Tek kelime ile muhtesemdi. Tek oturusta bitti.insan zihninin sinirlarinin ne kadar zorlanabilicegini,onun ne kadar olaganustu oldugunu gozler onune seriyor eser.okurken srefan zweig bunu nasil yazmis diye dusundum cunku karakterin rahatsiz hissettigi anlar o kadar gercek ve etkileyiciydi ki…
