Raf Yorumu: irem🌀 (@hislenmeler)

8,5/10 Dorian Gray’in Portresi. Dorian’ın gençlik ve güzellik tutkusunun kitaptaki bir karakterin(bol bol küfürler saydırmak isteyeceğiniz biri) etkisiyle giderek bir saplantıya dönüşmesini anlatan bir kitap. Gençliğinin ve güzelliğinin hiç değişmemesini dileyen Dorian’ın dileği gerçekleşir ama yaptığı kötülükler ve ruhundaki çürüme…devamı8,5/10 Dorian Gray’in Portresi. Dorian’ın gençlik ve güzellik tutkusunun kitaptaki bir karakterin(bol bol küfürler saydırmak isteyeceğiniz biri) etkisiyle giderek bir saplantıya dönüşmesini anlatan bir kitap. Gençliğinin ve güzelliğinin hiç değişmemesini dileyen Dorian’ın dileği gerçekleşir ama yaptığı kötülükler ve ruhundaki çürüme yüzüne değil portresine yansır. Dışarıdan kusursuz kalırken portresinde gerçek yüzünün giderek ortaya çıkması beni kitap boyunca rahatlattı. Basil Hallward’a ise özellikle çok üzüldüm. Dorian’ın içindeki güzelliğe gerçekten inanan, onu olduğu kişiyle görebilen ve değişmesini istemeyen tek kişi gibi geliyordu. Bu yüzden Dorian’ın onu da kendi çöküşünün içine çekmesi kitabın benim için en acı taraflarından biriydi. Lord Henry’ye karşı ise kitap boyunca giderek daha fazla öfke duydum. Dorian henüz hayatın ve kendi arzularının ne anlama geldiğini bile tam olarak bilmiyorken ona güzelliği ve gençliği hayatındaki en büyük değerler gibi gösterdi. Onu güzellik denen o tehlikeli düşüncelerin peşine sürükleyen kişi Lord Henry’ydi. Her ne kadar Dorian yaptığı seçimlerden kendisi sorumlu olsa da Henry’nin onun zihnine ektiği fikirlerin Dorian’ın bütün hayatını değiştirmesinde büyük bir payı olduğunu düşünüyorum. Kitabın sonuna geldiğimde ise Dorian’ın portreyi yok etmeye çalışırken aslında kendi ölümüne sebep olması ve ölümünün ardından ruhunda biriktirdiği bütün çirkinliğin yüzüne taşınması bana büyük bir rahatlama verdi. Kitap boyunca portrede gördüğümüz bütün kötülüklerin sonunda yeniden Dorian’ın yüzünde ortaya çıkması gerçek ile görüntünün en sonunda yer değiştirmesi gibiydi. Başından beri herkesin gördüğü genç ve güzel Dorian’ın aslında kim olduğunu yalnızca portre biliyordu ölümünde ise artık o portreye ihtiyaç kalmadı. Kitapta geçen Ceza çekmenin insanı arındırıp temizleyen bir yanı vardı. İnsanın hakkaniyetli bir Tanrı’ya ettiği dua, günahlarımızı bağışla değil de yaptığımız kötülükler için bizi cezalandır olmalıydı cümlesinin aslında bütün kitabı özetlediğini düşünüyorum. Çünkü Dorian’ın asıl trajedisi yalnızca kötülük yapması değil, yaptığı kötülüklerin sonuçlarından uzun süre kaçabilmesi. Portre onun bütün günahlarını üzerine alarak Dorian’ı adeta cezasız bırakıyor oysa kitabın sonunda gördüğümüz şey cezanın yalnızca bir karşılık değil insanı kendi gerçeğiyle yüzleştiren ve onu yeniden hakikate döndüren bir arınma biçimi olabileceği. Dorian bütün hayatı boyunca affedilmeyi değil yaptığı şeylerin gerçek ağırlığıyla yüzleşmeyi reddediyor. Bu yüzden bu cümle bana kitabın güzellik, ahlak ve vicdan üzerine kurduğu bütün düşüncenin özeti gibi geldi.