ol`” emri, bizim…devamı“kûn fe yekûn”
— “ol der ve olur.”
(yâsîn, 82)
bu ifade, ilahî kudretin zamana, sebebe ve araca bağlı olmadan tecellisini anlatır.
ama mesele sadece “`anında yaratma`” değildir; daha derin bir katmanı var:
`1. zamanı aşan emir`
“`ol`” emri, bizim anladığımız kronolojik bir başlangıç değildir.
allah için önce–sonra yoktur.
varlık, emirle birlikte bilinenden görünene geçer.
`2. sebep–sonuç zincirinin askıya alınması`
insan dünyayı “`sebep üretmeden sonuç olmaz`” diye okur.
“`kûn fe yekûn`”, bu zincirin asıl kaynağının allah olduğunu hatırlatır.
sebep o isterse vardır, istemezse yoktur.
`3. irade ile hakikat arasındaki mesafe sıfırdır`
biz isteriz › plan yaparız › bekleriz › olabilir ya da olmaz.
o diler › olur.
arada gecikme, hata, ihtimal yoktur.
`4. insan için gizli mesaj`
bu ayet aynı zamanda insana bir ayna tutar:
sen “`olmaz`” dediğini
allah “`ol`” diyebilir.
ve tam tersi de mümkündür:
senin her şey hazır sandığın anda, ol emri gelmeyebilir.
`5. varoluşsal cümleye indirgersek:
`
varlık, tesadüf değil; iradedir.
irade, çaba değil; emirdir.
emir, kelime değil; kudrettir.
“kûn fe yekûn”
— “`ol der ve olur.`”
ol der.
zaman susar, ihtimal geri çekilir.
sebepler “biz sadece dekoruz” diye fısıldar.
bir anda evren olur,
bir anda kalp kırılır,
bir anda umut çıkar ortaya.
hiçbiri tesadüf değildir;
sadece emrin kime denk geldiği önemlidir.
insan “nasıl” diye sorar,
bilim “hangi süreçle” der,
akıl “mantığını kurarım” diye direnir.
ama emir gelince
mantık sadece tanık olur.
bazen yıllarca beklersin;
olmuyordur çünkü “ol” denmemiştir.
bazen vazgeçtiğin anda olur;
çünkü emir sen hazır değilsen de gelir.
kûn fe yekûn şunu söyler:
güç, zorlamak değildir.
kudret, uzatmak değildir.
hakikat, açıklamak zorunda değildir.
ve en sert tarafı şudur:
allah “`ol`” derse,
senin geçmişin bile yeniden yazılır.
“`kûn fe yekûn`”
— “`ol der ve olur.`”
allah “`ol”` der;
geçmiş susar, gelecek itiraz edemez,
olan her şey yerli yerine düşer.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
“kûn fe yekûn” — “ol der ve olur.” (yâsîn, 82) bu ifade, ilahî kudretin zamana, sebebe ve araca bağlı olmadan tecellisini anlatır. ama mesele sadece “`anında yaratma`” değildir; daha derin bir katmanı var: `1. zamanı aşan emir` “`ol`” emri, bizim…devamı