Raf Yorumu: CİHATCAN (@cihat)

Mavi En Sıcak Renktir, romantize edilmiş bir aşk hikâyesinin ötesinde, insanın kendi varoluşunu bir başkasının aynasında arama ve kaybetme sürecini anlatan derin bir felsefi anlatıya sahip. Film, Jean-Paul Sartre’ın "varoluş özden önce gelir" felsefesiyle doğrudan temas ediyor. Adèle, toplumsal beklentilerin…devamıMavi En Sıcak Renktir, romantize edilmiş bir aşk hikâyesinin ötesinde, insanın kendi varoluşunu bir başkasının aynasında arama ve kaybetme sürecini anlatan derin bir felsefi anlatıya sahip. Film, Jean-Paul Sartre’ın "varoluş özden önce gelir" felsefesiyle doğrudan temas ediyor. Adèle, toplumsal beklentilerin arasında sıkışmışken Emma ile tanışmasıyla birlikte sadece cinsel değil, varoluşsal bir uyanış yaşıyor; kendi özünü hazır bulmak yerine arzu, acı ve seçimler üzerinden yaşayarak inşa ediyor. Ancak bu durum Sartre'ın "Öteki" kavramını da beraberinde getiriyor: İnsan kendini başkasının bakışında bulur, fakat bir başkasıyla tam bütünleşme arzusu en nihayetinde kişinin kendi mutlak yalnızlığıyla yüzleşmesiyle sonuçlanır. Bunun yanında film, Emma'nın burjuva-entelektüel dünyası ile Adèle'in işçi sınıfı ve somut gerçekliği arasındaki uçurumu göstererek aşkın sınıfsal farkları aşmakta her zaman yeterli olmadığını vurgular. Benim açımdan bu film gerçekten çok garip bir yapım; "çok güzel" diyemiyorum ama "kötü" de diyemiyorum, tam ortasında bir yerde duruyor. Kesinlikle +18 bir film; bir daha asla oturup izlemem,Kameranın karakterlerin dibine kadar girmesi, fantezilerden uzak, çıplak bir insan doğası sunuyor ama bu durum bazı sahneleri ciddi anlamda rahatsız edici kılmış. Özellikle Adèle’in yemek yediği sahnelerden, en çok da o makarna yediği anlardan aşırı derecede rahatsız oldum; o ağız şapırdatmaları ve kontrolsüz görsellik beni filmden zaman zaman uzaklaştırdı. Yine de filmin hissettirdiği o yoğunluk yadsınamaz. Başta arzuyu ve özgürlüğü simgeleyen mavi rengin, filmin sonunda Adèle'in üstündeki elbiseye dönüşüp bir geçmiş zaman hüznünü temsil etmesi ve Adèle'in o caddede tek başına yürüyüp kaybolması tam da hayatın özü: Bizi biz yapan insanları arkamızda bırakır, onların bıraktığı izlerle yürümeye devam ederiz. (FILM KESINLIKLE +18 FILM ONA GORE )