Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar. Kimseye anlatılmaz bu dertler, çünkü herkes bunlara nadir ve acayip şeyler gözüyle bakarlar. …Lakin tek korkum: Yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan.— Hayat tecrübelerimle şu yargıya vardım ki, başkalarıyla…devamı