Ceren (@ceyveceren)

"Hava o kadar sıcaktı ki sahil tarafındaki memleketlerin mi yoksa çorak toprakların mı daha sıcak olduğuna öylece oturduğumuz bu kuru yerde karar veremedim. Sırtımda kendine yuva edinmiş ter damlacıkları teker teker süzülürken beni burada bekleyen haberin ne olduğunu artık biliyordum.…devamı

ceyveceren 1 week ago

Açlık Oyunları: Alaycı Kuş - Bölüm 2

Francis Lawrence

37 Gönderi

Serinin başından beri kitaplara çok büyük bağlılıkla devam etti her bir film. Kitapta Prim ve Finnick'in durumları, Katniss'in sondaki değişimi gibi altı boş bırakılmış metinler vardı, filmde de aynı şekilde devam etti. Bu yüzden son filmin ikinci kısmında yönetmen inisiyatifiyle…devamıSerinin başından beri kitaplara çok büyük bağlılıkla devam etti her bir film. Kitapta Prim ve Finnick'in durumları, Katniss'in sondaki değişimi gibi altı boş bırakılmış metinler vardı, filmde de aynı şekilde devam etti. Bu yüzden son filmin ikinci kısmında yönetmen inisiyatifiyle birkaç değişimin olmasını isterdim. Normalde çok istenmez halbuki. Görsel olarak ben çok başarılı buldum. Karakterlerle birlikte irkildim, korktum, şaşırdım, eğilip kalktım. Hem de ardından nelerin gelecek olduğunu bilmeme rağmen. Katniss'in son kitaptaki buhranı, Jennifer Lawrence'ın oyunculuğuyla çok iyi yansıtılmıştı bence. Bazı tepkisizliklerini garip karşılasam da travma sonrası stres bozukluğu yaşadığını hesaba katarsak eğer gerçekten o boğulmuş, artık bu noktada ölmeliyim hissi gerçekten bana geçti. Kitapta da filmde de fark ettiğim bir detay var: Katniss bir şekilde yara alıyor ve uyandığında sürekli hastanede buluyor kendini. Kabustan uyanıyormuşsun hissi oluşturmuştu bende okurken. İzlerken de öyle oldu. Katniss'in fiziksel ve duygusal durumu 13.Mıntıka'nın boğuculuğuyla paraleldi. Sadece göl kenarında, çayırda nefes aldığını ve mutlu olduğunu hissettim. İlk filmin yönetmeni ve ardından gelen filmlerin yönetmeni farklı ve ben bu küçük dokunuşların çok anlam ifade ettiğini düşünüyorum, değerlendirilmiş gerçekten. Tüm bunların dışında yine ve yine Katniss'in evli, mutlu, çocuklu olmasına akıl sır erdiremiyorum. Gerçi 17 yaşında bu kadar zorlukla, istemeden bir devrime liderlerlik etme yüküyle uğraşmış biri ne isterdi, tartışmak lazım. Kitapta da genç kızlıktan kadınlığa olan gelişimi incelenmemişti zaten. Ancak devlet yönetiminde denetleyici bir rütbesi falan olsaydı keşke. 12.Mıntıka'da Katniss, Peeta ve Haymitch haricinde kimsenin olmamasının ürkütücülüğü beni yokladı. Sembolik olduğunu düşünüyorum. Ancak yeni Panem yönetimi burayı değerlendiremez miydi? Orayı da çiçekler açmış ve mutlu göremez miydik? Yani, of Suzanne Collins gerçekten... Bu arada Plutarch ve Coin'i arada shiplemedim değil. 👀 Plutarch'ın sonradan ilgimi çeken karakterlerden biri olduğunu da söylemem lazım. Film serisi boyunca en sevdiğim filmin Ateşi Yakalamak olduğuna karar verdim. Eylülde seri sinemalara yeniden geliyormuş bu arada, orada da izlemek istiyorum tabii ki. 😊

