Raf Yorumu: ferhatyerli (@ferhatyerli)

“Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en mutlu ânı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.” Kitaba başlamadan önce, açıkçası bende de çoğu okurda olduğu gibi “çok popüler olan…devamı“Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en mutlu ânı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.” Kitaba başlamadan önce, açıkçası bende de çoğu okurda olduğu gibi “çok popüler olan eserlerin insana bazen uzak gelmesi” hissi vardı. Yıllardır popülerliğini kaybetmeyen bir kitap olduğu için hep merak ediyor ama bir türlü elim gitmiyordu. O sıralar gerçekten etkileyici bir aşk romanı okumak istiyordum ve sonunda Masumiyet Müzesi’ni okumaya karar verdim. Şimdi dönüp baktığımda ise tek düşündüğüm şey şu: “Ben bu kitabı neden bu kadar geç okudum?” Kitap beni öyle bir içine çekti ki bir noktadan sonra elimden bırakmak istemedim. Karakterleri kafamda canlandırmak, anlatılan dönemin İstanbul’unu düşünmek, sokakları, evleri, eşyaları hayal etmek inanılmaz hissettirdi. Özellikle müze fikrinin hikâyeyle iç içe oluşu çok etkileyiciydi. Aşkın biriktirilen anılarla, nesnelerle ve takıntılarla anlatılması bence kitabın en güçlü yanlarından biriydi. Tabii kitap boyunca beni zorlayan bazı noktalar da oldu. Özellikle bazı tekrar eden anlatımlar zaman zaman beni yordu. Sanırım uzun betimlemelerde çabuk sıkılan bir okur olduğum için bazı bölümlerde “artık ilerlesek” hissine kapıldım. Bir diğer nokta ise beklediğimden çok daha fazla cinsellik anlatımının olmasıydı. Bazı sahnelerde gerçekten “bu kadarına gerek var mıydı?” diye düşündüm. Bu yüzden herkese hitap edebilecek bir kitap olmayabilir. Ama genel olarak baktığımda gerçekten çok güçlü, etkileyici ve unutulmayacak bir eser okuduğumu hissediyorum. Kitabı bitirdikten sonra müzeye olan ilgim daha da arttı. Zaten müzeden haberdardım ama kitabı bitirince orayı görmek bambaşka bir anlam kazandı benim için. Şu an en büyük isteğim kitabımı da yanıma alıp Masumiyet Müzesi’ni ziyaret etmek. Kitabın içindeki bilet fikri de ayrıca çok hoş bir detay olmuş. Hem kitabı hem müzeyi daha anlamlı kılıyor, okur için unutulmayacak bir hatıraya dönüşüyor. Umarım bir gün ben de Füsunların evine gidip o atmosferi birebir hissedebilirim. “Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım.”