Raf Yorumu: U f u k . (@ufukyesil)

Haute Tension, yıllar sonra tekrar izlediğim ve bende hâlâ aynı hissi bırakan filmlerden biri oldu. Çok küçükken, Kanal D Home Video'nun promosyon VCD'sini alıp izlemiştim. Yılını bile hatırlamıyorum ama bıraktığı etkiyi unutmadım. İlk yarısı hâlâ inanılmaz güçlü. Özellikle filmin açılışındaki…devamıHaute Tension, yıllar sonra tekrar izlediğim ve bende hâlâ aynı hissi bırakan filmlerden biri oldu. Çok küçükken, Kanal D Home Video'nun promosyon VCD'sini alıp izlemiştim. Yılını bile hatırlamıyorum ama bıraktığı etkiyi unutmadım. İlk yarısı hâlâ inanılmaz güçlü. Özellikle filmin açılışındaki katliam sahnesi, daha ilk dakikalardan tansiyonu öyle bir yükseltiyor ki sonuna kadar peşinden gidiyorsunuz. Kanın gövdeyi götürdüğü ama bunu sadece gösteriş için yapmayan, gerilimle besleyen bir yapısı var. Alexandre Aja'nın yönetmenliği de burada kendini belli ediyor. Hareketli kamera kullanımı, dar alanlardan yarattığı gerilim ve temposunu neredeyse hiç düşürmeyen anlatımı, onu 2000'ler Fransız korku sinemasının en dikkat çeken isimlerinden biri hâline getirdi. Bu filmin kariyerindeki kırılma noktalarından biri olduğunu düşünüyorum. Filmin finali hâlâ şaşırtıcı ve üzerine konuşulacak kadar cesur. İlk izlediğimde büyük bir ters köşe etkisi yaratmıştı. Bugün yeniden izlediğimde ise bazı mantık hataları daha görünür hâle geliyor. Buna rağmen filmin kurduğu psikolojik oyun ve seyirciyi sürekli yanlış yöne bakmaya zorlaması bence hâlâ çok akıllıca. Bir de müzik seçimlerini konuşalım: New Born, Sarà Perché Ti Amo ve Runaway Girl... Bu üç parçayı her duyduğumda aklıma ilk gelen film hâlâ Haute Tension oluyor. Filmin atmosferiyle öyle bütünleşmişler ki artık birbirlerinden ayırmak mümkün değil. Ve tabii Cécile de France. Filmi neredeyse tek başına sırtlıyor. Fiziksel performansı, korkuyu, çaresizliği ve mücadeleyi öyle doğal yansıtıyor ki karakterle birlikte nefes alıp veriyorsunuz. Rol adeta onun için yazılmış gibi. Haute Tension, üzerinden 20 yılı aşkın zaman geçmiş olmasına rağmen Fransız korku sinemasının en önemli kilometre taşlarından biri olmaya devam ediyor. Kusurları var ama etkisini hâlâ kaybetmeyen, dönüp dönüp konuşulacak bir film.