Raf Yorumu: Kaktüs (@bbluecactuss)

Çocuk sahibi olamayacağımı öğrendiğimde 15 yaşındaydım. O zamanlar doktor bana bunu söylediğinde ne hissetmem gerektiğini anlamamıştım. Üzülmeli miydim bilmiyordum çünkü daha kendim çocuktum. Anne olmak bir zamanlar evcilik oynarken oyuncak bebeğimi uyutup beslemekten başka bir şey değildi benim gözümde. Zaman…devamıÇocuk sahibi olamayacağımı öğrendiğimde 15 yaşındaydım. O zamanlar doktor bana bunu söylediğinde ne hissetmem gerektiğini anlamamıştım. Üzülmeli miydim bilmiyordum çünkü daha kendim çocuktum. Anne olmak bir zamanlar evcilik oynarken oyuncak bebeğimi uyutup beslemekten başka bir şey değildi benim gözümde. Zaman geçtikçe anlamaya başladım, vücudumun işleyişi farklılaşmaya başladıkça, "sen anne olamazsın" sinyalleri beynimdeki tüm hücreleri ele geçirdi. Bazen ağladım, bazen dua ettim, bazen önemsiz bir durummuş gibi üstünü örttüm, bazen kalbimden doğurduğum bir çocuğum olabileceğini düşünüp kendimi sakinleştirdim. Bu durumu herkesten sakladım. Annem hariç kimse bilmiyordu. Ta ki bana çok aşık olan biri gelene kadar... Bir sevgilim olabileceğini aklımın ucundan bile geçirmediğim o yıllardan sonra ben de aşık olmuştum. Ama ciddi bir ilişki içinde olmanın sonu belliydi, evlilik. Ama ben evlenilmeyi hak eden biri değildim. Ve bu büyük sır aylar geçtikçe içime daha çok dert oldu. Söylesem vereceği tepkiyi biliyordum aslında, önemsemeyeceğinin farkındaydım ama yine de kendimi bu kadar özgüvensiz hissettiğim bir şeyi birine söylemek benim için korkunçtu. Sonra bir gün cesaretimi topladım çünkü ona haksızlık etmek istemedim. Açık açık her şeyi söyledim. Eğer isterse yol yakınken bitirebileceğini de... Hiçbir şey demedi uzun bir süre yüzüme baktı, sadece sarıldı ve "Eğer Allah isterse her şey olur ama ben seni sevdiğim için seni istiyorum geri kalan hiçbir şey benim gözümde önemli değil, eğer ki sen çok istersen ve kendimizde bu gücü bulursak emin ol bir gün bir çocuğumuz olacak biyolojik ya da manevi hiç fark etmez." İçimde neler yaşadığımı tarif edecek kelimelerim yok ne yazık ki. Zaten kafanızı da çok şişirdim. Ama bu kitabın önemi bende çok büyük. Her şeyi açıkladığım o gün kitap fuarı vardı. Ve girdiğimiz ilk anda gözlerime bakıp aldığı ilk kitap da buydu. Bu onun en sevdiği çocukluk kitabı, ve bir gün çocuğumuza 10. yaş gününde vereceğimiz kitap. (Aynı zamanda benim de en sevdiğim çocukluk kitabı olan Karga Gak Demez'i aldı ama o fuarda bulunamayacak kadar eskiydi o daha sonra alındı 🙃) Belki herkes için bir şey ifade ediyordur bu kitap ama benim için anlamı umut. Artık o kadar da korktuğum bir sır değil, o yüzden sizlerle paylaşmak istedim hikayemi, burası benim sanal dünyam çünkü. Umarım keyifle okumuşsunuzdur. Sizi çok seven ve sevginize değer veren insanlarla birlikte olmanız dileğiyle... Sevgiler, Kaktüs 🌵.