Raf Yorumu: İlker Koçak (@ilkerkocak)

Ne kadar fazla şey anlatıyor öyle. Tekrar bakınca ne çok şey gördük. Oysa Yavuz Turgul dedi mi yüzde tebessüm, gözlerde yaş, yeterdi bize. Maddi, manevi çıkarcılık. İki insanın birbirinden, özellikle manevi çıkarı. Aşık ettiğinin farkında değil mi şimdi? İşine geldiği…devamıNe kadar fazla şey anlatıyor öyle. Tekrar bakınca ne çok şey gördük. Oysa Yavuz Turgul dedi mi yüzde tebessüm, gözlerde yaş, yeterdi bize. Maddi, manevi çıkarcılık. İki insanın birbirinden, özellikle manevi çıkarı. Aşık ettiğinin farkında değil mi şimdi? İşine geldiği için farkında değilmiş gibi davranıyor sanki. "Bana sahip çıkan bir abi." gözüyle bakıyor, kendi çocuğuna bile sahip çıkamayan abiye. Abi de gönlü hoş eylemenin de derdinde. Halbuki o kadar güzel kaşınır, sen de kaşırsın tatlı tatlı ama yaraya dönüşür o gönüldeki kaşıntı. Fark edemezsin. Abinin çocuğu da ev işini halletmenin derdinde. Maddiyatçılık günümüzdeki hali... Diğer çocuğa döndüğünde kamera, maddiyattan masumiyete dönüş gibi. Yabancılaşma, yozlaşma, şehirde, ailede herryerde anlatılmış. Babasını eve samimiyetsiz çağırışı, torunun, ayda yılda bir gördüğü dedesi yanında telefonla oynaması, insanların başkalarına karşı kayıtsız kalması, pavyoncunun tavrı, bu tavrın bilerek farklı algılanışı. Tutku var mesela. Hastalık derecesinde işlenmiş Halil'de. Hani özünde iyi adam dersin. Bu özünde değil gerçekte de öyle. Ama tutku ne öz bırakmış ne başka bir şey. İdealizm var filmde, kendisini ya da ailesini feda etmek hiç problem değil. İdealizm herşeydir. O kadar ki, "bi daha gelsem dünyaya yine aynı yolları yürürüm" dedirtecek kadar herşey. Şefkat, saf sevgi, menfaatlli sevgi, hastalıklı sevgi, açlık var filmde açlık. Sen gençliğinde Tosun Paşanın senaryosunu yaz, orta yaşta Çiçek Abbas, Muhsin Bey, Eşkiya, biraz yaşlanınca Gönül Yarası. Sadece Messi değil bu adam da uzaylı kesin. Kesin uzaylı. "BİR ADIN KALMALI… bir adın kalmalı geriye bütün kırılmış şeylerin nihayetinde aynaların ardında sır yalnızlığın peşinde kuvvet evet nihayet bir adın kalmalı geriye bir de o kahreden gurbet sen say ki ben hiç ağlamadım hiç ateşe tutmadım yüreğimi geceleri, koynuma almadım ihaneti ve say ki bütün şiirler gözlerini bütün şarkılar saçlarını söylemedi hele nihavent hele buselik hiç geçmedi fikrimden ve hiç gitmedi bir topak kan gibi adın içimin nehirlerinden evet yangın evet salaş yalvarmanın korkusunda talan evet kaybetmenin o zehirli buğusu evet nisyan evet kahrolmuş sayfaların arasında adın sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı bu sevda biraz nadan biraz da hıçkırık tadı pencere önü menekşelerinde her akşam dağlar sonra oynadı yerinden ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca sen say ki yerin dibine geçti geçmeyesi sevdam ve ben seni sevdiğim zaman bu şehre yağmurlar yağdı yani ben seni sevdiğim zaman ayrılık kurşun kadar ağır gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın yine de bir adın kalmalı geriye bütün kırılmış şeylerin nihayetinde aynaların ardında sır yalnızlığın peşinde kuvvet evet nihayet bir adın kalmalı geriye bir de o kahreden gurbet beni affet Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç"