Raf Yorumu: Sümeyye (@beatrice)

Zorba kitabı, iki birbirine zıt dostun hikâyesi. Birisi etken, sevinci hayat amacı yapmış, anda yaşayan, hayatını olabildiğince dolu dolu yaşayan Aleksi Zorba; diğeri ise hayatının çoğunu okuyarak ve yazarak, kitapların arasında geçirmiş, edilgen, zihnini bilgilerle doldurmuş ama bu bilgilerle ne…devamıZorba kitabı, iki birbirine zıt dostun hikâyesi. Birisi etken, sevinci hayat amacı yapmış, anda yaşayan, hayatını olabildiğince dolu dolu yaşayan Aleksi Zorba; diğeri ise hayatının çoğunu okuyarak ve yazarak, kitapların arasında geçirmiş, edilgen, zihnini bilgilerle doldurmuş ama bu bilgilerle ne yapacağını bilmeyen, yaşamaktan korkan Patron. "Zorba'ya bakılırsa, insanın da, doğanın da amacı sevinçler yaratmaktı. Kimileri bunu 'bir ruh yaratmak' diye belirtiyorlar." Zorba karakterini okurken onun özgürlüğünü, yaşamdan zevk alan hâlini sonuna kadar hissediyorsunuz. Bazı düşünceleri sinir bozucu olsa bile onu okurken kaygılardan bir an olsun uzaklaşıyor ve içinizi hafif bir sevinç kaplıyor. Patron karakterini okumak ise benim için aynaya bakmak gibi. Kendimi eleştirdiğim çoğu şeye sahip. Kitap boyunca istiyorsunuz ki bir kere korkmadan yaşasın. Patron'u içten içe tutan zincirleri görüyorsunuz. Bir şeyi yapmak isteyip sürekli kendini geri çekişini ve sürekli yaşamaktan korkuşunu... Kitap bitinceye kadar hep umudum vardı; bir yerde karakter gelişimi yaşayıp sonunda özgürleşecek diye ama olmadı. Baştaki Patron nasılsa sonda da öyleydi. Kitap olay ağırlıklı değil. Bu yüzden doğru zamanda ve doğru beklentiyle okumak gerekiyor. Aksi hâlde sıkılıp bırakabilirsiniz. Çok fazla karakter de yok ama iki dostun ilişkileri ve karakterleri o kadar derinlikli ki bu karakter eksikliği gözünüze batmıyor. Yazar önsözde, Zorba'yı hayatında tanıştığı birinden ilham alarak yazdığından bahsediyor. Yine aynı önsözde onunla daha erken yaşta tanışmayı dileyip artık değişemeyeceği bir yaşta olduğunu söylüyor. Zorba'yı, Spinoza'nın Sevinci Nereden Geliyor kitabını okurken görüp almıştım. Kitabı biraz beklettim ama doğru zamanda okuduğumu düşünüyorum. Çetin Balanuye, Zorba karakterinin Spinoza'nın felsefesine uygun bir örnek olduğunu düşünüyor. "Zorba'nın pusulası hiç de karmaşık değildir: Doğasının gerektirmeleriyle barışık, bedenli, etkin, meraklı ve -hem bir neden hem de bir sonuç olarak, - her fırsatta sevinçli!" Spinoza'nın Sevinci Nereden Geliyor - Çetin Balanuye