ceyveceren 1 week ago

Açlık Oyunları: Alaycı Kuş - Bölüm 1

Francis Lawrence

30 Gönderi

Nasıl ilerlediğini bildiğim için yavaş gidişatı kitapta rahatsız etmesine rağmen filmde asla etmedi. Balık burcuyum ama distopik, fantastik vs. bu kitapların sahnelerini evren dizaynı bakımından hayal etmekte maalesef iyi değilim. 😔 O yüzden kitapta görselleştirmekte zorlandığım her şeyi burada çok…devamıNasıl ilerlediğini bildiğim için yavaş gidişatı kitapta rahatsız etmesine rağmen filmde asla etmedi. Balık burcuyum ama distopik, fantastik vs. bu kitapların sahnelerini evren dizaynı bakımından hayal etmekte maalesef iyi değilim. 😔 O yüzden kitapta görselleştirmekte zorlandığım her şeyi burada çok daha iyi izledim ve bayıldım. 13.Mıntıka her ne kadar yeraltında olsa da böyle ruhumu daraltmamıştı. Son kitabın iki kısma ayrılarak beyaz perdeye aktarılması çok iyi bir fikir bulunmamış sanırım ama ikinci kısmın çok daha aksiyonlu geçeceğini bildiğimden ve heyecanlandığımdan ötürü bunun çok yerinde bir karar olduğu kanaatindeyim. Capitol sokaklarında bir açlık oyunları, kozalar... Bunları görmek için sabırsızlanıyorum çünkü çocukluğumda film serisinde buralara kadar izlediğimi hatırlamıyorum. Filmin içeriğinde değinecek olduklarımın başında Coin var. Alma Coin kitapta böyle cana yakın-özellikle Katniss'e-tasvir edilmiyordu. Snow ile yarışır despotluğuyla birkaç otoriter laf söyleyip gidiyordu. Belki de çok farklı değildir, ikinci filmde de görmek lazım. Kitaba göre değişen noktalarda en hoşuma gidenin Effie'nin birazcık kendini göstermesi ve Katniss'e eskortluk yapmaya devam etmesi oldu. Çünkü kitabın sonuna kadar ismini duymamıştık. Suzanne Collins gerçekten bazı karakterlerin hikayelerini çok yarım bırakıyor. Fark ettiğim bir şey varsa Haymitch filmlerde Katniss'e daha babacan yaklaşıyor. Bu aralarındaki etkileşimi görmek beni çok mutlu ediyor çünkü Hasatta Gündoğumu'nda onun hikayesini izleyecek olmak beni çok heyecanlandırıyor ve onun sahnelerini çok dikkat ederek izliyorum. Finnick ve Annie'nin sarılmasına bakışı gözümden kaçmadı. 🫠 Her zaman olduğu gibi Katniss'in kendini bıraktığı saçma aşk üçgenine burada da sinir oldum. Gale'e çok üzülüyorum bu konuda. Bunun dışında isyana çok uygun bir karakteri oldu serinin başından beri, onu bir üniforma içinde hizmet verirken izlemek hoş. Peeta'nın Katniss ile olan meşhur sahnesi peki? Yüreğimi ağzıma getirdi ve içim öyle ezildi ki... Ek olarak kitapta Peeta'yı kurtarma operasyonunun nasıl gerçekleştiğini bu kadar detaylı bilmiyoruz baş karakter ortamda bulunmadığından ancak burada buna çok iyi bir çekim yapılmış bence. Özellikle Finnick'in skandal dolu açıklamalarıyla eşzamanlı gitmesi çok iyi olmuş. İkinci kısımdan devam...

ceyveceren 2 weeks ago

Açlık Oyunları 2: Ateşi Yakalamak

Francis Lawrence

38 Gönderi

Kitap serisinde ilk kitabı seviyorum, filmi de güzeldi fakat bence çok eksiklikleri vardı. Ama film serisine devam ederken Ateşi Yakalamak'ı daha çok sevdim. Ekrandan her şey çok güzel geçti bana. Hatta ilk filmin üzerine çıkmış. Yeni karakterlerin dahil olması ve…devamı

ceyveceren 2 weeks ago

Alaycı Kuş

Suzanne Collins

9 Gönderi

Spoiler içeriyor Açlık Oyunları serisinde üçlemenin son kitabı olan Alaycı Kuş ile birlikte maratona şu anlık son vermiş durumdayım. Üçlemenin ardından gelen öncül kitapları okumak için önce bu okuduklarımı sindirmem, çocukluktan hatırladığım filmlerini tamamlamam gerekiyor. Zihnimin bir kapısını açtığımda tekrardan gireceğim dünyalardan…devamıAçlık Oyunları serisinde üçlemenin son kitabı olan Alaycı Kuş ile birlikte maratona şu anlık son vermiş durumdayım. Üçlemenin ardından gelen öncül kitapları okumak için önce bu okuduklarımı sindirmem, çocukluktan hatırladığım filmlerini tamamlamam gerekiyor. Zihnimin bir kapısını açtığımda tekrardan gireceğim dünyalardan biri oldu bu seri, kesinlikle yeniden okunmayı hak ediyor. Siyasi, askeri ve psikolojik açıdan çok alt metni var. Spoiler vermeden incelememi tamamlayabilirim umarım. Serinin başından beri bahsedilen 13.Mıntıka tam da tahmin ettiğim gibi Panem sahnesine kendini yeniden tanıttı. Katniss'in Ateşi Yakalamak'ın sonunda tıpkı Haymitch gibi arenanın kör noktasını bulmasının ardından, 13.Mıntıka isyancıları tarafından kaçırılmasıyla daha ne kadar heyecanlı olabilir dediğim seride; 12.Mıntıka Capitol tarafından yok edildi, kalanlar 13'e mülteci gitti ve devrim serüvenine başladık. Yani, neler neler oldu gerçekten... Ancak benim için ilk iki, özellikle de ilk göz ağrımız olmasından dolayı ilk kitabın yerini, hissini hiçbir şey tutmayacak gibi. Ancak oraya baktığımızda masumiyet adına bir şeyler görüyoruz çünkü. 13.Mıntıka eline geçirdiği galiplerle Capitol'e tarihte bir kez daha başkaldırmasıyla, yeraltına kurduğu yaşamı Alaycı Kuş ile yerüstüne taşımak için var gücüyle çabalıyor. Zaman zaman Capitol'den bile otoriter bir yaşam var bir zamanlar yok edilmiş mıntıkamızda. Askeri toplum düzeni hakim. Öyle ki Capitol bile daha renkliydi diye düşünmedim değil bazen. O kadar boğucu geldi ki bana bu otorite, Capitol düştüğü zaman kutlaması olacak bir zafer kalacak mıydı geriye yoksa sadece yöneticisi değişmiş bir rejimden devam mı edecektik diye sorguladım. Ama realist perspektiften düşündüğümüzde güç eşitliğinin getirdiği tehdit, gücünü arttırmayı şart koşmuş belli ki. Despottan daha despot olursan o zaman güvende olursun belki ama kendi karakterinden ödün verirsin aynı zamanda. Örneğin Gale... ("Kim bu insanlar?" diye sordum. "Biz. Biraz kömür yığını yerine atom bombamız olsaydı, biz de böyle olurduk." diye karşılık verdi.) Gale'in bu dediğini not almışım, kitabı bitirdikten sonra görünce gülümsedim. İsyanın gidişatına bağlı olarak 2.Mıntıka'da bir şeyler yaşandı ve Gale ve Katniss'e bu yaşananlar babalarının ölümlerini anımsatırken Gale intikam ve hırs, Katniss empati ve pişmanlık doluydu. Yani Gale bir an bile olsun intikamdan kendini ayırmadı. Kitap sonunda Katniss'in depresyona gireceği kadar vurucu olan olayda, Gale'in bir şeyleri öngörebildiğini düşünmüyorum o yüzden suçlu bulmuyorum ama dönüştüğü kişide suçlu buluyorum. Peeta'nın bu konuda başından beri karakterli bir duruşu vardı. İlk kitapta, terastan Capitol'ü izlerken onların dönüştürdüğü bir canavar olmak istemediğini söylemişti. Katniss ve diğer kimi galipler arenadan isyancılar tarafından kaçırıldı ancak maalesef ki Peeta, Capitol'ün eline kalmıştı ikinci kitabın sonunda. Peeta'nın istemediklerine baktığımız zaman bazı şeyler o kadar istek dışı ki... Ne demek istediğimi okuyanlar anlayacaktır. Olası bir gelişmiş gelecekte askeri anlamda saha detaylandırması gerçekten çok güzel yapılmış. İkinci kitaptan kendini bu becerisi belli ediyordu zaten ama işin uzmanı olmadığım için mantıksız yanlarını bulamayabilirim, sadece verdiği evren hissiyatı güzeldi. Söylemeden geçemem. Bir savaşta devletler ve liderlerin davranış biçimlerinin usulüne uygun kurgulandığını kendimce söyleyebilirim ama. İki tarafın da nükleeri göze alamayıp bir dehşet dengesi içinde olması, caydırıcılık açısından devletler için çok önemlidir mesela. Ki bu da beraberinde başka alternatif teçhizatı yok etmeye yönlendirdi tarafları. Güzel işlenmişti. Ayrıca propaganda, savaşlarda çok ciddi bir yer tutar. Capitol Peeta'yı, 13.Mıntıka Katniss'i bu amaçla çok iyi kullandılar. Okuma zevkimi arttırdı. 