Raf Yorumu: hanna𓃴 (@yasamsiz)

Spoiler içeriyor SPOİLER İÇERİR 🌸 Çiçeklenmeler, Türkan’ın hayatının bir dönüm noktasından sonra kendini yeniden bulmasını anlatıyor. Türkan uzun yıllar boyunca kendi isteklerini, hayallerini ve hatta kendisini geri plana atarak yaşamış bir kadın. Orhan’la evliliği, onun hayatında önemli bir yer kaplıyor. Fakat Orhan’ın…devamıSPOİLER İÇERİR 🌸 Çiçeklenmeler, Türkan’ın hayatının bir dönüm noktasından sonra kendini yeniden bulmasını anlatıyor. Türkan uzun yıllar boyunca kendi isteklerini, hayallerini ve hatta kendisini geri plana atarak yaşamış bir kadın. Orhan’la evliliği, onun hayatında önemli bir yer kaplıyor. Fakat Orhan’ın ölümüyle birlikte Türkan’ın alıştığı hayat da yavaş yavaş dağılıyor. Orhan’ın ölümünden sonra Türkan sadece eşini kaybetmenin yasını tutmuyor; aynı zamanda yıllardır nasıl bir hayat yaşadığını da sorgulamaya başlıyor. Bir anlamda ilk defa kendisiyle baş başa kalıyor. Sonrasında çıktığı yolculuk da bunun başlangıcı oluyor. Karavanla yola çıkması, geçmişinden ve alıştığı hayattan uzaklaşması aslında kendisine yaklaşmasının bir yolu. Yolculuğu sırasında Ulaş’la tanışması, ardından İstanbul’a gelmesi ve burada Ali’yle kurduğu bağ Türkan’ın hayatında yeni bir dönemin kapısını açıyor. Özellikle Ali, Türkan’ın kendisini ait hissedebildiği, yeniden bağ kurabildiği insanlardan biri oluyor. Kitabın sonunda Ali’yle arasında oluşan yakınlık da Türkan’ın hayatının Orhan’ın ölümüyle bitmediğini, aksine başka bir hayatın mümkün olduğunu gösteriyor. Ben kitabın adını da Türkan’ın yaşadıkları üzerinden çok anlamlı buldum. Çünkü burada bahsedilen çiçeklenme, bir anda mutlu olmak ya da geçmişi unutmak değil. Uzun süre kendisini bastırmış, hayatını başkalarının etrafında kurmuş bir insanın yavaş yavaş kendisine dönmesi. Türkan’ın çiçeklenmesi; yeniden bir yere ait hissetmesi, yeni insanlarla bağ kurması, âşık olması, kendi kararlarını vermesi ve en önemlisi kendi hayatının merkezine kendisini koymaya başlaması. Bence kitabın en güzel tarafı da bunu çok büyük olaylarla anlatmaması. Melisa Kesmez’in kalemini gerçekten çok sevdim. Çok sıradan bir anı bile öyle bir anlatıyor ki olduğundan daha güzel ve daha duygulu geliyor. Sade yazıyor ama sadeliğin içinde çok fazla duygu bırakıyor. Bazen küçücük bir ayrıntıyı anlatırken bile insanın içine dokunabiliyor. Kitabın tek eleştirebileceğim tarafı ise bazı şeylerin biraz hızlı ilerlemesi. Özellikle Türkan’ın değişimini ve Ali’yle olan ilişkisini daha uzun okumayı isterdim. Çünkü Türkan’ın yıllarca süren hayatından çıkıp yeni bir hayata geçişi bence daha fazla işlenebilirdi.