Raf Yorumu: neslişah (@nietzschelangeo)

Din eşekleştirir. Eski toplumlardaki en büyük ve en güçlü eşekleştirici “din”dir. “Hırsızlık yaptığın, cinayet işlediğin, halkın geleceğini başkalarına sattığın doğru. Ama bunun telafi yolu geri vermek değil ki. Zaten geri verilmez de. Bunun daha basit bir yolu var. Nedir? Şu…devamıDin eşekleştirir. Eski toplumlardaki en büyük ve en güçlü eşekleştirici “din”dir. “Hırsızlık yaptığın, cinayet işlediğin, halkın geleceğini başkalarına sattığın doğru. Ama bunun telafi yolu geri vermek değil ki. Zaten geri verilmez de. Bunun daha basit bir yolu var. Nedir? Şu duayı kıbleye dönerek altı kez oku; işin artık tamamdır. Şu yediğin paradan biraz da bize ver. Artık iş bitmiş, günahların bağışlanmıştır. Yani şefaat, bağışlanma ve af! Böyle bir dinin Tanrı’sı bütün kötülüklere ve çirkinliklere göz yumar; günahların, çöldeki kum, göklerdeki yıldız ve denizlerdeki köpük kadar çok dahi olsa bir üflemede yok eder!” O zaman sen ”Öyleyse ben niçin sosyal sorumluluk endişesi taşıyorum?” Diye sorarsın. Niçin? Eğer halkın sosyal hayatı karşısındaki sorumluluğum benim onlar uğrunda ölmemi , canımı feda etmemi ve hayatımı vermemi gerektiriyorsa bunun daha kolay bir yolu var. Bunun yolu, sıkıntısız, baş ağrısız, harcamasız, zahmetsiz, bilinçsiz, düşüncesiz ve tamamen sorumsuz bir şekilde cennetin anahtarlarını insanın eline veren “dua kitabı”ndan geçer. Bir koyun adaman, bir seyide veya mollaya bir şey vermen, birini sevindirmen veya bir gönül alman her şeyi telafi eder; bütün sosyal sorumlulukların yerine getirilmiş olur. İşte bu, eşekleştirici dindir. Dolayısıyla bu eşekleştirici dinin, hem “mazlum ben”i intikamımı ölüm sonrasına bırakmaya zorladığını hem de “zalim ben”e yaptığım zulümlerin telafisi ve affı için mazlumu razı etmem gerekmediği, aksine Tanrı ve din temsilcilerini hoşnut etmem gerektiği umudunu verdiğini görüyoruz. Ona veya onlara, bütün mazlumlara Allah tarafından cennete giriş onayı veriliyor. Bu bakımdan sapık din, her iki sınıfı yani hem mazlumu hem de zalimi eşekleştirmeye çağırıyor; tüm somut meseleleri soyutlaştırıyor; tek tek herkesin omzunda ağırlık yapan bütün sosyal sorumlulukları, yalnızca bu resmi mütevellilerin ve profesyonel aracıların bildiği bir miktar özel hilelerle kolayca ortadan kaldırıyor. İşte bu, dini eşekleştirmedir.