12.Mıntıka'nın talan edilmiş halini bu amaçla görüntülerlerken, Katniss'in ajitasyondan rahatsız olması çok tanıdıktı. İlk iki kitaptaki sade dile nazaran bu kitapta istediğim koyulaşmanın olduğunu görüyorum. Bunda olayların Katniss üzerindeki psikolojik buhranı ve savaş ortamının getirdikleri etkili oldu. Ancak yer yer eksikliklere de rastladım. Örneğin yazar askeriyeyle ve operasyonlarla ilgili detay verirken bence çok didaktik bir dil kullanmış. Edebi anlatıma yeterince yedirememiş diye düşünüyorum. İlgimi çeken bir detay olarak Panem'deki insanların basit kelimeleri bilmemesi var. Zapt mesela... Burada bu kelime bildiğimiz anlamıyla beraber çok daha somutlaştırılmıştı kullanım olarak. Okuyanlar burada da ne demek istediğimi anlayacaktır... Muhabirlerin savaş ortamından çekimler, röportajlar yapması, durumun uzmanlar tarafından televizyonda değerlendirilmesi; şu an televizyonu açsam okuduğum satırlardaki aynı gerçekçilikte bir distopya manzarasıyla karşılaşmam ve bunun bu zamana da sirayet etmesi gerçekten çok doğal. Distopyaları bu yüzden çok seviyorum. Hiçbir şey yaşanmayacak olan değil ve eyleme geçme isteğinizi kamçılıyor. Son kitabın benim için hayal kırıklığı olan noktalarına gelirsek eğer... Buradan sonrasında spoiler verme tehlikem var, belirteyim. İlk Peeta'dan başlamak istiyorum. Katniss'in yanında bir diğer baş karakter olarak bireysel anlamda Peeta'ya ve onun hayatına yeterince bir pencere açılmadığını düşünüyorum ya da açılan pencerenin geniş bir manzarayı göstermediğini. Katniss'e dair annesi, babası ve uğruna ölümü göze aldığı kız kardeşi Prim var fakat seri boyunca Peeta'nın ailesinden çok az söz edildi. Kardeşleriyle ilişkisi falan hiç yoktu mesela. Peeta'yı tek başına değil, Katniss'in Peetası olarak okuduk. Zaten son kitap boyunca Capitol'ün elindeydi, geri alındığı zaman halinden bahsetmek istemiyorum bile. Katniss ile ilk zamanlardaki diyaloglarını o noktadan sonra zaten beklemiyorum, olan da azdı şimdi ama. Etkileşim göremedim yani. Katniss, kitap boyunca saat arenada Peeta'nın kendisine verdiği inciden bahsedip durdu. Sandım tekrardan konusu açılacak, eskisi gibi bağlarını okuyacağız ama yok, yok! Ve Katniss'in Gale ve Peeta arasında kalmasını yaşına bağlamayı artık geçtim, gerçekten bıktırdı. Gale bile beni sadece üzgün olduğumda öpüyorsun, diyor. Açıkça kendisini değil Peeta'yı sevdiğini ima ediyor ama Katniss yine anlamıyor. Sonra bir de bu kadar çıkarcı mıydım, diye düşünmesi ayrı sinir etti zaten. Yav, çıkarcı olmak istemiyorsan bari ikisinden de duygusal olarak uzak dur. Onu da yapmıyor. Çıldırdım yani ve bu kadar kendini bilmemesinin yazardan kaynaklı olduğunu düşünüyorum. Okur böyle duygusal durumlar aracılığıyla kitaba daha çok bağlansın diye bu aşk üçgenini uzattığını düşünüyorum ama sadece sinir etti. Okura yönelik yanlış bir strateji olmuş. Ne kadar doğru bilmiyorum. İlk versiyonunda Gale ve Katniss kuzenmiş ancak yayıncısı bir aşk üçgeni oluşturmasının kitabın satış rakamları konusunda etkili olacağını söylemiş. Böyle bir distopya aşk üçgensiz de çok satardı, eminim. Hiç gerek yoktu ya da en azından bu kadar bıktırmasaydı. İkinci olarak Finnick'in ölümü... Seride kendisini çok sevdiren bir yan karakter oldu. Böyle karakterlere yazarlar genellikle yarım kalmış bir yaşam yazar, altın kural. Yani tamam ama bu kadar çok sevilen bir karakterin ölümü için bu kadar az satır yakışmadı. Finnick'e güzel bir veda gerekirdi. Üçüncü eleştirdiğim nokta Prim'in ölümü... Bu ölüm en üzücü olandı. Başından beri canına zarar gelmesin diye kendini riske attığı kardeşi öldü. Açlık oyunlarının sonucundan korunmak istenen kız öldü resmen ve Katniss için de yıkıcı oldu. Beni Capitol çocukları için de bir oyun düzenlenmesi fikrine evet demesiyle zaten dumura uğrattı. Nerede o empati dolu kız diye sorguladım. Bunun da bir sebebi vardı tabii ki. Katniss yine sonradan bedel ödeyeceğini kestiremediği belki de en net bu sefer kestirerek bilinçli olarak son eylemini yaptı. Ama tüm bunların yanında Prim de Finnick gibi güzel bir vedayı hak ediyordu. Sona doğru zaten cümleler bitsin artık, diye yazılmış gibi hissettim ama bir elli sayfa daha yazılsaydı da hak ettiği gibi bir sonu olsaydı keşke. Sonunda Katniss'in evli, mutlu ve Peeta'nın çok istemesi üzerine çocuklu olmasına ne demeli peki? Tamam, yine öyle olsun ama oyunlara kurban olacak bir çocuk dünyaya getirmek istemiyorum, kızından eşinin isteğiyle iki çocuk yapmış bir kadının karakter gelişimi nerede? Capitol devrildi. Rejim de değişti. Artık cumhuriyeti olan bir devlet var ancak bu cumhuriyetin biraz olsun betimlenmesini isterdim. Capitol'ün baskıcı otoritesi bunu hak ediyor da cumhuriyet etmiyor mu? Sanırım buna öncül kitaplarda değineceğiz diye çok da bir şey demek istemiyorum fakat gözüme takılan bir yerdi. Yani inşallah değiniriz. Bu noktalarda aceleyle yazılmış bir gidişat görüyorum. Bunu görmek de bana ders oldu, okurken tatmin olmadığım boşlukları yazarken doldurmam gerektiğini öğretti. Sanırım bu, serinin en uzun incelemesini yazdığım kitabıydı. Benden bu kadar, tekrardan okumak istediğim bir üçleme kesinlikle. Filmlerden devam etmeye gidiyorum.

