Raf Yorumu: zehra (@zzehradm)

Aşırı vıcık vıcık, izlerken "öff yetti amaaa" dedirten, Park Seo Joon olmasa muhtemelen yarıda bırakacağım dizidir. Daha ilk bölümden itibaren o sürekli tekrarlanan ağır çekimler, göz göze gelmeler, tam düşerken tutmalar falan... Bir noktadan sonra cidden aşırı sıkıldım, fenalık geldi…devamıAşırı vıcık vıcık, izlerken "öff yetti amaaa" dedirten, Park Seo Joon olmasa muhtemelen yarıda bırakacağım dizidir. Daha ilk bölümden itibaren o sürekli tekrarlanan ağır çekimler, göz göze gelmeler, tam düşerken tutmalar falan... Bir noktadan sonra cidden aşırı sıkıldım, fenalık geldi ve "öfff yeteer!" oldum. Romantik komedi izliyorum tamam ama her şeyi bu kadar uzatmaya gerek var mıydı bilmiyorum. Bölümler de bana inanılmaz uzun geldi. On altı bölümlük bir konusu yok kesinlikle. Ama Park Seo-joon’a bayıldım. Lee Young-joon karakterindeki narsistliği ve komikliği o kadar güzel harmanlamış ki eğlenceli bir karakter ortaya çıkmış. Özellikle âşık olduktan sonraki halleri cidden sevimliydi. Ama Kim Mi So (Park Min-young) tarafında aynı şeyi hissedemedim. Aşırı kontrollü, mesafeli bir karakter çizilmişti ve ilk bölümden son bölüme kadar aralarındaki o resmi konuşma dilini bir türlü kıramadılar. Kadın tarafından o aşkı, o tutkuyu ben pek hissedemedim açıkçası. Duygu bana geçmedi. Hatta ilk bölümlerde patron "Benimle çık, benimle evlen" diye bodoslama teklifler yaparken kızın bunu hiç sorgulamaması, normal davranıp yola devam etmeleri çok tuhaftı. Bazı şeyler sanki karakterler arasında hiç konuşulmamış gibi devam etti. Bu da ilişkinin inandırıcılığını kaybettirdi. Bir de şu çocukluk travması meselesi var... Bence inanılmaz gereksizdi. Bu insanlar neden kaçırılmış, motivasyon neymiş hiç anlaşılmadı, düzgünce söylenmedi bile. Bu olay bana çok zoraki geldi. Sanki romantik komedinin içine illa bir dram ve gizem koymak istemişler ama bunu nasıl bağlayacaklarını tam bilememişler gibi. Abisiyle olan gerilimli ilişki de bana çok saçma ve çiğ geldi. Yan karakterlerin hikâyeleri de beni sıktı. Zaten ana hikâyede bile yer yer çok sıkılmışken bir de onların hikâyelerine geçince bir buçuk hızda izlemek durumunda kaldım. Ne zaman ki o travma mevzuları çözüldü, dizi sadece evlilik telaşına ve tipik bir romantik komediye dönüştü, işte o zaman bölümler daha katlanılır ve güzel oldu. Keşke en başından beri sadece böyle ilerleseydi. Genel olarak kötü bir dizi değildi ama benim için kesinlikle abartıldığı kadar iyi de değildi. Park Seo Joon için belki izlenir. 📍"Benim bütün anılarım sendin. Aşık olduğum an. Acı çektiğim an. Ayrılmak zorunda kaldığımız anda bile. Sen benim dünyam ve içinde olmak istediğim her andın. Sen olmasan şimdiye kadar olan hayatımı açıklayabileceğimi sanmıyorum. "