Raf Yorumu: ‎ (@gobelins)

Bir konuşma hoşuma gitti bu kısa film de alakalı olduğu için birlikte paylaşayım dedim She - kırmamak için özenli oluyorum olmasına da dürüstlüğümden ödün vermem hiçbir zaman, kimse vermemeli ama devir değişik.. Me - Devir artık sosyal bir devir değil…devamıBir konuşma hoşuma gitti bu kısa film de alakalı olduğu için birlikte paylaşayım dedim She - kırmamak için özenli oluyorum olmasına da dürüstlüğümden ödün vermem hiçbir zaman, kimse vermemeli ama devir değişik.. Me - Devir artık sosyal bir devir değil herkes tek ve mücadele zorlaşıyor beklentilerin varsa Kırılan kırılır gelen gelir She - ne beklentilerim varsa, hayattan mı? Me - Sana değil aslında topluma genel olarak söyledim Bazı insanlar için hiçbir şeyin hiçbir önemi yok ya; magazinler, haberler... Bu hayat onlar için. Zaten bir şey yapmaya çalışmıyorlar, bir şey aramıyorlar; oldukları gibi oluyorlar. Yani aslında bırakmış öylece. Ölü bir balığın nehirde sürüklenmesi gibi. Beklenti derken de fark yaratmaktan bahsediyorum. Standart bir yol var zaten: Askere git, işe gir, okulu bitir, evlen, çocuk yap. Çoğu kişi zaten bunu yapıyor, risk yok yani. Ve de dünya zorlaşıyor. 5 yıl ile bugün aynı değil ve 5 yıl sonra bugün aynı olmayacak. Dünya nüfusu 10 milyara kadar çıkmaya devam edecek ve halihazırdaki nüfus daha vasıflı hâle gelecek. Götünde yaprakla gezen, mızrakla ceylan avlayan Afrikalı yerliler yazılımcı olacak, hemşire olacak, fabrikada çalışmak isteyecek; yani rekabet artacak. Kötü haber, robotikleşme ve yapay zeka ile artık insana gerek kalmıyor. Şu anda bile giriş seviyesi yazılımcı alımı yok; şirketler işçi çıkarıyor ama almıyor. Bilinen kapitalist sistem yüzyıl çalıştı. Bir okulla iş arasında fark yoktur; 5 gün gider çalışırsın, sabah gidersin akşam gelirsin. Eskiden sadece elitler ve soylular okula giderdi zenginliklerini korumak için ama sonra daha fazla işçi gerektiği için fabrikalarda ve yetişkinler çalışırken çocuklarını kontrol altında tutup iş dünyası için de o çocukları hazırlamaya başladı okullar. Bu sebeple günümüz okulları yapıldı. Fakat şu an okullar işe yaramıyor, sadece en iyi okullar elitler için işlevsel ve anlamlı. Özetle bilinen sistem değişiyor. Çoğu yetişkin zaman ile standart bir değişimin hep olduğunun bile farkında değil; kendisi de anlamıyor, çocuğuna da anlatmıyor bunu. Ama hayır. "30 yaşında da üniversite mezunu olabilirsin, 40 yaşında çocuk sahibi olabilirsin" değil. Bir şeyler değişiyor kalıcı olarak. İnsanlar o kadar da çocuk yapmıyor, evlenmiyor, boşanma oranı artıyor çünkü daha rahat. Ya da üniversite okumuyorlar çünkü daha az işe yarıyor. Yani değişiyor zaman. "Hâlâ zamanın var" gibi şeyler saçma motivasyon gazlamaları. Onun dışında ilk bahsettiğim sosyal ilişkiler konusunda da; önemli tabii ki olmazsa olmaz ama ister maddi ister manevi herkes beslenmeye çalışıyor ve tükettiği kadar karşı tarafa değer veriyor ve ilgileniyor. Çok fazla seçenek var, insan doğası zaten kutsallık üzerine kurulu değil, insan ilişkileri neden kutsal olsun vesaire. Onun dışında dostluk konusunda iyi anlaşan anlaşır, aynı yolda yürüyen yürür. Herkes yolun sonuna kadar gelmek zorunda değil, herkesin farklı bir inecek durağı olabilir. Kimse kimsenin hayatında yolun sonuna kadar gitmek zorunda değil. Eşlik etmek isteyen eşlik eder. Hayat çok kısa ve kimse beklenemez, zaten kimse de değişmez. Beklentilerin varsa, yani gidecek bir yolun varsa kimseyi bekleyemezsin demek istedim özetle. Beklentilerin varsa Kimseyi bekleyemezsin