ceyveceren 4 weeks ago

Daha on Yedi

Emre Kabakusak

13 Gönderi

Yine sosyal medyada editleriyle kendini izletmeye başlayan bir dizi daha... Yaza girdikçe genç yetişkin kurgularını izleme konusunda heyecana yakalanıyorum sanırım. Böyle içeriklerin yaz ayında çekilmesi de buna ışık tutuyor zaten. 🌞 Bu dizi daha çok liselilerin etrafında dönüyor. Yeni bölümlere…devamıYine sosyal medyada editleriyle kendini izletmeye başlayan bir dizi daha... Yaza girdikçe genç yetişkin kurgularını izleme konusunda heyecana yakalanıyorum sanırım. Böyle içeriklerin yaz ayında çekilmesi de buna ışık tutuyor zaten. 🌞 Bu dizi daha çok liselilerin etrafında dönüyor. Yeni bölümlere yetişmek için YouTube'dan izlediklerimin yorumlarını YKS'liler doldurmuş zaten. Daha yirmi dört 💅🏻 yaşında biri olarak genç değilim demem ama üniversiteye geçme arefesinde olanlarla izlemek, üniversite mezuniyetinin üzerinden bir sene geçmiş biri olarak büyük mü yoksa küçük mü hissettiriyor, karar veremiyorum. Dizideki liseli roller alışkın olduğumuz yüzler değil. En güzeli de bu zaten, televizyon sektöründe yeni kişiler görüyoruz ve gençliği yaşı geçkin kişiler ya da görsel olarak genç hissettirmeyen oyuncular oynamıyor şükür. Hikaye, Aras adlı bir çocuğun ailesinin bir trafik kazasında yok olması ve ardından hala yaşadığını düşündüğü küçük erkek kardeşini o günden beri aramasını anlatıyor. Yetiştirme yurdunda kalan ve eğer kardeşini bulamazsa kimsesizliğiyle hayata devam edecek bir çocuk. Bunu gerçekten hissettiriyor ve izlerken sarıp sarmalayasım geliyor Aras'ı. Buradan başrolün oyuncusu Çağan Efe Ak'a kocaman tebrikler ve maşallah. 🧿 Benim için Ava Yaman'dan sonra genç oyuncularda izlediğim en iyi ve en yeni yüzlerden şu an. Diğer genç oyuncuları da tebrik etmemek olmaz tabii. Teoman'ın zorbalığı, Leyla'nın ebeveynlerinin diğer insanlara karşı adil olmayan davranışlarını sorgulaması, Deniz'in ailevi sorunlarla boğuşması, Barış'ın dışlanmışlığı, Kutay'ın kendi karakterini arama çabaları... Hepsi farklı pencerelerden farklı duygularla yansıtılıyor. 👏🏻 Kendi ergenliğimde karşılaştığım ve yetişkinlikte bile hala karşılaşmaya devam ettiğimi düşündüğüm arkadaşlık, aile, çevre sorunlarının diziye dahil olduğu çok güzel bir dizi olmuş. Cringe olduğunu söyleyenler olmuş. O dönemlerde hangimiz değildik ki? Böyle baktığımızda gayet başarılı yapıyor bu unsur diziyi. ✨️ Beklenilen noktaya gelindikten sonra umarım bozmaz. Kurgu güzel, tutarlı ilerliyor diye düşünüyorum. Uzun zamandır televizyonda hoş bir gençlik dizisi izlemiyordum, sardı beni gerçekten. Birçoğumuza Medcezir izlenimi verdiğini görüyorum. Son olarak, ergenliğinin bir kısmı Wattpad'te geçen ve hala oradan güzel yazarlar, kitaplar bulmaya çalışan biri olarak senaristlere teslim olun diyorum. 🙌🏻 Senaristler, hayatınızın bir döneminde Wattpad'de kitap yazdınız ya da okudunuz mu? Evet ya da hayır! 😂

