Raf Yorumu: Ceren (@ceyveceren)

Serinin başından beri kitaplara çok büyük bağlılıkla devam etti her bir film. Kitapta Prim ve Finnick'in durumları, Katniss'in sondaki değişimi gibi altı boş bırakılmış metinler vardı, filmde de aynı şekilde devam etti. Bu yüzden son filmin ikinci kısmında yönetmen inisiyatifiyle…devamıSerinin başından beri kitaplara çok büyük bağlılıkla devam etti her bir film. Kitapta Prim ve Finnick'in durumları, Katniss'in sondaki değişimi gibi altı boş bırakılmış metinler vardı, filmde de aynı şekilde devam etti. Bu yüzden son filmin ikinci kısmında yönetmen inisiyatifiyle birkaç değişimin olmasını isterdim. Normalde çok istenmez halbuki. Görsel olarak ben çok başarılı buldum. Karakterlerle birlikte irkildim, korktum, şaşırdım, eğilip kalktım. Hem de ardından nelerin gelecek olduğunu bilmeme rağmen. Katniss'in son kitaptaki buhranı, Jennifer Lawrence'ın oyunculuğuyla çok iyi yansıtılmıştı bence. Bazı tepkisizliklerini garip karşılasam da travma sonrası stres bozukluğu yaşadığını hesaba katarsak eğer gerçekten o boğulmuş, artık bu noktada ölmeliyim hissi gerçekten bana geçti. Kitapta da filmde de fark ettiğim bir detay var: Katniss bir şekilde yara alıyor ve uyandığında sürekli hastanede buluyor kendini. Kabustan uyanıyormuşsun hissi oluşturmuştu bende okurken. İzlerken de öyle oldu. Katniss'in fiziksel ve duygusal durumu 13.Mıntıka'nın boğuculuğuyla paraleldi. Sadece göl kenarında, çayırda nefes aldığını ve mutlu olduğunu hissettim. İlk filmin yönetmeni ve ardından gelen filmlerin yönetmeni farklı ve ben bu küçük dokunuşların çok anlam ifade ettiğini düşünüyorum, değerlendirilmiş gerçekten. Tüm bunların dışında yine ve yine Katniss'in evli, mutlu, çocuklu olmasına akıl sır erdiremiyorum. Gerçi 17 yaşında bu kadar zorlukla, istemeden bir devrime liderlerlik etme yüküyle uğraşmış biri ne isterdi, tartışmak lazım. Kitapta da genç kızlıktan kadınlığa olan gelişimi incelenmemişti zaten. Ancak devlet yönetiminde denetleyici bir rütbesi falan olsaydı keşke. 12.Mıntıka'da Katniss, Peeta ve Haymitch haricinde kimsenin olmamasının ürkütücülüğü beni yokladı. Sembolik olduğunu düşünüyorum. Ancak yeni Panem yönetimi burayı değerlendiremez miydi? Orayı da çiçekler açmış ve mutlu göremez miydik? Yani, of Suzanne Collins gerçekten... Bu arada Plutarch ve Coin'i arada shiplemedim değil. 👀 Plutarch'ın sonradan ilgimi çeken karakterlerden biri olduğunu da söylemem lazım. Film serisi boyunca en sevdiğim filmin Ateşi Yakalamak olduğuna karar verdim. Eylülde seri sinemalara yeniden geliyormuş bu arada, orada da izlemek istiyorum tabii ki. 😊