Raf Yorumu: elif_f (@elif

Modern dünyanın insanı yorması yeni bir mesele değil; fakat bazı kitaplar vardır ki bu yorgunluğu sadece anlatmaz, onun ruhunu deşifre eder. Göğü Delen Adam da tam olarak böyle bir eser. İlk bakışta sade bir anlatı gibi görünse de, satır aralarında…devamıModern dünyanın insanı yorması yeni bir mesele değil; fakat bazı kitaplar vardır ki bu yorgunluğu sadece anlatmaz, onun ruhunu deşifre eder. Göğü Delen Adam da tam olarak böyle bir eser. İlk bakışta sade bir anlatı gibi görünse de, satır aralarında medeniyetin hızına, insanın kendi özünden uzaklaşmasına ve modern hayatın görünmeyen çürümesine yöneltilmiş derin bir eleştiri taşır. Kitabın yazarı Erich Scheurmann, Batı uygarlığını dışarıdan bir gözle değerlendirmeyi tercih eden yazarlardan biridir. Onun en dikkat çekici yönü, eleştirisini öfke üzerinden değil; sade, sakin ve neredeyse masum bir anlatım üzerinden kurmasıdır. Bu yüzden kitap bağırmaz, suçlamaz; fakat okurun zihninde uzun süre yankılanan sorular bırakır. Scheurmann’ın kalemi, modern insanın “ilerleme” dediği şeyin gerçekten bir gelişim olup olmadığını sorgular. Kitabın merkezinde, Samoa’dan gelen bir ada insanının Avrupa medeniyetine bakışı yer alır. Fakat burada asıl mesele bir kültür çatışması değildir. Asıl mesele, insanın kendi kurduğu dünyanın içinde nasıl yabancılaştığıdır. Şehirlerin gürültüsü, saatlere bağlı yaşamak, sürekli yetişme telaşı, kalabalık içinde büyüyen yalnızlık… Kitap bütün bunları bir “uygarlaşma belirtisi” değil, insanın doğadan ve kendinden kopuşu olarak ele alır. Özellikle modern hayatın ritmine dair yaptığı tespitler bugün hâlâ şaşırtıcı derecede günceldir. İnsanların zamana sahip olmak isterken aslında zamanın kölesi hâline gelmesi, ihtiyaçların çoğalırken huzurun azalması ve eşyanın insanın önüne geçmesi kitap boyunca hissedilen temel düşüncelerdendir. Bu yüzden eser sadece kendi dönemini anlatmaz; bugünün insanına da ayna tutar. “Göğü Delen Adam”, klasik anlamda olay örgüsü güçlü bir roman değildir. Gücünü düşünceden alır. Okuyucuyu sürükleyen şey merak değil, farkındalıktır. Kitabı bitirdiğinizde akılda kalan şey karakterler değil; insanın gerçekten nasıl yaşaması gerektiğine dair zihinde oluşan o sessiz sorgulamadır. Belki de kitabın en etkileyici yanı şudur: Modern dünyanın içinde yaşayan insana, unuttuğu sade hakikatleri yeniden hatırlatır. Çünkü bazen en büyük eleştiri, yüksek sesle yapılan değil; insanı kendi hayatına yeniden baktıran eleştiridir.