ceyveceren 1 month ago

Off Campus

Samantha Bailey

76 Gönderi

Gerçekten ana sayfamı asla bırakmayan editleri beni bu diziyi izlemeye müthiş teşvik etti. Kadın ve erkek bütün karakterler çok güzeldi. Okulun popüler çocuğu ve arkadaşları popüler oldukları kadar kötü çocuk değiller. Kızlarda da saf, masum tiplemesiyle ya da kaba kız…devamı

ceyveceren 1 month ago

Ateşi Yakalamak

Suzanne Collins

6 Gönderi

Spoiler içeriyor Serinin ikinci kitabı ile birlikte bende giderek daha fazla yer edinen bir evren olmaya ilerliyor. İlk kitaptaki açlık oyunları galibinin (?) mıntıkaları zafer turuna çıkması; seyirciler, kameralar ve bolca rollenmeler ile biraz hareketsiz ilerledi. Kitapları üçer bölüme ayrılarak yazılmış bu…devamıSerinin ikinci kitabı ile birlikte bende giderek daha fazla yer edinen bir evren olmaya ilerliyor. İlk kitaptaki açlık oyunları galibinin (?) mıntıkaları zafer turuna çıkması; seyirciler, kameralar ve bolca rollenmeler ile biraz hareketsiz ilerledi. Kitapları üçer bölüme ayrılarak yazılmış bu kitabının ilk iki bölümü için bu böyle devam etti denilebilir. Bunun sebebi bir sistemin taşlarını devirmenin, karakterler arasında ve kendi içinde yaşanan duygusal savaşların bütün gidişatı nasıl etkileyebileceğine atfedilmiş bir zorluk olduğunu anlatmakla ilgiliydi bence. İlk iki kısmın aksiyonsuzluğu içinde mıntıkalardaki otoritenin kendini hissettirmeye başlaması, Başkan Snow ile karşı karşıya gelen Katniss'in Peeta ile sürdürdükleri oyunu ne kadar sahici oynaması ve belki de bunun ömür boyu sürmesi gerektiğinin şaşkınlığını çok güzel hissettim. İlk kitapta da belirtmiştim, gerçekten hissettirilmesi gereken hissettiriliyor ama hala seri boyunca devam eden koyulaşmamış bir anlatım dili var ve sanırım böyle devam edecek. Bu sene gerçekleşecek olan 75. Açlık Oyunları Çeyrek Asır Oyunları'na denk geliyor. Yani, her mıntıkadan bir erkek bir kadın olmak üzere gönderilen haraç sayısının iki katı kadar haraç arenaya alınıyor. Bu da oyunları daha meşakkatli, haraçları da daha yaşam savaşı verecekleri bir psikolojiye maruz hale getiriyor demektir. Ama bu Çeyrek Asır Oyunları'nda beklenmedik bir seçim yapılıyor. Ne olabilir? Başkan Snow'un bu oyunları sunuş biçiminde dikkatimi çeken: "Aralarından en iyilerinin bile Capitol'e karşı gelemeyeceğini hatırlatmak için..." cümlesi oldu. Snow'un hitabet şekli ve politikaları bir baskın lider otoritesinin nasıl olması gerektiğini çok iyi anlatan siyasi bir figür olmuş. Örneğin, her sene düzenlenen açlık oyunlarında haraçlar kurada seçilir ama Çeyrek Asır Oyunları'nda haraçları mıntıkaların kendi halkları seçer. Halkı bu sayede birbirine düşman etme yani bilerek huzursuzluk çıkartarak kenetlenebilirliği engellemek, isyan edebilme ihtimal yüzdesini azaltır. Yine bir örnek olarak, yok edilmiş 13. Mıntıka halkına ismiyle seslenmektense asiler, diyor. Neden? Çünkü ona ismiyle hitap etmek onu hukuki olarak tanımak anlamına gelir. Bu bana uluslararası hukukta, de jure ve de facto kavramlarını anımsattı. 13. Mıntıka halkının isyanının faturasını tüm mıntıkalara kesiyor. Yani diğer mıntıkalar o zaman isyan etmemiş olsalar bile kollektif bir suç işleme psikolojisine halkları maruz bırakıyor. İhanet Anlaşması da mıntıkalarla bu yüzden imzalanmıştı. Çünkü istemeden de olsa yakın zamanda Katniss bir kıvılcım ateşledi. Geriye kalan mıntıka halkları için ise 13. Mıntıka de jure iken yani yok olmuş olsa dahi tanınırken Capitol için de facto, tanımıyor. Yok olmuş bir bölgeyi neden tanımamaya uğraşırsın ki? Buradan sonrasının spoiler olduğunu düşünüyorum. Çünkü ben böyle bir şey olduğunu okuyunca şoke olmuştum. Çeyrek Asır Oyunları için bu sene galipler havuzundan bir seçim yapılacak olması zaten biri kadın Katniss, diğer ikisi erkek olan 12. Mıntıka için başka seçenek bırakmıyor. Galipler havuzundan haraç seçilmesi, Katniss'i başkaldırı lideri potansiyeli gören halka onun da Capitol tarafından yenilebilir, ölümlü olduğunu göstermek. Böylece isyanların galeyana getirici unsuru yok edilmiş olur. Altını çizmek gerekir ki baskın liderler ya tanrıcılık oynarlar ya da Tanrı'ya yakın davranırlar. Snow tanrıcılık oynuyor. Cinna'nın Katniss'in stilisti olarak Capitol'de bir ikon haline gelmesi ve ardından öldürülmesiyle modanın bile tepedekiler için ne kadar büyük bir tehdit unsuru olduğunu görmek zor değil. Estetiğe bile tahammülleri yok. Üçüncü kısma tekabül eden oyunlara ve arenaya gelirsek eğer, gerçekten çetrefilliydi. Dizayn edilme biçimi çok ilgi çekiciydi. Yazarı hem böyle siyasi bir evren distopyası oluşturmak hem de arenada bu kadar gerçekçi ve nefes nefese bırakan bir saha kurgulaması yapmak konusunda tebrik etmek lazım. Babasının asker olduğunu hatta Vietnam Savaşı'na katıldığını ve askeri tarih üzerine çalıştığını okumuştum. Ondan direktif aldığı çok belli oluyor. Mantıksız olan şeyleri bulmakta zorlandım, bulan varsa lütfen bana da söylesin. Ek olarak oyunların diğer senekine göre karakterler bakımından beni biraz rahat hissettirdiğini söylemeliyim. Katniss kendi senesinde arenada neredeyse hep tek başınaydı. Her şey bireysel, içgüdüsel ve çok tepkiseldi. Bu da okuyucu olarak beni diken üstünde tutuyordu ama bu sene yapılan ittifaklar, tek başına savaşmıyormuşuz gibi hissettirdiği için-ki en tehlikelisi de budur, yarı yolda bırakılmanın hayal kırıklığı sizi vurabilir-daha zihnim rahattı. Onun dışında haraçların normal açlık oyunlarında 12 ve 18 yaş arasındaki gençlerden seçildiğini unuttuğum için Katniss ve Peeta'nın 17 yaşında olduğuyla yeni yüzleştim. 17 yaşındaki çocuklara göre çok olgunlar ama aralarındaki ilişkide zaman zaman hareketlerindeki çocuk izleriyle karşılaşabiliyoruz. Katniss'in Gale ve Peeta arasında kalması mesela... O yaşlarda belki ben de iki kişi arasında kalabilirdim. Ayrıca Peeta'nın ilk haraçlığında bacağını kaybetmesiyle birlikte gelişmeyen, serinin başından beri bir güçsüzlüğü var. Tamam, duygusal zekası yüksek bir erkek ama biraz güçlü olmaya çabalamasını görmek isterdim. Çocuk işte. Sürekli Katniss ya da birileri tarafından korunmaya çalışıyor. Nasıl bir erkek istediğimiz kadınlar olarak çok belli bence. Hem duygusal zekası yüksek hem de güçsüz olmayan. Şimdilik bu kadar ama seriye devam etmek konusunda benim için çok sebep var. Son olarak seriyi eski baskılarından okuyorum. (Pegasus Yayınları) Güncel raftaki satıcı yayınevi değişmiş. Bu baskılardan okuyacaklar varsa, ilk kitaptan beri devam eden bir editörlük sorunu var. Üzgünüm ama çevirisinden mi editörlüğünden mi gerçekten bilmiyorum, cümlelerde çok sorun var. Belirtmiş olayım.

