Raf Yorumu: N.U.A.L (@lbyvaonline)

Bu filmi izledikten sonra bir süre Louis Bloom'un yüzündeki o garip gülümsemeyi aklımdan çıkaramadım. Çünkü filmdeki en korkutucu şey cinayet sahneleri ya da kan değil. En korkutucu şey, Louis'in her şeyi tamamen normal karşılaması. Genelde filmlerdeki psikopat karakterler kendilerini hemen…devamıBu filmi izledikten sonra bir süre Louis Bloom'un yüzündeki o garip gülümsemeyi aklımdan çıkaramadım. Çünkü filmdeki en korkutucu şey cinayet sahneleri ya da kan değil. En korkutucu şey, Louis'in her şeyi tamamen normal karşılaması. Genelde filmlerdeki psikopat karakterler kendilerini hemen belli ederler. Louis ise öyle değil. Seninle kibarca konuşur, motivasyon semineri verir, başarı hakkında tavsiyeler paylaşır ve aynı zamanda en vicdansız kararları alır. Film boyunca onun ne kadar ileri gideceğini düşünüyorsun, sonra her seferinde biraz daha ileri gittiğini görüyorsun. Bana göre Nightcrawler sadece bir gerilim filmi değil, kontrolden çıkmış bir hırsın hikâyesi. Sanki bir insanın vicdanını silip yerine sadece "başarılı olmak zorundasın" düşüncesini koymuşlar. En rahatsız edici tarafı da bu. Louis bazen o kadar kendinden emin konuşuyor ki, bir anlığına haklı olduğuna inanacak gibi oluyorsun. Yönetmenin de dediği gibi, Louis Bloom karakterini yazarken ilham kaynaklarından biri çakalmış. Açıkçası bunu duyduktan sonra karakter bana daha da ilginç gelmeye başladı. Lou gerçekten de bir çakalı andırıyor. Hem o zayıf ve cılız bedeniyle, hem sürekli etrafı tarayan bakışlarıyla, hem de yerine göre tuhaf duran gülümsemesiyle. Duyduğuma göre Jake Gyllenhaal da bu rol için özellikle kilo vermeye çalışmış ve bu da karakterin o rahatsız edici görünümüne büyük katkı sağlamış. Filmin Los Angeles'ta çekilmiş olması da ayrı bir his yaratıyor. Bazı sahnelerde sanki bir film değil de, şehrin geceleri ortaya çıkan karanlık yüzünü anlatan bir belgesel izliyormuşsun gibi geliyor. Kamera şehri gözlemlerken, Lou da bu belgeselin içindeki bir çakal gibi geceleri sokaklarda dolaşıyor. Başkalarının trajedilerini avlıyor, kokusunu alıyor ve bundan kazanç elde ediyor. Jake Gyllenhaal ise bu rolde resmen kaybolmuş. Zayıflamış görünümü, boş bakışları ve sahte samimiyetiyle ekranda insanı bir an bile rahat bırakmıyor. Film bittiğinde bende kalan his "ne kadar iyi bir filmdi" değil, "ben bu adamla aynı şehirde yaşamak istemezdim" oldu. Ve bence Nightcrawlerın başarısı da tam olarak burada yatıyor. Seni korkutmak için canavar göstermiyor, sadece takım elbise giymiş bir çakal gösteriyor. Bazen bu, her türlü canavardan daha korkutucu olabiliyor.