Dünler özlenir, Yarınlar beklenir, Bugünler heba edilir... -Özdemir Asaf Bu söz bana şunu düşündürüyor: Belki de hayatın en büyük ironisi şudur, İnsan, yaşarken değerini anlayamadığı günleri yıllar sonra özlemle hatırlar.
okudum_izledimKüçükken büyüklere imrenirdik bir an önce büyümek isterdik büyüdük bu sefer çocukluğumuzu eski günlerimizi arıyoruz