Raf Yorumu: eylül (@sircafanusta

Spoiler içeriyor “go back to your disguises” benim için filmin en çarpıcı repliğiydi. yine de circe’nin odyssey tarafından zekasıyla bertaraf edilmiş gibi gösterilmesi hoşuma gitmedi keza kendisi çok güçlüdür ve bir yıl boyunca odyssey’i adasında esir aldığı söylenir. aynı zamanda motivasyonuna, backstorysine…devamı“go back to your disguises” benim için filmin en çarpıcı repliğiydi. yine de circe’nin odyssey tarafından zekasıyla bertaraf edilmiş gibi gösterilmesi hoşuma gitmedi keza kendisi çok güçlüdür ve bir yıl boyunca odyssey’i adasında esir aldığı söylenir. aynı zamanda motivasyonuna, backstorysine daha çok değinilmesini dilerdim sadece yol üstündeki bir engel, bir kötücül büyücü olarak resmedilmek dışında. neden o adaya sürgün edildiği, kız kardeşiyle arasında geçenleri ve erkeklere karşı hiddetinin asıl sebepleri gibi şeyleri görmek isterdim… yanlış resmedilmiş bir başka kadın figür daha diyebiliriz. aynı zamanda filmin bir ‘yuvaya dönüş’ temalı film olmasıyla çok şahsi ve duygu yüklü şeyler uyandıracağını düşünmüştüm. ağlayarak çıkarım gibi beklentilerim vardı ne de olsa nolan’ın en iyi filmi (!) ancak oppenheimer bile daha çok duygu dalgalanması yaşatmıştır bana ve bu filmdeki emeği, oyunculuğu, görselliği takdir etmek dışında çok kocaman duygu sel’lerine kapılamadım ne yazık ki. abartıldığını düşünen burun kıvıran tayfadan olmak istemezdim. oyunculuklar, görsellik uğruna verilen emek, CGI kullanmamadaki ısrarı ise takdire şayan şeyler. filmde beğendiğim bir diğer şey de “lotus çiçeği” analojisi oldu. rahatlığın insanı büyük amacından ve kim olduğundan uzaklaştırdığı gerçeği… oddyssey’i 7 yıl oyalayan bu kolay hayat ve puslu hafıza. mutluluk illüzyonu…yolumuzdan çıkarılmak için ne kadar da savunmasızız aslında. birçok yerde lotus çiçeği’nin bağımlılıkla ilişkilendirildiğini de gördüm. jungian bir perspektiften birkaç inceleme izleyip sizle de paylaşmak istiyorum üzerine daha çok söylenecek şey vardır muhakkak fark edemediğim. son olarak odyssey’in oğluna tanrıları insanlarda,başkalarında arama öğüdü de heybeye atılması gereken çarpıcı bir öğüttü. devasa beklentilerimizi zavallı insanlara atfetmemeli. iyi bir salonda izleyemedim, açıkçası klima bile düzgün çalışmıyordu, ama film bende feminist bir analiz yapma istenci uyandırdı. şuan circe ve bu tarz kötü nam salmış kadın tanrılara, “cadı”lara takık halde araştırma yapmak istiyorum. hep bayıldığım bir genre olmuştur zaten. tarihin yanlış anlatıları… mary magdelene, cassandra, medusa ve daha niceleri. circe gibi yanlış anlaşılan mitolojik kadın figürlerle ilgili ikinci bir gönderi hazırlayabilirim her an yeni bir hyperfixation olarak.