ceyveceren 2 months ago

Açlık Oyunları

Gary Ross

91 Gönderi

Spoiler içeriyor Sene içerisinde geleceğini bildiğim yeni filmiyle birlikte hem kitap serisine hem de film serisine tam olarak atılmak istedim. Hazır ilk kitabını okuyup bitirmişken üzerine izledim, yorumu tazesinden yapayım. Kitaptaki gibi değil demeyeceğim çünkü bir kitabı iki saatlik filmlerle ifade zaten…devamıSene içerisinde geleceğini bildiğim yeni filmiyle birlikte hem kitap serisine hem de film serisine tam olarak atılmak istedim. Hazır ilk kitabını okuyup bitirmişken üzerine izledim, yorumu tazesinden yapayım. Kitaptaki gibi değil demeyeceğim çünkü bir kitabı iki saatlik filmlerle ifade zaten edemeyiz. Ancak gerçekten kitapta anlatılmak istenen ne ise ona göre evren çok güzel, hatta bence belli noktalarda kitaptan daha iyi yansıtılmıştı. Ana olaylar, gidişat iyi seçilmişti. Kitabı tekrardan yaşadım diyebilirim ve gerçekten çok güzel yansıtmışlar ancak gözüme sahnelerin vurgulayıcılığı açısından eksik gelen nüanslar vardı. Birkaçından bahsetmek istiyorum. Buradan sonrası film için de kitap için de spoiler olacak. Bahsedeceğim detaylar eklenmesi gereken ekstra sahneler değil, filmin evren duygularının daha iyi tasvir edilmesi açısından eksik bulduğum, birkaç saniyelik-belki dakikalık-dokunuşlar. Burada görüntü yönetmenine mi direktöre mi eleştiri yöneltilmeli bilmiyorum, bilen varsa aydınlatsın lütfen. 🙏🏻 Öncelikle oyun içinde Glimmer'ın zehirli arılar yoluyla ölme sahnesi bana geçmedi. Kitapta arı zehrinden ötürü vücudunu yeşil, yapışkan bir tabakanın sardığından ve kemiklerine kadar ilerlediğinden bahsediliyor. Hatta Katniss, yay ve oku alırken zorlanıyor, dokunmak zorunda kalıyor. Okurken midem bulanmıştı. Her haracın ölümünden sonra Capitol araçları gelip bedenleri alıyordu. Birkaç önemli karakterin ölümünde görebilirdik bu araçları göze hitabet açısından. Sonra Katniss'in piramidi patlatma sahnesi mesela... Burada, patlamadan ötürü kulağından biri duyma yetisini kaybediyordu. Hiç, hiç yansıtılmamış. Hatta bacağına aldığı yarayı da çok derin hayal etmiştim. Yani Katniss başta olmak üzere-Peeta hariç-doğru düzgün hiçbir karakterde kan, ter, gözyaşı göremedim. Gerçi burada belki kariyer haraçlarını ittifak içinde oldukları için dışarıda tutmak gerek, belli noktaya kadar iyi korudular birbirlerini. Ama bu haraçlar arenada günler geçiriyor, zaman ilerlemeleri olabilirdi. O perişan halleri yoktu bence ve kıran kırana bir yarış değil mi bu? Katniss'in susuzluğu, açlığı yeterince yansıtılmamış ve Açlık Oyunları'ndan bahsediyoruz? 🤔 Son kısımda gelen kurt benzeri hayvanlar. Kitapta onlara muttalar-mutasyonlar-deniyor. Hepsinin 23 tane falan olması lazım, gözlerine baktığınız zaman diğer haraçların yansımaları olduğunu görüyorsunuz. Katniss'in kimilerini tanıması, o şaşkınlık hissi falan hiç anlatılmamış. Ve zafer sahnesi... Burada gecekilidi meyvelerini Katniss ve Peeta birlikte ağzına atıyor ve sunucu o noktada iki kazanan olduğunu belirtiyor; sonra telaşla tükürüyorlar. Yani öyle olsaydı, hiç kitabı okumayan birine göre biraz seyirci telaş yapsa, karakterler ölüme yaklaşsa ne olurdu yani? 😒 Tamam, zaten baş karakterler ölmez de... Ne biliyim, böyle ufak şeyler daha iyi betimlenebilirdi. Bunun gibi gözüme takılan çok var ama en belirgin bunlardı bana kalırsa. Bir de kitaba göre filmi daha iyi bulduğum bir nokta var. Capitol şehri ve insanlarının hiyerarşinin en üst tepesinde olmalarından ötürü elde ettikleri o refah hayat, bohem unsurlar gerçekten çok güzel yansıtılmış. Evren çok iyi anlatılmış. O konuda kitabı daha eksik buluyorum. Katniss sanki umrunda değilmiş gibi anlatıyordu bence ve gözümde canlandırmakta zorlanıyordum fakat daha önce de izlediğim için yerine az çok film görüntülerini koydum. 👏🏻✨️ Aynı şekilde diğer kitaplarını okumaya devam edip filmlerini izleyeceğim.

