Raf Yorumu: obey ☪︎ (@obey)

obey 3 months ago

Spoiler içeriyor Ödül Avcısı (Bounty Killer, 2013) 2010’ların başında çekilmiş ama ruhu net biçimde 90’ların video kaseti kokan aksiyon-komedilerinden biri. Büyük laflar, derin mesajlar yok; film zaten bununla gurur duyuyor. Derdi “dünya neden böyle oldu?” değil, “zaten böyle bir dünyadayız, şimdi bunu…devamıÖdül Avcısı (Bounty Killer, 2013) 2010’ların başında çekilmiş ama ruhu net biçimde 90’ların video kaseti kokan aksiyon-komedilerinden biri. Büyük laflar, derin mesajlar yok; film zaten bununla gurur duyuyor. Derdi “dünya neden böyle oldu?” değil, “zaten böyle bir dünyadayız, şimdi bunu nasıl eğlenceli hale getiririz?” sorusu. Film, kurumsal dünyanın çöktüğü bir yakın gelecek kurgusunda geçiyor. Dev şirketler yıkılmış, sistem dağılmış. Ama bu çöküş asla ciddi bir distopya olarak sunulmuyor. Mad Max’teki gibi varoluşsal karamsarlık yok. Daha çok şu hissiyat var: “Şirketler gitti ama insan aynı insan, saçmalık kaldığı yerden devam ediyor.” Bu dünyanın yeni yıldızları “ödül avcıları”. Kim bunlar? Şirket artığı CEO’ların, kalıntı zenginlerin, sistemden kaçan tiplerin peşine düşen modern kelle avcıları. Film burada çok net bir mantık kuruyor: - Eski düzen çöktüyse, eski düzenin suçları da yeni bir şiddet ekonomisine dönüşür. Yani adalet falan yok; sadece eğlenceli bir kaos var. Baş karakter tam da bu kaosun ürünü: Sert, laf sokan, cool ama içi boş. Klasik “yalnız adam + silah + onur” kombinasyonu. Ancak film bu karakteri övmez, aksine hafif hafif ti’ye alır. Çünkü o tip kahramanların devri geçmiştir; kendisi de bunun farkındadır ama başka bir kimliği de yoktur. Bu yüzden sürekli “rol yapar” gibi yaşar. Filmin asıl numarası burada başlıyor: Bounty Killer aslında maskülen aksiyon kahramanlarının parodisi. Ama Scary Movie gibi boş parodi de değil. Daha çok, “bu adamlar hâlâ ortada ama artık dünyayı kurtaramıyorlar” diyen bir bakış açısı var. Kan bol, mizah sert, karakterler bilerek tek boyutlu. Film “kötü” olduğu için değil, bilinçli olarak ucuz olduğu için çalışıyor. Seyirciye göz kırpıyor: “Evet, saçma. Zaten öyle olması gerekiyor.” -Bounty Killer’da güç artık şakaya dönüşmüş bir alışkanlık Finalde büyük bir mesaj yok. Aydınlanma yok. Arınma yok. Film şu noktada bitiyor: Dünya berbat, insanlar değişmedi, ama en azından eğlendik. Özetle: Bounty Killer, post-apokaliptik bir dünyada geçen bir aksiyon filminden çok, aksiyon filmlerinin kendisiyle dalga geçen bir B-film. Ciddiye alınacak fikirler değil ama ne yaptığını bilen, samimi ve dürüst bir iş. İzlerken “bu ne saçmalık” deyip kapatmayanlar için gayet keyifli. Oldukça keyifli hatta b filmi seversiniz ..