Raf Yorumu: ‎ (@gobelins)

Spoiler içeriyor Gerry, izleyiciye bir hikaye anlatmaktan ziyade bir deneyim yaşatmayı hedefliyor. Filmde çok az diyalog var ve olaylar neredeyse gerçek zamanlı akıyor. ------------------------------------------------------------------------------------------------ Oraya Neden Gittiler ve Nasıl Kayboldular? Filmin başında iki arkadaşın "The Thing" (O Şey) dedikleri bir yere ulaşmaya…devamıGerry, izleyiciye bir hikaye anlatmaktan ziyade bir deneyim yaşatmayı hedefliyor. Filmde çok az diyalog var ve olaylar neredeyse gerçek zamanlı akıyor. ------------------------------------------------------------------------------------------------ Oraya Neden Gittiler ve Nasıl Kayboldular? Filmin başında iki arkadaşın "The Thing" (O Şey) dedikleri bir yere ulaşmaya çalıştıklarını duyarız. Ancak bu "şeyin" ne olduğu asla açıklanmaz; bir manzara noktası, bir anıt veya sadece bir varış noktası olabilir. Kaybolma sebebi, klasik bir "kibir" vakasıdır. Patikadan çıkıp kestirme bir yol denemeye karar verirler. Kendilerine o kadar güvenirler ki, doğayı bir oyun alanı sanırlar. Filmin başında her şeyi "gerry" kelimesiyle tanımlarlar (bir şeyi mahvetmek anlamında argo bir kullanım). Kendi isimlerini bir hata birimi olarak kullanmaları, aslında kendi sonlarını ironik olarak en baştan isimlendirdiklerini gösteriyor. ------------------------------------------------------------------------------------------------ Kayadan Atlama Sahnesi Casey Affleck’in karakterinin yüksek bir kayanın üzerinde mahsur kaldığı ve Matt Damon’ın aşağıda bir kum yığını hazırladığı sahne, filmin dönüm noktalarından biridir. Sahnenin Anlamı: Bu sahne, maceranın bittiği ve hayatta kalma mücadelesinin başladığı andır. O ana kadar her şey şaka gibidir; ancak o kayada mahsur kalmak, doğanın şaka yapmadığını gösteren ilk fiziksel engeldir. Dayanışma vs. Yük: Matt Damon'ın karakteri, arkadaşı için bir "temel" kum yığını oluşturur. Bu, ikili arasındaki bağı simgeler: Biri düşerken diğeri onu tutmak zorundadır. Ancak bu durum, filmin sonunda birinin diğeri için "yük" haline geleceğinin ilk sinyalidir. ------------------------------------------------------------------------------------------------ Neden Arkadaşının Yerini Göstermedi? Filmin sonunda Matt Damon (Gerry), arkadaşını bıkkınlık ile boğarak öldürdükten (veya "merhamet cinayeti" işledikten) kısa bir süre sonra otoyolu bulur. Arabadaki baba ve oğlu gördüğünde tepkisiz kalır. Film boyunca iki karakter de aynı ismi taşır ve benzer giyinirler. Birçok eleştirmene göre bu iki kişi, tek bir insanın iki farklı yönünü temsil eder. "Zayıf" olan Gerry ölmüş, "hayatta kalan" Gerry ise medeniyete dönmüştür. Ölen kişinin yerini göstermez çünkü aslında kendi geçmişini, zayıflığını ve "diğer yarısını" çölde bırakmıştır. Medeniyetin Duyarsızlığı: Araba içindeki baba ve oğul, "normal" hayatın devam ettiğini simgeler. Gerry o kadar büyük bir varoluşsal krizden çıkmıştır ki, bu insanların sıradanlığına uyum sağlayamaz. Bir cinayet işlemiştir ve bunu dile getirmek, o korkunç gerçekle yüzleşmek demektir. Suskunluğu, yaşadığı travmanın büyüklüğü ve o andaki zihinsel uyuşmuşluğu ile ilgilidir. ------------------------------------------------------------------------------------------------ Ses Tasarımı ve Hipnoz Filmde müzik neredeyse yoktur. Ancak rüzgar, ayak sesleri ve kumun hışırtısı o kadar baskındır ki, bir süre sonra izleyiciyi hipnotize eder. Bu sesler, doğanın karakterleri yavaş yavaş "yediğini" hissettirir. Kimlik Kaybı Başlangıçta sürekli konuşan karakterler, su ve enerji tükendikçe dillerini de kaybederler. Sonlara doğru artık iletişim kuramaz hale gelirler. Bu, insanın medeniyet katmanlarının soyulup sadece hayvansal bir hayatta kalma içgüdüsüne dönüşmesini simgeler. Seraplar ve Mekan Algısı Filmde sık sık geniş açılı çekimler kullanılır. Bu çekimler, mekanın sonsuzluğunu vurgular. Karakterler yürüyor gibi görünse de aslında aynı yerde dönüp duruyorlarmış hissi verir. Bu, zamanın ve mekanın yitirildiği bir eşikte olma durumudur. Béla Tarr Etkisi Gus Van Sant bu filmde Macar yönetmen Béla Tarr’dan çok etkilenmiştir. Sahne geçişlerinin yavaşlığı, izleyiciyi de o susuzluğa ve yorgunluğa ortak eder. Film sizi sıkmıyor, sizi Gerry'lerin içine düştüğü o "boşlukla" tanıştırıyor. Gerry, aslında bir "hiçlik" hikayesidir. İki insanın hiçbir şey uğruna (The Thing), hiçbir yerde (çöl), hiçbir sonuç almadan birbirlerini yok etmelerini anlatır. ------------------------------------------------------------------------------------------------ Hayatımı değiştirmeye çalışıyorum ve sonuç alamadım bir dönemde izlediğim için o sürekli devam eden sorun ve kurtuluş var mı yok mu belirsizliği beni gerçekten boğdu. Bu tür günlerde basit gibi görünen sahneler kalp atışlarımı inanılmaz hızlandırıyor. Beni gerçek hayatla sessizliğin o yoğun sarmalı içinde öylece bırakıyordu. Kaybolmuş hissettiğim zamanlarda bu tür filmler ile kendimi tekrar hatırlamaya çalışıyorum. Çünkü kendim gibi hissettiğim de nerede olursam olayım, ne durumda veya ne kadar umutsuz olursam olayım. Ne kadar çaresiz olsam da yeni bir yol çiziyorum kendim için. Yürürken kalbinin sesi ile yolunu bulmak gibi. İnsan böyle zamanlarda uyanıyor ve gerçekten görmeye başlıyor.