ceyveceren 2 months ago

Açlık Oyunları

Suzanne Collins

27 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu kitabı yorumlamaya konusundan detaylıca bahsederek başlamayacağım. Çünkü bir zamanımızın popüler film ve kitap serisiydi. Yıl içinde de son kitabı Hasatta Gündoğumu'nun filminin gelişiyle yeniden popüler olacak mı, göreceğiz. Filmini yarım yamalak izlemiş olsam da kitabıyla ilk tanışmam. Gerçekten küçük…devamıBu kitabı yorumlamaya konusundan detaylıca bahsederek başlamayacağım. Çünkü bir zamanımızın popüler film ve kitap serisiydi. Yıl içinde de son kitabı Hasatta Gündoğumu'nun filminin gelişiyle yeniden popüler olacak mı, göreceğiz. Filmini yarım yamalak izlemiş olsam da kitabıyla ilk tanışmam. Gerçekten küçük kusurlarını görmezden gelebileceğim-tabii ki yine de bahseceğim-kusursuz bir deneyim oldu Açlık Oyunları'nı okumak. Baş karakterimiz Katniss'den başlamak yanlış olmaz. Her sene açlık oyunları için çekilen kurada her nasıl olduysa yaşından dolayı ilk kez adını yazdırmasına rağmen canından çok sevdiği kardeşi Prim'in, oyunun kız haracı seçilmesi ve Katnis'in onun yerine gönüllü olmasıyla başlıyor olaylar. Babasının ölümü ve annesinin kendini ruhsal olarak kaybedişi, Katniss'i kardeşine öyle bağlamış ki toplama, açlık, kıtlık ve oyunlarla ilgili evde Prim'i etkilememek için konuşmuyor. Evin ebeveyninin anne değil, çocuk olduğu bir karakteri okuyoruz. Bu konuda annesine bir hayli öfkeli olduğunu da duygusal durumundan anlayabiliyoruz. "İnsanlar benimle alışveriş yaparlardı ama Prim'i gönülden severlerdi." diyor. 12. Mıntıka'nın ve Capitol'un gönlünü Katniss, Prim'e duyduğu bu sevgiyle çaldı. Oyunlar ve diğer detaylara geçmeden önce gerçekten müthiş bir distopya kurgulaması olduğunu söylemeden geçemem. Distopya kurgulamaya çalışan biri olarak kendim için bir yandan ders niteliğinde okudum. Ancak kurgunun harika olmasına nazaran dilinin biraz basit kaldığını söylemeliyim. Bu seriden önce yazar, ortaokul çağındaki kitleye hitap eden başka bir seri yazmış. Ondan dolayı böyle bir evrene geçerken bir ton tutturamama yaşadığını düşünüyorum. Çünkü zaman zaman böyle bir distopyada en azından bir ton daha koyu bir anlatım görmek istediğimi fark ettim. Yine de hissettirmek istediklerini; evreni, Katniss'in gelgitlerini hedefine odaklı biçimde gayet hissettiriyor. Oldukça da akıcı bir anlatımı vardı, takılmadan ve muhteşem bir heyecanla, merakla sonraki sayfaları çevirdim. Ama işte zaman zaman geri dönüp bakacağım kesitleri çok olmadı yani, yalan yok. Kitabın başlarında dikkatimi çeken Capitol'un siyasal tarihini anlatan bir detay oldu. Artık olmayan 13. Mıntıka... Bir isyanın ardından Capitol tarafından halk bastırılıp, yok edilmiş. Hristiyanlığın uğursuz sayısı 13, bana dine ve otoriteye bağlılığı anımsattı. Otoritenin dinine itaaet etmezsen işte böyle uğursuzluğunla yok edilirsin! Coğrafi olarak isyanın nasıl geliştiği de birkaç cümleyle anlatılmıştı. Boşuna dillendirildiğini düşünmüyorum. Katniss'in hamlelerinin Capitol'ün göz hapsine alınmasına neden olduğunu görüyoruz. E o zaman, bir sonraki kitapta baskıcı rejimin çatırdamalarını ve sonunda yok olmasını bir distopyada görmeyi hak ediyoruz bence, değil mi? Oyunlarda yaşananlara değinmek istiyorum. Herkes gibi Katniss de bireysel rakip olduğu için onun hislerini, oyun sırasında attığı her adımda aklına gelen anılarını; annesinin ve babasının öğrettiklerini, kardeşini, travmalarını okumamız iyice içselleştirmeme sebep oldu. Ama oyunda ittifak içinde olanlarda vardı: Peeta Mellark gibi! Peeta'nın beni ilk şaşırtan adımı, Haymitch'den ayrı ayrı koçluk alma isteği oldu. Acaba neden? Kariyer haraçlarıyla ittifak içinde olması, peki? En makul erkek duygusal zekası yüksek erkektir; Peeta gerçekten öyleydi ve hayran bıraktı kendine. Fakat sonunda haberimiz olmadığı o stratejileri, kariyer haraçları ile nasıl anlaştığı gibi detayları daha çok bilmek isterdim. Oyun içinde dikkatimi çeken bir diğer detay da Katniss'in uzun süreli susuzluğunun giderilmesi için yalvarması sonunda, büyük bir yangınla karşılaşması oldu. "Katniss, alevler arasındaki kız." Su istiyorsan, ateşi göze almalısın! Gerçekten oyunlarda olsaydım, ben ne yapardım diye düşündüren bir kitaptı. Gün içinde bir an gıdalara stratejik yaklaşırken buldum kendimi. Sonuç olarak oyunlarda olmak istemediğime ve Allah'ın kimseyi açlıkla sınamamasını istediğime karar verdim. Ancak Filistin, Sudan, Kongo... Çok da yabancı olduğumuz bir manzara değil açlık. Katniss ve Peeta arasındakilere gelecek olursam eğer... Yani, ben romantizmi tek başına okumayı pek sevmem. Onu diğer kategoriler içinde okumak daha heyecan verici. Alkolik Haymitch'imiz de benim gibi düşünüyor sanırım. Peeta'nın ve Katniss'in rol icabı (?) aşkları gerçekten oyunlar için yönlendirici oldu. Peeta'nın saf sevgisi kalbimi eritti ancak Katniss'in rolünü yerine getirme görevinin çok geçtiğini ve inandırıcı bulduğumu söyleyemem. Yazarın burada, Katniss'i duygusal hengâme içinde yazacağım diye kadın erkek kimyasını es geçtiğini düşünüyorum. Çok gözüme battı. Yani, rol icabı da olsa sadece bir anlık gerçek bir öpüşmesi olduklarına Katniss kız haliyle nasıl inandı anlayamadım gerçekten. Katniss, Peeta'nın ona olan hislerinin kendi yaptığı gibi rol gereği mi yoksa gerçek mi diye düşünürken, Gale'in kendisine olan hislerini de aynı biçimde çözümlediğini düşünüyorum. Yoksa Gale ve Peeta arasında kaldığından değil, Gale'e değer verdiğinden onun düşüncelerini sık sık düşündü bence. En, en, en aklımda iz bırakan iki olayı belirtmeden geçemeyeceğim. Katniss'in Rue'yu çiçekler içinde bırakması ve ekmek için 11. Mıntıka halkına teşekkür etmesi... Capitol bunu beğenmedi ama başkaldırı kokusu aldığım için ben kesinlikle çok beğendim. Son olarak, ikinci kitaba merakla devam edeceğim ama sonunun ikinci kitaba çok merakla meylettirdiğini düşünmüyorum. Ve lütfen biri bana bu seriyi komple yeni baskılarıyla alsın!