Raf Yorumu: 𓂀 (@nevoli)

O meşhur Disney prenseslerinin masalları distopik bir evrende yeniden kurgulansaydı nasıl olurdu? 🧙🏼‍♀️ Dünyanın aşırı geliştiği, 5. Dünya Savaşı'nın bile yaşanıp üzerinden 126 yıl geçtiği, çok ileri bir gelecekteki bu dünyada sizce neler olur? İşte Ay Günlükleri serisi böyle bir…devamıO meşhur Disney prenseslerinin masalları distopik bir evrende yeniden kurgulansaydı nasıl olurdu? 🧙🏼‍♀️ Dünyanın aşırı geliştiği, 5. Dünya Savaşı'nın bile yaşanıp üzerinden 126 yıl geçtiği, çok ileri bir gelecekteki bu dünyada sizce neler olur? İşte Ay Günlükleri serisi böyle bir evrende geçiyor, Cinder da bu serinin ilk kitabı. Kim ne derse desin konusu gerçekten farklı ve dili de böyle bir evrene göre gayet basit. İlk 100 sayfadan sonra tam olarak hikâyeye girebildiğinizi, sonrasında da kitabı bir çırpıda bitirdiğinizi görebilirsiniz. Türü aslında bilim kurgu & fantastik arası ve bir derinliği yok. Yani "bana bir şey, bir düşünce katsın"dan ziyade "biraz da keyif almak için okuyayım ya" dediğiniz anlarda iyi gider 𓂀 Başrol prensesimiz Cinder'a gelirsek, gerçekten güçlü ve duygularına kolay kolay yenik düşmeyen bir külkedisi. Tabii ki kitapta prenses/külkedisi kavramları pek yok zaten kızımız da prenses olduğunu bilmiyor -masala sadık kalınmış- ama onun yerine bu gelişmiş toplumda dışlanan sayborglardan biri. Prensimiz Kai ise cidden tam bir prens. Aranan tüm özellikler var; centilmen, çaba gösteren, akıllı vs. mükemmel. Kötü kraliçemiz Levana, üvey anne ve kız kardeşler de tam tahmin ettiğiniz gibi. Sadece iyi ve kötü karakterlerin geçmişleri farklı kurgulanıyor, bu şekilde gelecekleri de değişiyor YANİ YILLARDIR OKUDUĞUMUZ MASALLAR DEĞİŞİYOR eheheh 🐧. Farklı kurgular okuyabilmek de ayrı bir nimet ya, teşekkürler Marissa Meyer 🫂. Hitap ettiği kitlenin de bir yaş sınırı yok, içinde uygunsuz herhangi bir sahne de hatırlamıyorum ben. Hatta keşke bunu ortaokulda ya da lisenin başında falan okusaymışım dedim, o zamanlar kitap okuma şevkimi daha da arttırırdı ama ben böyle farklı kurgular okumayı 7. sınıfta falan bırakmıştım. Sonra klasiklere bir dadanmışım varya üf. Keşke biraz okuduğum kitaplarla da ergenliğimin tadını çıkarabilseydim, şöyle Alacakaranlık falan okuyup "ayy çok güzeldii" diye ortalıkta gezebilseydim, insanlar o an o yaşın getirdiği hisleri de yaşayabilmeli ya. Yoksa insanın çok içinde kalıyormuş, hiç tahmin etmezdim. Şimdi de öyle kendime yetişkinim diyemem ama ben kitaplar konusunda ergenliğimin nirvanasını 13 yaşında başlatıp 15 yaşında kapatmışım, hızlı bir bitiş olmuş 🥲. Şimdi de tekrar o hisleri yaşayabilmek için her türden okuyorum, bu çabam bile hoşuma gidiyor valla 𓁹‿𓁹. 🗝️ 7,6/10