Bu film, It’in devamı ve yine Stephen King’in romanına dayanıyor. Hikâye bu sefer karakterlerin yetişkinlik dönemine odaklanıyor ve ilk filmde yaşanan olayların yıllar sonraki etkilerini gösteriyor. İlk filmden sonra ikinci film biraz daha farklı bir tona sahip. It daha çok…devamıBu film, It’in devamı ve yine Stephen King’in romanına dayanıyor. Hikâye bu sefer karakterlerin yetişkinlik dönemine odaklanıyor ve ilk filmde yaşanan olayların yıllar sonraki etkilerini gösteriyor.
İlk filmden sonra ikinci film biraz daha farklı bir tona sahip. It daha çok çocukluk, arkadaşlık ve ilk korkular üzerine yoğunlaşırken, bu film daha olgun, daha karanlık ve biraz daha ağır bir atmosfere sahip. Hikâye büyüyor, karakterler büyüyor ve buna bağlı olarak anlatım dili de değişiyor.
Filmde artık karakterleri yetişkin halleriyle görüyoruz. Bu da hikâyeye farklı bir boyut katıyor. Çünkü çocukken yaşanan korkuların aslında geçmediğini, sadece bastırıldığını görüyoruz. Yani film biraz da geçmişten kaçamazsın fikri üzerine kurulmuş. Bu tema oldukça güçlü ama işlenişi ilk filme göre biraz daha dağınık hissettiriyor.
Atmosfer açısından film yine başarılı ama ilk filmdeki o küçük kasaba gizemi hissi burada biraz daha geri planda kalıyor. Yerine daha büyük, daha kaotik ve zaman zaman daha fantastik bir yapı geliyor. Bu da bazı izleyiciler için artı olabilirken, bazıları için ilk filmin sade ama etkili havasını aratabiliyor.
Korku unsuruna gelirsek, bu filmde korku dozu aslında daha fazla ama etkisi biraz farklı. İlk filmdeki o bilinmezlik hissi burada azaldığı için, korku daha çok görselliğe ve sahne yoğunluğuna dayanıyor. Yani daha büyük, daha tuhaf ve bazen daha abartılı sahneler var. Bu durum bazı anlarda etkileyici olsa da, bazı anlarda fazla yapılmış hissi verebiliyor.
Yine de Pennywise karakteri bu filmde de oldukça güçlü. Hatta bazı sahnelerde ilk filme göre daha rahatsız edici bir etki yaratıyor. Çünkü artık sadece korkutmakla kalmıyor, karakterlerin geçmişleriyle daha derin bir bağ kuruyor. Bu da onu klasik bir korku figüründen biraz daha fazlası haline getiriyor.
Oyunculuklar genel olarak başarılı. Yetişkin versiyonların, çocukluk halleriyle benzer enerjiyi taşıması hoş bir detay. Bu geçiş iyi yapılmış, bu yüzden kopukluk hissi çok oluşmuyor. Ama yine de izlerken ister istemez ilk filmdeki çocuk grubunun doğallığını biraz özlüyorsunuz.
Görsellik açısından film oldukça zengin. Efektler, yaratık tasarımları ve sahne çeşitliliği ilk filme göre çok daha fazla. Ama burada önemli bir nokta var: bu kadar görsel yoğunluk bazen korkunun etkisini azaltabiliyor. Çünkü korku biraz da bilinmeyenden gelir, burada ise çoğu şey fazlasıyla gösteriliyor.
İlk film kadar dengeli ve etkileyici mi? Çoğu kişi için hayır. Ama kötü bir film de değil.İlk filmin daha duygusal ve sade korku yapısını sevdiyseniz, bu film size biraz fazla gelebilir ama daha büyük, daha çılgın ve daha yoğun bir korku deneyimi arıyorsanız film sizi tatmin edicektir.