Raf Yorumu: swan_ (@swan

Eric Emmanuel Schmitt'in yazdığı Görünmeyen Döngü serisinden olan bu kitap Museviliğ konu alıyor. Kitapta Nazi işgali sırasında küçük Joseph'ın yaşadıklarını anlatıyor. Ailesinden ayrılmak durumunda kalır ve Katolik bir yetimhaneye gönderilir. Yetimhanenin başında olan Peder Pons orada sadece çocuklara sahip çıkmıyor…devamıEric Emmanuel Schmitt'in yazdığı Görünmeyen Döngü serisinden olan bu kitap Museviliğ konu alıyor. Kitapta Nazi işgali sırasında küçük Joseph'ın yaşadıklarını anlatıyor. Ailesinden ayrılmak durumunda kalır ve Katolik bir yetimhaneye gönderilir. Yetimhanenin başında olan Peder Pons orada sadece çocuklara sahip çıkmıyor onların geçmişlerini,kültürlerini de korumaya çalışıyor. Peder Pons küçük gizli bir odada yok olmaya yüz tutulan bu geçmişleri saklıyor. O kimliklerin sahip olduğu kitaplar,kültür,dini nesneleri orada saklıyor bir koleksiyon gibi. Bunları savaştan korumaya çalışıyor. Hikaye küçük Joseph'ın bakış açısıyla saf bir şekilde anlatılıyor. Kitaptan alıntılar; 🔹Her pazar, Sarı Villa'nın sundurmasının altında gidilecek on adımlık yolum vardı; kendimi göstermek için on adım, bir aileye sahip olmak için on adım, yetimliğe son vermek için on adım. 🔹 Bana annemin neye benzediğini sormayın: Güneş tarif edilebilir mi? Annemden sıcaklık, kudret,neşe yayılıyordu. 🔹"Benim sırlarımdan birini öğrenmiş oldun Joseph, kadınsı numaralarımdan birini." "Hangisini?" "Kanıtlamak yerine suçlamak. Şüpheye düştüklerinde saldırmak. Savunma yapmak yerine diş göstermek." "Bu kadınlara özgü bir şey mi?" "Hayır. Sen de kullanılabilirsin." 🔹"Kısaca Rudy, İsrail yanlısı olmak, İsrail'in karar verdiği her şeyi onaylamak anlamına gelmez. Filistinlilerle barış yapmak gerekir. Onların da en az senin kadar burada yaşamaya hakları var. Burası onların da memleketi. Onlar İsrail kurulmadan önce de burada yaşıyorlardı. Gördüğümüz zulüm bile yüzyıllardır beklediğimiz sözleri onlara söylememizi gerektiriyor." 🔹İki rakip grup, Yahudi çocuklar ve Filistinli çocuklar birbirlerine taş atıyorlardı. İsabet ettiremeyince birisi yerden bir demir kaptı ve en yakınındaki düşmanına saldırıp ona vurdu, karşı saldırı gecikmedi. Birkaç saniye içinde iki taraf da birbirlerine kalaslarla sert darbeler indiriyorlardı. Bağırarak onlara koştum. Korkmuşlar mıydı? Çatışmayı kesmek için bu şaşkınlıktan mı faydalanmışlardı? Ayrı yönlere dağıldılar. Rudy bezgin bir ifadeyle ağır ağır yanıma geldi. Eğildim, molozların arasında bazı eşyalar dikkatimi çekti. Yerden bir kippa ve bir Filistin poşusu aldım. Birini sağ cebime, diğerini sol cebime koydum. "Ne yapıyorsun?" diye sordu,Rudy. "Bir koleksiyona başlıyorum."