Raf Yorumu: Elif (@rafarasi)

Spoiler içeriyor Filmi tamamen rastgele açmıştım. Çok bir beklentim de yoktu ama daha ilk dakikalardan merak ettirdi ve hiç sıkmadan kendini izlettirdi. İlk başta en çok Heloise üzüldüm. Kardeşinin ölmesi, evlendirilecek olması, hayatı doğru düzgün yaşayamamış olması... Sonra film bambaşka bir yere…devamıFilmi tamamen rastgele açmıştım. Çok bir beklentim de yoktu ama daha ilk dakikalardan merak ettirdi ve hiç sıkmadan kendini izlettirdi. İlk başta en çok Heloise üzüldüm. Kardeşinin ölmesi, evlendirilecek olması, hayatı doğru düzgün yaşayamamış olması... Sonra film bambaşka bir yere gitti. Aralarındaki aşk beni şaşırttı ama bakışlardan yavaş yavaş hissettiriyordu. Marianne, Heloise'ı resmedebilmek için en küçük ayrıntılarına kadar dikkat ediyordu zamanla bu sadece bir tablo yapmak için bakmak olmaktan çıktı. Beni en çok etkileyen anlardan biri de Heloise'nın "Ben de seni inceliyorum" demesiydi. O ana kadar Marianne'in onu gözlemlediğini görüyorduk ama o cümleden sonra ikisinin de birbirini gerçekten görmeye ve anlamaya çalıştığını hissettim. Artık biri ressam diğeri model gibi değildi; ikisi de birbirini merak ediyor, en küçük ayrıntıları bile fark ediyordu. Bence aralarındaki bağı bu kadar güzel hissettiren de buydu. En çok etkilendiğim şey ise görselliğiydi. Abartmıyorum, neredeyse her sahneyi durdurup duvarıma asmak istedim. Hatta bazılarını çizmeyi bile düşündüm. Işıklar, renkler, karakterlerin duruşu... Gerçekten o dönemin tablolarına bakıyormuşum gibi hissettirdi. Bir tabloya bakmak bana hiç bu kadar keyif vermemişti. Bir de filmde kadınların ön planda olması çok hoşuma gitti. Üçünün birlikte vakit geçirmesi, birbirlerine destek olmaları çok doğal geldi. Özellikle kürtaj sahnesini bu kadar sakin ama güçlü anlatmaları beni etkiledi. Final bence filmin en güzel yeriydi. Film boyunca hep yüzlere ve bakışlara dikkat etmemizi istemiş gibiydi. Son sahnede de sadece Heloise'nin yüzünü izliyoruz, konuşmasına gerek bile kalmıyor ne hissettiğini anlayabiliyoruz. Belki de bu yüzden görselliğine bu kadar hayran kaldım, sadece güzel görüntüler sunmadı bakmanın, gerçekten görmenin ve küçük ayrıntıların ne kadar güçlü olabileceğini hissettirdi.