Raf Yorumu: 𓂀 (@nevoli)

Sabit 3-4 kişilik kız kardeş combosuyla bir film daha patlattık, mutluyum ama ablam şehir dışındaki evinde tek başına yaşadığı için şimdiden strese girdi, özür dilerim canım 😔. Filme gelirsek, korkudan ziyade muazzam bir gerilim sunuyor. Bu gerilimin sebebi filmin ilk…devamıSabit 3-4 kişilik kız kardeş combosuyla bir film daha patlattık, mutluyum ama ablam şehir dışındaki evinde tek başına yaşadığı için şimdiden strese girdi, özür dilerim canım 😔. Filme gelirsek, korkudan ziyade muazzam bir gerilim sunuyor. Bu gerilimin sebebi filmin ilk 20-25 dakikadan sonra karakterin başına gelecek şeyin ne olduğunu açıkça görüp gelmesini beklemesi, izleyiciye bekletmesi. Bu bekleyiş o kadar zor, sessiz, yalnızlık dolu ki insan geriliyor. İşitme ve konuşma engeli o kadar zor bir durum ki, senaristin bunu böyle bir şey için kullanması çaresizliği daha içten hissettirmiş. Küçükken kâbuslarım hep işitme kaybıyla olurdu o yüzden bu konu beni hep etkilemiştir. Hâlâ da kötü hissettiriyor o yüzden filmi izlerken kadına çok üzüldüm 🫂 ama buna rağmen muazzam bir mücadele izlediğimizi de eklemeliyim. Yok işte mantık hataları var vs. diyenlere de bakmayın, seyir zevkinin içine edecek büyük bir saçmalık yok. Zaten korku/gerilim türündeki filmlerde mantık aranmaz -bana göre-. Şimdi bir kesim var, bence o kesim kendini biliyor. Çoğu korku filminde "mantık hatası var, mantık hatası bakın!" deyip "izlemeyin bok gibi" algısı yaratan hatta belki de korku türünü millete "çok saçma, niye korku izlersin ki" diye kendince tanıtanlar. Heh işte bu kesime ithafen; ben sadece fikrimi söyleyeceğim, ne düşündüğünüzü de merak etmiyorum düşünceme cevap vermenize gerek yok. Bir sürü film var içerisinde muazzam aşklar, kavuşmalar, her şeye rağmen iyilikler kötülükler vs. sizce bunlar da mı gerçekçi? Bunlar sadece gerçek olmasını dileyebileceğimiz şeyler ama sırf altında cart curt anlamı var diye övüyorsunuz. Biri "gerçek hayatta böyle olmaz" deyince de film işte diyorsunuz ama bir korku/gerilim filmi izlerken gerçek hayattaymış gibi yorum yapıp eleştirmen kesiliyorsunuz. Adı üstünde "film" bu, her şey gerçekçi olsa zaten bu türün bir olayı olmaz, gerilemezsiniz. İnsanların bazen rahatsız edici duygular uyandıran filmlere karşı daha yargılayıcı olabildiğini düşünüyorum. O rahatsızlık hissini azaltmak için olabildiğince mantıklı bakmaya çalışmak gibi. Bunun filmle değil de kendimizle ilgili olduğunu hatırlayabiliriz mesela. Hani hep diyorsunuz ya "film işte", e film işte ne bu abartılı tepki :}. Neyse, zor korkan biri değilseniz tek başınıza izlemeyin. Onun dışında arkadaş grubuyla, küçük çocuk yoksa da aileyle izlenebilir. Ben türü sevenlere öneririm; tek mekân, 2-3 kişilik kadroyla kendi içinde başarılı bir gerilim filmi🐧. Finali de normaldi, ters köşe olmaması hoşuma gitti çünkü bu tarz filmlerde ters köşeye çok alıştım. Sıradan finaller artık daha hoş geliyor gözüme, bence daha tadında oluyor.